Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Witvissen in de Haarlemmerringvaart.
 

    
 
Witvissen in de Haarlemmerringvaart.


Vandaag ga ik een paar uur witvissen in de Haarlemmerringvaart (Ringvaart) met de feederhengel en een voerkorfje, want het is wel een behoorlijke lange tijd geleden dat ik dat heb gedaan.
Zo’n dagje tussen het verticalen op roofvis door is het een welkome afwisseling.
De Ringvaart is lang, maar bij mij in de buurt en er zijn zat plekken om aan het water te zitten, dus een mooie plek is snel gevonden, alleen jammer dat er nogal wat verkeer langs rijdt en vliegt, want dat is toch wel hinderlijk.



Ik kreeg even het gevoel of ik hier mijn tijd zat te verdoen, maar dat verdween toen ik mijn stek op aan het bouwen was.
Misschien pak ik vandaag een paar mooie brasems, maar andere soorten witvis zijn natuurlijk ook welkom en ik ben vrij snel tevreden als ik een paar foto’s kan maken van de vangsten en voor een verhaal.

Ik was vrij snel geïnstalleerd en na een paar volle voerkorven met een uitgekiend voertje als voerplek te hebben gecreëerd, bevestigde ik mijn onderlijn aan de speld van de shockleader.



Omdat ik de hoofdlijn aan de clip van de spoel van de molen had vastgezet, kon ik met een simpele polsbeweging het aas (maden) telkens op (bijna) dezelfde plek werpen.

De feederhengel lag nog maar net op de hengelsteun of de top van mijn hengel trilde en maakte daarna wilde bewegingen.
Vis!, was de logische gedachte en ik sloeg met een korte ophaal aan en merkte dat de shockleader meteen zijn werk deed en mij iets later doorgaf dat er een mooie witvis tijdens het azen was verrast door mijn aanslag.

De brasem schoof in het klaarstaande net en spartelde nog even na, een flink slijmspoor achterlatend in de mazen van het net, en …….sprong met een lenige salto er uit en brak mijn ragfijne onderlijn.
Dag brasem! De enige van vandaag, zou later blijken.



Een andere onderlijn aan de speld bevestigd, vier maden aan het haakje geprikt en met een plons kwam mijn volle voerkorf plus aas op bijna dezelfde plek in het water als daarnet.
Het voertje had ik weer met zorg klaargemaakt en zeker vijf verschillende soorten voer door elkaar gemengd, verrijkt met Zwitserse strooikaas, maïskorrels, maden, 4 en 6 mm Halibut pellets.

De haak met maden en de voerkorf hadden de bodem nog maar net geraakt of ik voelde al direct een aanbeet voor ik de hengel op de steun had gelegd.
Aanslaan dan maar en de top van de feederhengel stond prachtig krom, een superfijn gezicht waar je spontaan eelt van plezier op je oogballen van zou kunnen krijgen.



Dat wordt straks weer een feest in mijn auto, mijmerde ik, straks stink ik de auto uit door het slijmerige net en zeker met die brandende zon op de auto.
Gelukkig heb ik altijd een paar vuilniszakken achter in de bagageruimte liggen, dus kan ik het natte geurige net verpakken en niet onderweg naar huis met een blijvende penetrante dode slijmlaaggeur in mijn neus blijven zitten.
Ik besloot om aan de linkerkant ook een voerplek te maken en haalde even de onderlijn van de speld van de shockleader.

De hoofdlijn die aan de clip van de spoel van de molen was bevestigd liet ik ongemoeid, want ik wilde op dezelfde afstand vissen.

Elke vijf minuten vloog er een vliegtuig over, daar word je gek van

Na een korf of vijf gevoerd te hebben, plaatste ik weer de onderlijn aan de speld, maar ik voelde eerst aan de haak of deze nog scherp genoeg was, want bij iets minder scherpte vervang ik deze onmiddellijk.

Tien onderlijnen, allen apart verpakt in een blister verpakking en het totale pakketje is te koop voor een paar centen, die ga je niet zelf meer knopen want gemak dient nog steeds de mens en een onderlijn is zeer snel te verwisselen.
Het was even wachten op een nieuwe aanbeet en die kwam eerder dan ik verwachtte.
Een aanbeet van niks, en het bleek een voorn te zijn, die door zijn geringe lengte gewoon niet harder kon protesteren toen hij door mij uit het water werd gesleurd.



Vandaag kwam er geen brasem meer aan het aangeboden voer, maar “slechts” 19 voorns in 3 ½ uur vissen.
Van die overvliegende vliegtuigen werd ik helemaal gestoord van het geluid en ik werd daar toch door afgeleid en miste zodoende een aantal aanbeten.
Een volgende keer ga ik meer naar de kant van Leimuiden, want daar is het een stuk rustiger aan de Ringvaart.
Ik spreek jullie.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator