Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Pelletvissen op de meerval in Spanje aan de Ebro (deel 4)
 

    
 
Pelletvissen op de meerval in Spanje aan de Ebro (deel 4)


We moesten vandaag wat vroeger naar het huis van Rinus en Roxanne komen, want zij hadden het plan opgevat om ons te trakteren op tapas.

Even later bleek, dat Roxanne dit niet zelf zou verzorgen, maar dat wij in een naburig dorp een restaurant zouden bezoeken om daar tapas te eten.
Sommigen van ons stapten nog even in de douche en kleedden zich om en even later reden we in de Volkswagen van Maarten naar de garage waar de auto van Rinus stond ter reparatie en deze avond opgehaald kon worden.



Het restaurant waar Rinus en Roxanne al vaker zijn geweest was snel gevonden en na het opnemen van de bestelling en bezorging van de pullen bier door een van de serveersters met een ruime diepe inkijk, waar alle mannenogen automatisch aan vastzogen, zaten we achter een enorm glas koud bier te nippen aan het goudgele vocht.

Rinus wist ons te vertellen, dat zij normaal nooit gasten uitnodigen voor een maaltijd in een restaurant, maar dit idee kwam spontaan bij hem op om Roxanne te ontlasten in de keuken en was een traktatie op een goed verlopen week met veel gezelligheid.



Na de maaltijd zouden we nog naar een Engelse Pub gaan en toen Roxanne de rekening wilde betalen aan de Tapas bar, werd haar tas uit haar handen ontfutseld door een van ons en werd de rekening door ons betaald als een afscheidscadeautje.
Doe je niets als uitbater, dan krijg je niets en wij hebben meer gekregen van Rinus en Roxanne dan we mochten verwachten.



’s Avonds laat wilden de twee broers dolgraag afkoelen in het privé zwembad van Rinus en Roxanne en wilden dat Nick en ik ook van de partij zouden zijn.
Daar hadden we even geen zin in en dat moesten we goed duidelijk maken, want als je net een biertje teveel op hebt, dan blijkt je ook iets aan je gehoor te mankeren en plonzend maakten zij met zijn tweeën een boel kabaal.



De volgende dag reden we om 10.00 uur weg van onze “gastouders” in Playas de Chacon en we kwamen na een rit van ca. 3 uur aan bij het vliegveld in Barcelona.
Nick en ik hadden op de terugreis met het vliegtuig geen handbagage meegenomen, maar toch moesten we aansluiten in de lange rij voor ons om een instapkaart te bemachtigen.

Maarten en Rolf kwamen de volgende dag (zondag) om 02.30 uur aan en hebben de reis in 13 uur afgelegd.



Nick en ik vlogen zaterdag om 15.30 uur van Barcelona naar Schiphol en we kwamen daar om 17.30 uur aan, waar we door mijn vrouw en de vriendin van Nick met de auto’s werden opgehaald.

Resumé.
Wij hebben 16 meervallen, 3 karpers en 3 snoekbaarzen gevangen.
De grootste meerval was 2.20 mtr en de kleinste meerval slechts 85 cm groot.
We hebben 14 zakken pellets van 20 kg per stuk gebruikt om te voeren en als aas aan de hair gedaan.



De Ebro zakt ongeveer 10 cm per dag en is waarschijnlijk in september weer tussen de tien en twaalf meter lager dan nu in juni (16e).

Het is dan nog de vraag of ik weer in september, net als vorig jaar, naar een Ebro af wil reizen als die weer zo achterlijk laag staat en je volgens Rinus pas een kilometer of 30 verderop kan gaan vissen op de meerval.



Roxanne zal mij via een paar e-mails op de hoogte houden van de hoogte van het water zodat ik mij kan oriënteren of ik wel in september wil gaan.
Al met al heb ik nog geen vismaat kunnen vinden, die met mij in september naar de Ebro wil gaan.
Het liefst wil de hele ploeg eigenlijk weer in september naar de Ebro gaan, maar andere vakanties van sommigen van ons zijn al besproken en dan komt Anton en Jutta weer in de knijp, vanwege de geringe ruimte bij hun thuis (2 slaapplaatsen)
Ik heb intussen al met Anton een e-mail wisseling gehad en heb de reservering ongedaan gemaakt.

De service bij Rinus en Roxanne was weer als vanouds en onovertroffen.



Niets was te veel en we hebben wat afgelachen.
Ze hebben mij bedankt voor het meenemen van dit ploegje ongeregeld en dat heb ik graag gedaan, hoewel ik, behalve dan met Nick, nog nooit met Maarten of Rolf heb gevist, laat staan een volle week.

Er was overleg, er zijn geen wanklanken waargenomen en iedereen was behulpzaam voor de ander, zodat we allemaal ons visje hebben kunnen vangen en een prettige tijd hebben gehad waar we met genoegen op terug kunnen kijken.



Wij hoorden in de Engels Pub, dat er in onze week weinig grote meervallen waren gevangen en zeker geen tweemeter plussers.
In het begin zaten we met 4 soms 5 of 6 pellets aan de hair, maar dat is geen goed idee geweest volgens Rinus.

Gewoon twee pellets aan de hair en het uiteinde van de hair zet je vast in de haakbocht.
De gebogen vorm wordt meer door de meerval en de karper vertrouwd, dan een gestrekte vorm met een rij pellets en dat moet je ook maar weten.



Ik was blij dat ik een flinke bos postelastieken had meegenomen, want de voorraad is danig geslonken.
Elke dag moesten de mannen van mij de elastieken van de vorige dag van de running boom afhalen en een nieuwe elastiek bevestigen.

Het elastiek kan maar een klein aantal keren een zware steen als loodgewicht dragen en lubbert de volgende dag al uit voor zover de zon al niet zijn vernietigende werk heeft gedaan en door zijn UV stralen de elastieken broos heeft maakt.



De vliegen en muggen beginnen ’s morgens al met hun vervelende werk.
De muggen zijn vergeleken met de Spaanse bevolking zeer snel en kennen geen mañana en steken op de plekken waar je niet eentweedrie met je hand of vingers bij kunt komen.

Voel je de jeuk opkomen, dan ben je al schromelijk te laat en zit je dagenlang met een kriebelgevoel waar je met je vingers niet vanaf kunt blijven.



De vliegen zijn een heel ander hoofdstuk.
Deze gevleugelden zijn oerbrutaal en landen vaak op je neus en wangen en proberen soms je neusgaten in te kruipen.

Een enkeling geeft lieve kopjes tegen je wang aan, maar het zijn er soms teveel die aardig willen zijn.
Ik vond het van Nick een goed idee om volgend jaar een klamboe mee te nemen, die je buiten op je plek desnoods over je paraplu gooit zodat je ook gevrijwaard blijft van andere insecten dan muggen en vliegen.



We hebben Rinus en Roxanne te kennen gegeven, dat we volgend jaar juni (2013) weer graag terug willen komen.
Het is Maarten, Rolf en Nick zo goed bevallen dat ze helemaal om zijn en nu al verlangen om weer terug te keren naar de Ebro en er weer uit te halen wat er in kan zitten.

Ik heb de mannen in ieder geval vertelt, dat ze eens naar de filmpjes over het vissen op meerval op YouTube moeten kijken om daar eens wat meer ideeën op te kunnen doen.



Wellicht kunnen de mannen volgend jaar dan nog beter beslagen ten ijs komen, aangezien ze dit jaar eigenlijk in het diepe zijn gegooid, ondanks mijn gepassioneerde verhalen op mijn site en mondelinge toelichtingen.

Je moet zelf met je eigen hengel in de handen de weergaloze krachten voelen van een kanjer van een meerval, de krijsende dichtgedraaide slip horen die gewoon lijn afgeeft door het geruk en getrek van een massief gewicht.



Je moet ook de rollende stenen onder je schoenen voelen wegschuiven en de dreiging meemaken dat je in het water kan worden getrokken door een vechtmachine aan de andere kant.

Je moet je langzaam verzurende spieren voelen, de kromming van je meervalhengel zien die telkens lijkt te breken en het super heerlijke gevoel van de overwinning als je die knoert, die gigant, die kneitebijter op de mat kunt trekken.
Ik kan niet wachten op de volgende meervalsessie.
Hasta la vista, baby’s.








 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator