Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Pelletvissen op de meerval in Spanje aan de Ebro (deel 1)
 

    
 
Pelletvissen op de meerval in Spanje aan de Ebro (deel 1)


Ik heb het met Nick over het vissen op de meerval in Spanje gehad, mede naar aanleiding van de verhalen over grote meervallen die mij ten deel zijn gevallen.
In drie eerdere sessies op de Ebro, kwamen er onder andere 2 meervallen van 2.10 en 2.05 mtr door mij op de kant en die lengten zijn voor mij een bijzondere gebeurtenis geweest en prachtig om mee te maken.

Ik kon zien dat Nick steeds enthousiaster werd en deze specialistische supervisser op karper werd helemaal lyrisch toen hij de fotoís zag van de 22 en 25 kilo schubkarpers, die ik ook als bijvangst op de Ebro aan de haak had gekregen.
Het idee om dat ook eens mee te maken nam bij Nick steeds vastere vormen aan en Nick hakte de knoop door en vroeg of we de volgende keer met zijn tweeŽn konden gaan.



Maarten, de vorige werkgever en nu de zakelijke partner van Nick, hoorde van het voornemen van Nick om naar de Ebro te gaan aan en raakte zelf ook enthousiast en die op zich Ďbesmetteí daar ook Rolf, zijn broertje mee en ineens waren er drie personen die met mij mee wilde gaan naar Playas de Chacon, waar Rinus en Roxanne ons zullen begeleiden om onze groep een fantastische meervalvakantie te bezorgen.

Ik heb dus wederom geboekt bij Rinus en Roxanne Houtkooper in Playas de Chacon bij Caspe in Spanje, omdat zij een accommodatie voor vier personen hebben en Anton en Jutta van Gool waar ik met Ed ben geweest, slechts voor twee.
Ik heb het een en ander aan Anton toegelicht.



Het adres van de site en email van Rinus en Roxanne is:
www.ebrowhoppers.com en woodbuyer@hotmail.com
Telefoon 0034 650 328 220.



Plannen werden gesmeed, materiaal aangeschaft en tijdens een aantal bijeenkomsten bij mij thuis, is uitgebreid over de visvakantie gesproken.
Maarten en Rolf zullen met de auto en onze materialen, alsmede 12 zakken Halibut pellets naar Spanje afreizen en Nick en ik een dag later met het vliegtuig, waar Maarten en Rolf ons zullen oppikken op het vliegveld van Barcelona.
Gezamenlijk zullen we dan vanaf het vliegveld naar onze bestemming in Playas de Chacon verder afreizen.



De 12 zakken met Halibut pellets die we nodig denken te hebben voor het pelletvissen vanaf de kant op de meerval en karper, hebben we bij Ron Hengelsport in Uithoorn gekocht, omdat het 175 euro op 12 zakken scheelt, als we deze in Spanje hadden gekocht.

Nu hebben wij ze voor 40.50 euro per stuk gekocht in plaats van 55 euro in Spanje (verlaagd van 60.- naar 55.- euro) en die hoge prijs in Spanje betaal je overigens bij elke uitbater die meervalreizen verzorgt.
Ga je met het vliegtuig, dan kan je zoīn hoeveelheid natuurlijk niet meenemen, maar met een grote bestelbus (Volkswagen Transporter) is dat appeltje eitje.
Dat is jammer voor de omzet van Rinus en Roxanne, maar die zullen er waarschijnlijk niet zo mee zitten.



Later bleek, dat de pellets uit Nederland slechts 9 % vet bevatte en de pellets uit Spanje 20 % en dat bleek de vangsten te beÔnvloeden.
Ik heb serieus overwogen om ook karperhengels en een verticaalhengel voor de snoekbaars mee te nemen, om de Ebro in zijn volle aanbod van vis van verschillende disciplines te gaan gebruiken en zeker nu alle hengelmaterialen in de grote bestelauto kunnen worden geladen.
Uiteindelijk doe ik dat maar niet, want het vissen op meerval staat gewoon bij mij voorop en is prioriteit nummer een en de rest is maar bijzaak.



Waarschijnlijk zullen we wel tussendoor karpers vangen, maar helaas dan maar aan de meervalhengels en op voorhand weet ik, dat het geen echt plezier geeft.
Ook de andere manieren om vanuit de boot op meerval te vissen heb ik verworpen, zoals het werpen met pluggen of met dobber en aas, want die bezigheid wil ik pas gaan toepassen als optie in de toekomst als ik het kantvissen met pellets beu ben.
Een verloren kans?
Ik denk van niet en zeker niet omdat ik er stellig in ben en weet wat ik wil.



Maarten, Rolf en Nick gaan nu voor de eerste keer mee en weten nog niet of ze het vissen op meerval eigenlijk wel leuk zullen gaan vinden om dat minstens een keer per jaar te willen blijven doen.
Ze hebben in ieder geval wel geld uitgetrokken voor nieuwe meervalhengels en molens en wat bijbehorende materialen om op meerval te kunnen vissen en dat ze daarmee te kennen geven enthousiast te zijn voor deze nieuwe uitdaging, spreekt voor zich.



Het weerzien ten huize van de familie Houtkooper was hartelijk.
Roxanne had wat te eten voor ons klaargemaakt, zodat we niet met een lege maag naar bed hoefden te gaan.

Na uitwisselingen van informatie over ons en de verdere gang van zaken, bleven we nog gezellig, onder het genot van een paar neuten, een uur of wat verder kletsen voor we naar ons mandje gingen want de volgende dag zou het gaan gebeuren.



De Ebro is vergeleken met de waterstand van vorig jaar oktober 2011 behoorlijk gestegen (15 meter) en bijna weer op zijn oude niveau als in juni 2011.
Dat is een hele verademing, kan ik je vertellen, want naar mijn gevoel valt en staat daar je hele meervalvakantie mee.

Omdat de Ebro nu bijna op hoogte is, zijn er ineens een stuk minder goede plekken over gebleven langs de oevers om te vissen, aangezien er op grotere hoogten meer bebossing en rotspartijen aanwezig zijn die ruime visplekken voor vier man aan de Ebro decimeren.
Maar Rinus zou Rinus niet zijn als hij niet voor ons een aantal mooie plekken kon aanbevelen, waar hij al zijn vorige klanten eerder heen heeft geleid.



Naast de twee Black Cat meervalhengels , Black Cat molens en hengelsteunen, heb ik ook een paraplu en karperstoel meegenomen, want de zon in Spanje kan erbarmelijk heet zijn en dan zit ik liever op mijn gemak in mijn eigen gecreŽerde schaduwplek.
Die spullen kun je natuurlijk ook bij Rinus en Roxanne huren, maar er was plek zat in de auto.



Ik heb ook een speciale vistas voor de meerval ingericht.
In deze vistas zitten handschoenen, grote lange onthaaktang, vechtgordel (die heb je echt nodig), handdoeken voor het slijm, fototoestel, beetmelders voor de hengelsteunen, reserve hoofdlijnen op spoelen, reservemolen met al opgespoeld gevlochten hoofdlijn, EHBO tasje met toebehoren, zonnebrand en in deze grote tas kan nog een kleinere aparte vistas met daarin haken in verschillende afmetingen, onderlijnen op spoel, postelastieken, scharen, meerdere boilienaalden, running booms, mes, de Spaanse jaarvergunning en veel klein materiaal.



Die tas gaat steevast in de boot en met elke dagelijkse meervaltrip mee, want zonder die tas met toebehoren zit ik niet lekker te vissen op meerval en ik heb trouwens een hekel aan misgrijpen.
Mochten anderen iets tekort komen, dan kan ik ze wellicht van dienst zijn.
Met het meegenomen blocnote en ballpoints, kan ik de dagelijkse gang van zaken en visvangsten noteren, want na drie dagen weet je het niet meer zo goed.
Deze aantekeningen gebruik ik als leidraad voor mijn verhaal en ik weet dan nog feiten te reproduceren die anders verloren zouden gaan in het moeras der vergetelheid. (ik word ook een dagje ouder)



Ik merk aan de mannen, dat ze hoge verwachtingen hebben.
Ze hebben al maanden naar het moment toegeleefd, dat ze eindelijk aan de oever van de Ebro staan en uitkijken over het water en de omgeving.
Eindelijk is het dan zover.
Echter deze zondag was geen enkele vis tot een aanbeet te verleiden, terwijl wij elk moment naar de toppen van onze hengels keken en luisterden naar een belgeluid omdat er een rinkelbel aan de toppen van de hengels bevestigd waren.



Bij elk geluidje van deze bellen sloegen onze harten een paar keer over en schoten de aderen vol met adrenaline die maar bleef ophopen en geen uitweg kon vinden.
Daar werden we bijna zenuwlijders van.

Die dag moesten we helaas afsluiten zonder vis op de kant en we waren 3 zakken pellets (60 kilo) kwijt en een stukje van ons zelfvertrouwen.
Tenminste, dat vermoedde ik bij de anderen, want ik had nog steeds een onwrikbaar en rotsvast vertrouwen in een goede week met mooie vangsten.



De volgende dag stak de wind op en werd het weer loeiheet voor onze Nederlandse begrippen.
Later op de dag nam de bewolking toe en dat was een verademing, omdat op die momenten de zon verdween en daarmee het zweterige gevoel aangenamer werd.

Rolf bracht deze dag de eerste meerval op de mat.
Zijn ervaring op het vangen van zware vissen, zijn blijkbaar op een hand te tellen en daar stond hij, rukkerig aan zijn hengel te trekken en deed pogingen om de meerval binnen te halen door constant aan de slinger van zijn molen te draaien, waardoor de tandwielen overwerk moesten verrichtten en zijn molen krijste met kreunende lagers.



Hij wist niet, dat hij met zijn rechterarm de hengel naar zich toe moest trekken en met zijn linkerhand de slinger van de spoel moest bedienen om de vrijgekomen hoofdlijn op te spoelen.
Nee, hij stond permanent te draaien aan de slinger en daardoor kan je hoofdlijn vanzelfsprekend kinken en een beetje meerval blijft gewoon zijn weg vervolgen naar een veilige plek onder water.

We brachten hem snel de fijne kneepjes bij en een flink aantal minuten later kwam de begeerde meerval in zicht en werd geland op de in allerijl neergelegd natgemaakte zeil.
Met de onthaaktang werd de haak in de hoek van de bek verwijderd en vakkundig werd hij opgemeten met een rolmaat.



De eerste meerval van 1.60 mtr was een feit.
De moed, die bij enkelen van ons in de zweterige schoenen was gezakt, steeg weer naar een aanvaardbaar niveau en enthousiast werden de pellets aan de haken vernieuwd, nieuwe stenen als loodgewicht aan de postelastieken gebonden en uitgevaren om gedropt te worden op de plekken bij de markers.

Een extra schep met pellets werden eveneens op de aasplekken toegevoegd en de na het strak draaien van de uitstaande hoofdlijn de hengel in de steunen geplaatst en de topbellen rechtop op de toppen gefatsoeneerd, als zij scheef waren gaan zitten.
Het wachten op een luid belgeluid was weer een feit en de aandacht op een felle aanbeet verslapte weer met het uur.



De een begon wat te lezen, de ander luisterde naar muziek en de volgende bekeek de wereld vanachter zijn gesloten oogleden.
Er werd geen enkele aanbeet meer waargenomen en geen enkele slip van onze molens kon een verhaal vertellen, dat er een onverlaat aan de strakke lijn zat te trekken.



Je zag de teleurgestelde gezichten van Rinus en Roxanne, vanwege de magere vangst, maar het begin is er, riepen ze enthousiast.
Dat een enkeling dat niet meer ging geloven, nam vastere vormen aan.

De dinsdag begon minder goed.
Ondanks de felle en brandende zon, waaide de wind tot een ware stormkracht uit en het uitvaren van de lijnen met aas werd daardoor ernstig bemoeilijkt.
Rolf, die met Maarten in de boot zat, was op de heenweg gaan trollen met een diep duikende plug en ving 3 snoekbaarzen aan zijn helgele plug.



Beter iets dan niets, is het gezegde en de beide heren hadden even geen haast om naar de oever te komen te varen waar we ons kampement hadden opgeslagen.
Toen we al bijna klaar waren met het grondvoer (pellets) rond de markers te strooien, kwamen de beide mannen aan en om eerlijk te zeggen hadden Nick en ik een snellere boot.

De hengelsteunen van Rolf en Maarten werden in allerijl opgesteld, de hairís van pellets voorzien, de stenen als loodgewicht aangebonden en toen het aas nabij de markers in het water waren gedeponeerd, werden de hengels op de steunen geplaatst en zuiver afgesteld.



Maarten kwam even later een praatje met ons maken en had zijn stoel meegenomen en naast onze stoelen geplaatst.
Hij was net met een bak koffie bezig of Nick en ik zagen een aanbeet op een van de hengels van Maarten.
Je hebt beet, zeiden we in koor en de top van zijn rechterhengel sloeg nu wel heel ver uit.

Met een spurt en een snelheid van een engel met heimwee naar de hemel, schoot hij naar zijn hengelgerei en sloeg met de getergde hengel aan.



Direct daarop zag je Maarten, die toch snel een kleine 2 meter lang is, over de rollende stenen schuiven richting de waterkant.
Nick, die met hem meegelopen was, had snel de vechtgordel om de middel van Maarten omgegespt en pakte met zijn hand de riem van de gordel beet om Maarten op de kant te houden.

De molen op de hengel brulde van plezier en met samengeknepen lippen stond Maarten de meerval te drillen of zijn leven er van hing en hij een nat pak kon vermijden.
Maar Nick had hem stevig vast en met zijn tweeŽn stoeiden zij verder om de meerval binnen te krijgen.



Daar kwam de stoere meerval in zicht en iedereen stond er om heen, fotoís te maken, de mat in gereedheid gemaakt, handschoenen, een rolmaat en een onthaaktang neergelegd en de 1.81 mtr meerval werd uitgebreid gefotografeerd.
De tweede meerval was binnen.



Vervolg van deze fantastische trip in deel 2

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator