Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Daar waar monstermeervallen huizen (1.30 en 75 cm)
 

    
 
Daar waar monstermeervallen huizen (1.30 en 75 cm)


Het is 19.30 uur.
Mijn hengelspullen worden van mijn auto naar die van Marco gesjouwd en binnen een minuut gaan we op weg waar de boot en trailer is gestald.
De boot wordt uit de loods getrokken en aan de auto vastgekoppeld.

De rit is kort, want het water is dichtbij en de trailerhelling is leeg en verlaten.
Dat zijn we weleens anders gewend.



We nemen ons voor om een stukje te trollen met een plug, want dat schijnt soms een meerval op te leveren.
Vandaag echter niet.
We nemen tot twee keer toe hetzelfde stuk water en iets later een groter stuk water van nog geen meter diep en we jagen de pluggen langs de rietkragen.
Helaas geen aanbeten vanavond en de plughengels worden opgeruimd.



Je hebt beet, zei ik eenvoudig, maar Marco reageerde niet.
Hij was bezig met een hengel op te tuigen en als hij je niet aankijkt, dan verstaat hij nog minder dan helft door verstoppingen van zijn buis van eustachius.
Je dobber is onder water en wordt naar de rietkraag getrokken, vervolgde ik mijn verhaal, maar ditmaal sprak ik op luide toon.

Marco realiseerde zich, dat het over een aanbeet van een meerval en over zijn dobber ging en terwijl hij de hengel van de rand van de boot opnam, vroeg hij aan mij waar zijn dobber was.
Je dobber is onder water en wordt naar de rietkraag getrokken, vertelde ik nog een keer, slaan man, je wacht te lang.
Hij sloeg aan en de hengel stond gelijk krom en dat betekende een mooie zware gehaakte vis.



De strijd begon en zou pas over twintig minuten eindigen.
Dat is lang, voor een meerval van 1.30 mtr, maar wat een vechtjas was dat.
Hij wilde zelfs in zijn knokpartij onder de boot door zwemmen, maar daar stak Marco een stokje voor.
Daar kwam de arme sloeber in zicht en ik nam de hengel over toen Marco hem in de bek beetpakte en de meerval in de boot trok.



Hoera!
Na 14 sessies pas de tweede meerval in handen en dat werd tijd ook, wat zeg ik, wanneer is het mijn beurt dan?
De haak hing nog net aan zijn lip en de dril had niet langer moeten duren, want dan was de meerval losgeschoten en had hij Marco na zo’n lange strijd gedesillusioneerd achtergelaten.

Even een paar foto’s voor het nageslacht en het verhaaltje en de glibberige gladjakker kon weer terug in het water.



We hebben deze avond twee keer de boot verplaatst, want er kwam geen aanbeet meer in zicht.
Behalve dan bij de laatste aanlegplek, want daar ging een dobber voor de tweede keer schuin naar de diepte.
Helaas was het niet mijn dobber, maar die van een hengel van Marco.

De dobber lag nog geen drie meter voor de boot in 1.60 mtr water en opeens schoot hij steeds sneller schuin naar de diepte.



Het bleek opnieuw een meerval te zijn, die het aas had gevonden en er mee in zijn bek wegzwom.
Slechts heel even bood hij weerstand, maar de meerval moest de strijd vanwege zijn geringe gewicht en lengte snel opgeven.
75 cm lang was hij op de kop af, maar opnieuw stonk Marco naar vis en ik nog steeds naar mijn eigen after shave.



Nu zijn de maanden aangebroken, dat de kans op het vangen van meerval groter is dan ooit.
Mijn tijd komt nog wel, al droom ik nog steeds van de meerval van 2.20 mtr. die ik pas geleden heb mogen vangen in de Ebro.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator