Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Boswetering, kraamkamer van rode rijders (40 stuks)
 

    
 
Boswetering, kraamkamer van rode rijders (40 stuks)


Vandaag ben ik gaan feederen.
Dat is weer wat anders dan het vissen op meerval op de Ebro, maar aangezien ik meerdere visdisciplines hanteer, ben ik niet vies van kleine spelende ruisvoorns die met grote honger een paar maden opsouperen.



Kleine kannibalen zijn het, want in een groepje vechten ze onder elkaar steevast voor de vetste made aan het haakje en duwen zelfs grotere ruizers weg als ze de kans krijgen.
Bang zijn ze niet.
Opgroeiende ruizers zijn nieuwsgierig van aard en elke plons van een voerkorf, die het wateroppervlak doorbreekt, wordt gelijk gezien als een regelrechte voederbak met lekkers.

En dat er dan ook nog een paar maden bijzitten, weliswaar aan een scherp haakje, wordt als een heerlijke bonus gezien en gelijk vol in de bek genomen.



Zelfs als de voerkorf de bodem heeft bereikt en de 75 cm lange onderlijn met de maden langzaam naar de bodem dwarrelt, worden de maden aangevallen voordat een grotere vis het in de gaten heeft.

Door deze echte hongerlijders met een onverzadigbare trek, krijgt de brasem vaak het nakijken.
Omdat er zoveel mini rode rijders in het water van de boswetering leven en dartelen en alles wat kleiner is dan zij gelijk als prooi, dus eten, wordt gedefinieerd, is meestal het haakje al leeg voor het de bodem raakt.



Natuurlijk worden deze aanvallen op het aas gelijk door mij opgemerkt, want de dunne top van mijn feederhengel gaat tekeer als een bezetene en elke keer als ik aan sla, dan heeft het scherpe haakje een stouterd gehaakt.

Vandaag was het een ramp.
Niet voor mij, want ik haakte meer dan 40 ruisvoorntjes, maar voor de zeelt en brasem.
Geen enkele keer bleef een gevulde haak ook werkelijk gevuld, aangezien de weinige keren dat het haakje de bodem kon bereiken, er zelfs geen uitgezogen velletje van een made meer aan zat.



Als het lekkerste hapje van de haak is gesnoept, dan pas worden de zwevende deeltjes van het voer, wat in de voerkorf gepropt zat, met graagte opgegeten.
De samenstelling van het voer zorgt ervoor, dat de hele meute hongerig blijft en reikhalzend uitziet naar de volgende rijk gevulde korf.

Het gebeurde maar al te vaak, dat na het inwerpen, de tikken op top al waarneembaar waren voor de hengel op de steun gelegd kon worden.
Dat is het ruizersbestand van de Boswetering, gulzig, gretig en met een bovenmaatse honger.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator