Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| De Boswetering, voor een euroknaak zit je op de eerste rij (33 ruizers)
 

    
 
De Boswetering, voor een euroknaak zit je op de eerste rij (33 ruizers)


Zit je nou nog achter de computer?
Ben je nog niet eens gaan kijken naar dit prachtige water?
Haal die vellen uit de stoel en neem die moeite nou eens om de Boswetering te bekijken, want als je langs de oever staat, dan voel je je bloed sneller stromen.



Als je daar het water in stapt, dan krijg je niet eens natte voeten, omdat je over de ruggen van de vissen kunt lopen, zoveel vis is er aanwezig.

Je moet zelfs aan het einde van een visdag het topdeel van je twee of driedelige feederhengel met elastiek aan rest van je hengeldelen vastmaken, want die blijft gewoon nog uren natrillen van de hele dag aanbeten doorgeven.

Zie het gaatje in de bek waar hij door de haak is geprikt.

Eigenlijk moet je ook nog een beetje trainen met gewichten, want de spieren in je armen en rug worden overbelast door het vele aanslaan en na drie maanden zijn de tandraderen in je molenhuis totaal versleten van de overbelasting en het vele indraaien met vis aan de haak.

En je kunt net zo goed een barkruk als karperstoel meenemen, want je zit nog geen twee minuten stil als je hebt ingegooid, want zodra de maden in contact komen met het water, zwemmen daar een partij vreetlustige vissen rond, die onmiddellijk de maden proberen te verzwelgen.
Dus rustig zitten in een luie stoel, wachten op een aanbeet, komt hier niet voor.



Het was vandaag weer prijs, want de teller stond net als een vorige keer op 33 voorns en dat voor een paar uur feederen.
Ik vind dat een topdag, want ik heb mij geen minuut verveeld en lekker zitten vangen.
Of ja toch wel, want een kwartiertje beet er geen enkele vis meer en dat was vreemd en ik wilde daar toch de oorzaak van weten.



Ineens joegen twee snoeken de witvissen aan het oppervlak uiteen en dat op slechts vijf meter van elkaar.
Dat bleek de oorzaak, want toen ik een stuk verderop de voerkorf en maden aan de haak neer liet plonzen, kwam er gelijk een reactie van de vretende vissen op mijn hengeltop.

Gelukkig, want voor hetzelfde geld is mijn voertje zuur geworden door het broeierige weer.



Ik heb nog een tijdje gesproken met een man, die de tuin verzorgt van een huis iets verderop op de Bosweg.
Hij bleek een echte roofvisser te zijn, die regelmatig in de wetering aan de Bosweg zijn visje aan de snoeken presenteert.

Ik heb hem mijn visitekaartje overhandigd, waar mijn site op aangegeven staat en vertelde hem over de roofvissessies op verschillende locaties.
Hij beloofde de site op te zoeken en de (roofvis) verhalen te lezen.



Het was vandaag weer broeierig benauwd.
Ik besloot de gevangen vissen sneller te onthaken en in het water te deponeren, want anders waren ze al bijna gaar gekookt door het warme weer.
Hahaha.

De brasems hadden zeker een vrije dag, want die lieten zich niet zien.
Ik zag ook geen bellensporen, waarmee ze zich verraden als ze de bodem omwroeten voor voedsel en de gassen van allerlei rottende bladeren en takjes uit de bodem laten ontsnappen.



Het had vandaag een mooie afsluiter geweest, als ik een mooie brasem of een zeelt kon haken, maar dat zat er deze dag niet in.
Een volgende keer ga ik eens gerichter op zeelt vissen en mijn voer er op aanpassen, want de Boswetering herbergt mooie sterke zeelten, die de 55 cm passeren.



Vaak heb je dan als bijvangst knappe brasems en veel minder ruisvoorn omdat je de diepere stukken van de wetering moet bevissen.
Ik zal eens kijken wanneer ik dat ga doen.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator