Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Feedervissen aan de Leidsevaart
 

    
 
Feedervissen aan de Leidsevaart


Ik heb nog nooit aan de Leidsevaart gezeten (en ook niet in de gevangenis)om te feederen en dit is de eerste keer dat ik daar naar toe ben geweest.
Het is een water, dat het Braassemermeer met de Langeraarse plassen verbindt, een gewoon stuk doorgangswater dus.



Wel een belangrijk water voor de visser, want in bepaalde maanden van het jaar migreren grote groepen brasems door deze vaart en trekken van de diepe plassen naar ondiepere gedeelten en andersom, en is het een feest als ze langskomen en je aangeboden aas door deze groepen worden ontdekt.
Vandaag echter niet.

Geen brasem te zien of te ruiken, geen slijm in het net, geen beukende top op mijn feederhengel gevoeld, dan alleen het tikken van de ruisvoorns.



Niet zoveel ruisvoorns als in de Boswetering, maar toch een twintigtal in de loop van de dag.
Zit je toch mooi voor joker met je hele hebben en houden, want, of ze weten het aas netjes te omzeilen of ze kunnen het niet vinden.

Ik heb de maden wat aantrekkelijker gemaakt en een dag van te voren een half zakje geraspte kokos aan de maden toegevoegd.
Dat kost een drol en ik overwoog ook om een paar blikken kokosmelk aan te schaffen om door het grondvoer te mengen.



De maden die zich wentelen in de geraspte kokos, worden daar zelfs lekker droog van en stinken als een exotische passievrucht in plaats van de bekende ammoniaklucht.
De kokos ruikt nog lekker ook en een mens moet toch wat experimenteren met zijn handel om het voor de vissen wat aantrekkelijker te maken.

Ik hoop alleen, dat ik nu door die andere lucht en geur niet de brasems heb verjaagd, want dan is het mooi mijn eigen schuld natuurlijk.



Strategy Baits heeft een groene boilie uitgebracht ( the Cellution) met een kokossmaak en dat werkt ook prima, als je de verhalen moet geloven, dus daar kan het niet aan liggen.
Nee, ze waren er gewoon niet, tenminste, niet op de tijden dat ik er was om ze aan de haak te krijgen.

Misschien moet je er s morgens vroeg bij zijn of tegen de avondschemer, want vandaag op de dag heb je het nakijken en zijn ze blijkbaar gewoon niet thuis.



Wat ik wel vervelend vind, zijn de passerende luxe glimmende jachten en overdadige sloepen van de kleine en grote kapiteins aan boord.
Het is mij drie keer overkomen, dat ik als een gek de handel, die tegen de oever van de overkant was gedropt, binnen moest draaien om niet in een schroef van zon luxe schip te belanden.

Het hoort er klaarblijkelijk bij, bij een doorvoerkanaal tenminste, maar het is toch even wennen als je een dergelijk jacht ineens in de hoek van je linkeroog gewaar wordt.
Dan is snel handelen vereist om niet je hoofdlijn in de schroef van het jacht kwijt te raken.



De vaart is lang genoeg, zodat er een behoorlijk aantal vissers aan de oeverkanten plaats kunnen nemen.
Je moet alleen een plaatsje zoeken, waar je je auto kwijt kunt, aangezien langs de vaart evenwijdig een weggetje loopt, waar af en toe een auto voorbijkomt maar ook veel fietsers.

Aan de overkant liggen groepjes plompenbladeren en daar deponeerde ik telkens mijn beaasde haak en gevulde voerkorf, maar dat leverde steevast ruizers en blankvoorns op.



Ik ga er vast wel weer naar toe, maar dan wat eerder in de ochtend, of later in de middag, zodat ik ook een stuk van de avond mee kan nemen.
Eens kijken of dan de brasems thuis zijn, want ik hou nu eenmaal van slijmerige netten, vechtende brasems en grote bakken aan een nietig haakje en dito onderlijn.
Jullie horen van mij.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator