Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| Samenvatting van de karperweek in CarpaSens in Frankrijk.
 

    
 
Samenvatting van de karperweek in CarpaSens in Frankrijk.


De Strawberry Fish freezerbaits die we in het meer van CarpaSens in Frankrijk hebben gebruikt, waren gedraaid in twee maten, namelijk 14 en 20 mm.
Ze zijn afkomstig van Strategy Baits en we hebben er ca. 5.- euro per kilo voor betaald via een bevriende hengelsport leverancier.

Zie de druppels uit de poepert van de zeelt

We zijn er achter gekomen, dat vooral de zeelt populatie er verzot op is.
De kleine boilies (14 mm) pasten natuurlijk makkelijk in de bek van de zeelten en werden het eerst met smaak verorberd.
Telkens waren de uitgestrooide boilies als sneeuw voor de zon verdwenen en de vangsten van vele zeelten in plaats van de karpers, vertelden ons het hele verhaal.

Even wrijven over de buik bij de anaalvin en de verteerde Strawberry Fish boilies stroomden uit het poepertje

De boilies leken wel een drug voor de zeelten en na de vangst van deze vissoort drupte de opgeloste rode boilies uit het poepgaatje van de vissen.
Misschien kunnen we daar ons voordeel mee doen in de plassen, vaarten en meren van Nederland, want als de zeelten in het buitenland er verzot op zijn, dan zijn ze dat in ons land ook.



Zeelten die ver over de 50 cm gaan, zijn al een unicum in Nederland en de grootste zeelt die ik ooit mocht haken was 56 cm, in de Boswetering bij de Woerdens Verlaat en nu ook in Frankrijk.
Het zeeltbestand in de Boswetering is daar ook redelijk aanwezig en daar zie je overwegend donkergekleurde exemplaren van een uitstekende kwaliteit.



Maar niet alleen de zeelten, maar ook de brasem laat dit lekkere hapje niet liggen.
Getuige toch het aantal brasems wat zich ook aan deze boilies vergreep.
De mannen vinden een gevangen brasem maar drie keer niks, vanwege het slijmerige krakter en onthaken deze vissoort liever in het water met een arterietang, om maar niet in contact met de vis te komen.



Ze trokken er soms een gezicht bij, of ze eerst verplicht een lik moesten nemen, voor ze onthaakt werden.

Door de vele obstakels in het meer, zoals boomstammen, takken en scherpe mosselbedden ging het vaak mis met de rigtubes die op de hoofdlijn waren geschoven, want die werden sneller als gewenst beschadigd en doorgesneden na een aanbeet.



We hebben daarom rigtubes van RigMarole aangeschaft, die een stalen kern hebben en bijzonder sterk zijn en tegen een stootje kunnen.
Deze rigtubes zijn drie meter lang, maar we hebben ze door de helft geknipt, omdat we anderhalve meter lang genoeg vonden.
Deze rigtube is best wel prijzig.

Het is ook verstandig om een voorslag van minstens 50 of 55 mm dik fluorcarbon te gebruiken, van ongeveer 3 x de hengellengte.



Wij hebben meegemaakt, dat deze voorslag en de rigtube van Marole door een aanbeet doorgesneden werd, of je een heet mes door een pakje boter drukt.

Er zitten dan ook zware karpers in deze plassen, die het klappen van de zweep kennen en uiterst geraffineerd de gezette haak in de bek weten te lossen.
De grote steuren weten ook hoe een haak te lossen, want die blijven gewoon op de bodem doorzwemmen en stevenen op grote wierbedden af, met als gevolg dan de boel hopeloos vastzit en je een visboot of een rubberen visboot nodig hebt om de boel te redden.



Een dergelijke actie kostte een van ons een gebroken topdeel van zijn karperhengel op, want de krachten die vrij komen zijn onvoorstelbaar, want een steur laat zich niet even vangen en stoomt als een onderzeeër gewoon door.

Ik werkte met stiffrigs, van ongeveer 10 cm lang, uitgevoerd als een D-rig met daarboven een pop-up van 15 mm of een snowman.



Niet iedereen is daar een liefhebber van, maar deze rigs waren effectief op La Horre, La Carriere en nu ook op de meren van CarpaSens.

De rigs werden ook gemaakt van onderlijnmateriaal van Marole (Hydrolink), waarvan je een gedeelte van de binnenkern van nylon kunt verwijderen en het slappe gevlochten gedeelte gebruikt voor de hair en om de haak aan te binden met een no-knot knoop.



Een stukje kneedbaar lood (Putty) op de overgang van de stijve en slappe onderlijn en klaar is je rig.
De boilies die vervangen werden, na een beetloze nacht, werden door ons in het water gegooid als voedsel voor de vissen.
Soms rolde er wel eens een vlak langs de kant.
Toen Nick langs de oeverkant liep om een pop-up van een van zijn hengels te verversen, zag hij in het water een weggegooide boilie liggen die al snel was overgroeid met zeer kleine mossels.
Het leek wel een klein levend planeetje.

Gezond water doet dat blijkbaar in zo’n korte tijd en dan lijkt het er op, dat de ingrediënten van de freezerbaits gezond en vol met voedingstoffen zitten, want dat heb ik nog nooit bij readymade boilies gezien die stoffen bevatten die de houdbaarheid verlengen.



Dat geeft je toch te denken.

Met zijn vieren hebben we ongeveer 15 missers moeten incasseren en dat is veel te veel voor een weekje vissen.
Van gebroken lijnen bij het aanslaan, bij het drillen en missers door het vele wier wat zich in het meer bevond.



Gehaakte steuren komen als snoeken uit het water springen, soms drie keer achter elkaar en lossen dan soms de haak.

Sommige steuren haken zich vals in een van de voorvinnen, als ze op de bodem naar voedsel op zoek zijn en hebben dat vaak niet in de gaten, tot ze een ruk voelen van een hoofdlijn, die door een karpervisser met een aanslaande hengel is veroorzaakt.



Dan schieten ze met een paar slagen van hun staart onder het veilige wier en zie ze daar maar weer uit te krijgen, want ze blijven op de bodem liggen of zwemmen rustig door.
Sta je dan aan je hengel te trekken, dan breekt je hoofdlijn met een knal.



Het onthaken gaat niet altijd even gemakkelijk, want ze hebben een harde onderlip.
Vaak zit de haak in dit harde gedeelte en is met de hand niet eenvoudig te verwijderen en dan heb je een tangetje nodig.



Af en toe kwam Olivier Defforge, de eigenaar van CarpaSens, langs om te vragen welke vangsten we hadden binnengehaald.
Enthousiast als hij is, keek hij uitgebreid naar de foto’s van de gevangen vissen en vroeg honderduit.



Als een Fransman Engels spreekt, dan lig je soms in een deuk over de specifieke uitspraak.
Sommigen van ons kennen de Britse comedyserie Allo, Allo, die over René Artois en Edith, in een Frans café René, en een Franse verzetsbeweging gaat, na het uitbreken van de 2e wereldoorlog.
Hilariteit ten top.

Cast Allo Allo, van de Website DAVID CROFT O.B.E.
copyright Rob Cope, Jo and Tony Tarran: Online since 14th May 2008


Dat werkt aanstekelijk en natuurlijk verbasterde Nick en ik de Engelse namen en zinnen in het Frans, zodat we het over Kevien Nush hadden en niet over Kevin Nash.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator