Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Leo vertelt|| Leo vertelt nr 56 (vissen in noodweer)
 

    
 
Leo vertelt nr 56 (vissen in noodweer)


Hoe kunnen we het toch uitkiezen.
De hele week liep de reuzel in je naad, zo heet en benauwd als het was en uitgerekend vandaag als Theo en ik willen gaan vissen op de Waal, is het beestenweer met slagregens en natte ellende.
Van 30+ graden naar 18 graden en dan vinden sommige mensen het gek, dat je een driedubbele longontsteking en water (pleuritis) achter je longen oploopt.



Oké, je kunt je er op kleden en ook onder een paraplu blijf je redelijk droog, maar je zult toch eerst alles in orde moeten maken en je troep uit je auto naar de waterkant moeten slepen om dan eindelijk te gaan vissen.

Dan ben je al doorweekt en zeiknat als je met je natte kleding in je karperstoel gaat zitten, dan moet je de paraplu zo situeren, dat de regen door de opstekende wind geen vat krijgt op je openstaande madendoos en je bak met voer, want natte maden glibberen uit je vingers als je ze probeert op de haak te rijgen en je voer wordt een grote blubberzooi en glijdt net zo hard weer uit de voerkorf.

De regen klettert op de plu en de wind probeert de plu steeds weer om te keren om er een nieuw model en verfrommeld uiterlijk aan te geven.
Je aandacht gaat meer naar het vasthouden van je paraplu uit, dan de zwiepende toppen van je feederhengels, want je moet in dit weer maar raden wanneer je beet hebt en wanneer de wind een spelletje met je speelt.



Het zandstrandje waar Theo en ik op plaats hebben genomen, wordt gegeseld door de regen en overal kleeft het zand aan onze spullen.
Ik krijg het idee, dat ik tien centimeter ben gegroeid, maar dat komt door de kluiten nat zand en leem wat onder mijn schoenen blijft zitten.
Mijn vistas en viskoffer lijken gezandstraald en bij elke hap van mijn boterhammetje kraakt en knarst het tussen mijn tanden en kiezen en daar zal mijn tandarts blij mee zijn als die mijn versleten gebit controleert op gaatjes.

Zand schuurt de maag, is het gezegde, maar het moet geen verstoppingen geven en constipatie veroorzaken.
Eigenlijk zijn we gewoon idioot en hebben de vorige dagen teveel in de zon gestaan en gezeten en dat schijnt dan toch je geestelijke vermogens aan te tasten, want zeg nou zelf, welke knurft gaat in dit weer vissen?

Wij!, Theo en ik, twee dwazen die het licht nog niet hebben gezien, dan het licht van de bliksem rondom ons heen.



De bril op mijn neus dreunt bij elke donderslag en glijdt telkens naar beneden en mijn ogen zoeken dan koortsachtig de toppen van mijn feederhengels op.
Was dat een aanbeet of bewogen de toppen van de dreunende aarde door de bliksem, die vlak bij ons insloeg?

Ik kijk me scheel en ik zoek naar de contouren van Theo die tien meter van mij vandaan zit, maar ik kan hem door het regengordijn niet zien.
Voor hetzelfde geld is hij naar huis gevlucht in zijn auto en heeft hij mij helemaal alleen gelaten in dit vreselijke weer.







 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator