Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| Karpervissen in het voorjaar op de Ebro in Spanje
 

    
 
Karpervissen in het voorjaar op de Ebro in Spanje


Voor het eerst ga ik in maart van dit jaar specifiek op de karper vissen op de Ebro in Spanje.
Zonde van je tijd, zal je misschien wel zeggen, want de Ebro staat bekend om haar grote meervallen en dan ga je niet alleen op karper vissen.
Maar de Ebro is ook bekend geworden door de vangsten van enorme karpers en ook de vangsten van fraaie snoekbaarzen en ook daar komen vele vissers uit Europa op af.



De Ebro is dus meer dan vissen op meervallen alleen en ik heb besloten om deze keer uitsluitend op de karper te gaan vissen.
Een paar jaar geleden heb ik uit de Ebro karpers van 25, 22, 20 en 18 kilo mogen vangen en dat zijn gewoon onderzeeboten van een oerdegelijke kwaliteit en wat een power hebben die karpers, lees daar maar eens mijn verhalen over,( Karpervangsten op de Ebro in Spanje oktober 2010)

Voor nog geen 100.- euro vlieg je heen en weer met Transavia met 10 kilo handbagage en een koffer die 20 kilo mag wegen.



Mijn 3.66 mtr karperhengels zijn 7 delig en deze 3 lbs reishengels zijn ontworpen door Shimano, dus die hengelkokers passen met gemak in mijn koffer (Duffel).
Je kunt natuurlijk ook op de plaats van bestemming je materiaal huren, maar ik vis toch liever met mijn eigen karperhengels en molens, want daar kan ik mee lezen en schrijven.

Mijn eindbestemming is Playas de Chacon, nabij Caspe en daar word ik opgevangen door Rinus en Roxanne Houtkooper (www.ebrowhoppers.nl of info@ebrowhoppers.nl), waar ik overigens al een paar keer eerder naar toe ben geweest om op de meerval te hengelen.

Roxanne, Paul en Rinus Houtkooper

Als je een keer wilt vissen op meerval of karper, dan moet je gewoon van de diensten van Rinus en Roxanne gebruik maken, want zelden heb ik een betere verzorging gehad dan bij hun.
Ga eens naar hun site en boek eens een week om te vissen en je zult er geen spijt van krijgen en er graag terug willen komen.

Rinus is naast een meervalvisser ook een fervent karpervisser en zijn broer Paul , die wel in Nederland woont komt deze week ook karperen en wij gaan met zijn drieŽn vier dagen een aantal baaien van de Ebro aandoen om eens een paar mooie karpers aan de haak te slaan.

Op twee reserve spoelen van mijn Shimano baitrunners heb ik gevlochten hoofdlijnen opgespoeld, voor als de karper weg zou blijven en de meerval op de stek zit, want het haken van een meerval in plaats van een karper is natuurlijk heel wat anders aangezien een meerval van een meter met een enorm schot nu eenmaal snel de rek uit je hoofdlijn van nylon trekt met kans op een lijnbreuk als gevolg.
Die houd je bijvoorbeeld met 38 honderdste nylon niet in toom.



Paul, de broer van Rinus die ik niet eerder heb gezien, ontmoet ik op Schiphol, want wij hebben dezelfde vlucht geboekt naar Spanje.
Straks zitten we ook samen in dezelfde huurauto richting Playas de Chacon en kunnen we wat beter kennis maken met elkaar.
De autorit vanaf Barcelona naar Playas de Chacon duurt ongeveer 2 Ĺ tot 3 uur en die tijd kun je ruimschoots gebruiken om elkaars oren van het hoofd te praten.

Paul heeft dezelfde vocale inslag als zijn broer Rinus, maar ook dezelfde humor dus hoefde ik mij geen moment te vervelen.



Het onthaal in huize Houtkooper was weer hartelijk en warme gevoelens stroomden mijn hart binnen en nestelde zich onuitwisbaar tot aan de dag van mijn vertrek.
Dat afscheid straks is slechts kort, want in juni kom ik weer drie weken achter elkaar terug om op de meerval en ook weer op de karper te vissen.

We gaan nu vier dagen intensief op de karper vissen, want op de dag van aankomst (zondag) wordt er niet gevist omdat we pas rond het avondeten arriveren en vrijdag vertrekt het vliegtuig weer naar Schiphol.
Dan blijven de vier tussenliggende dagen over om te vissen.



Het waterpeil van de Ebro is inmiddels behoorlijk aangevuld en de rivier toont een veel beter aanzien, ondanks de vrij hoge waterstand, maar ziet er beter uit dan de dramatische lage waterstand van enkele maanden geleden.
Zo herken ik de Ebro weer en ik hoop dat het karperbestand bereid is om zich met grote aantallen en hopelijk met uitschieters van boven de 40 pond te storten op het aangeboden aas.

Rinus is al bezig geweest met bewerken van het grondaas, dat hoofdzakelijk bestaat uit maÔs.
Een perfect grondvoer voor de karper en met een aantal maÔskorrels aan de hair kan een aanbeet niet lang uitblijven.



Rinus is zo vriendelijk geweest om voor te voeren op bepaalde plekken en dan kan je als karpervisser gelijk aan de slag.
Ik kon het toch niet laten om een aantal potjes pop-ups van 15 mm van thuis mee te nemen in verschillende smaken, want die potjes wegen vrijwel niets en nemen weinig ruimte in beslag.

Op de gewone aluminium spoelen van mijn beetrunners is 38 honderdste nylon opgespoeld en ik gebruik onder andere een chod-rig in combinatie met een leadcore leader.
De Gamakatsu haken die ik ga gebruiken hebben een micro weerhaak en zijn in de maten 2 en 4.

De trailerhelling staat ver onder water. De waterstand is zelden zo hoog geweest

Ik heb ook een aantal zwaardere haken meegenomen, met een dikker draad in de maten 1/0 en 2/0, want ik heb een paar jaar geleden een paar karperhaken gestrekt en getordeerd teruggekregen door zeer zware vissen, die ik tegen de stroming in moest drillen en uitbogen of ze van koper waren gemaakt.

Rinus heeft wel de nodige materialen te huur voor de karpervisserij, maar ik heb liever mijn eigen handel voorhanden, al moet ik mij wel beperken in gewicht omdat de koffer niet zwaarder mag wegen dan 20 kilo op straffe van 10.- euro boete voor elke kilo meer.




Ik was eerst van plan om mijn aluminium Magic Rod Pod van Anaconda mee te nemen, maar ik realiseerde mij ineens, dat de koffer dan veel te zwaar zou worden.
Wat een afgang, want mijn RVS driepoot rodpod van Frank Lust kan ook al niet mee en nu mijn driepoot aluminium rodpod van Anaconda ook al niet.

Dan maar mijn vier groene aluminium banksticks van Fox, waar ik mijn beetverklikkers op kan bevestigen en de rodrests kan aanbrengen.
Gelukkig passen deze vier banksticks wel in mijn koffer en toen ik deze aan een handweger vastmaakte, woog hij 19.8 kilo en daar kon dus geen natte krant meer bij.



Wat een rampenplan als je met een vliegtuig naar een bestemming moet vliegen om te karperen en slechts 30 kilo in totaal mee mag slepen.
Daar kom je gewoon 50 kilo aan te kort.

Goed, ik ben al blij dat ik mijn eigen hengels en molens mee kan nemen, en ook de onderlijnen, klein materiaal, pop-ups en mijn benodigde kleding.
Ik neem eveneens mijn lichtgewicht zomerwaadbroek en waadschoenen mee en ik merk dat ik elk onsje in de koffer nodig heb voor mijn karperspullen.



Na een uitgebreide ochtend ontbijt, werden de karperhengels en toebehoren in de boot geladen, die al was aangekoppeld aan de auto van Rinus.
De karperstoelen, hengelsteunen en parapluís vonden ook een plek in de boot en natuurlijk was er ruimte voor twee koelboxen die tot aan de rand toe waren gevuld.

De avond ervoor had ik al mijn karperhengels opgebouwd, de baitrunners aangebracht en een aantal onderlijnen geknoopt.
In mijn koffer had ik een opvouwbare tas meegenomen, waarin ik de noodzakelijke attributen om te karperen zou kunnen vervoeren en die kwam nu heel goed van pas.



Ik was helemaal klaar om elke karper of buitengewone kneiters te vangen en af te drillen en we waren alle drie in een opperbeste hoera stemming.

Er was ruimte genoeg langs de oever voor ons drieŽn en nadat we de boot leeg hadden gehaald plaatsten we alle spullen op de kant en begonnen we met het opbouwen van de stekken.
Ik keek naar de stroming van de Ebro en ik wilde graag rechts een plek aan de buitenkant van ons drieŽn , waar de stroming mij van links naar rechts zou passeren.



Als lood gebruikte ik de 92 grams grippers wartellood van Fox, want dat blijft goed op de bodem en schuine taluds van lichtstromend water liggen.
We wierpen de beaasde hairs en lood vanaf de kant in het water, want het is niet noodzakelijk om de lijnen uit te varen zoals bij het vissen op meerval vanaf de kant.

De karperhengels plaatste ik op de banksticks, ik stelde de gevoeligheid van de beetverklikkers in en bevestigde de hoofdlijnen tussen de clips van de swingers vast.
Later zou ik een steun van Rinus krijgen, omdat ik de banksticks niet meer in de rotsige grond kreeg.
Ik ging op mijn karperstoel zitten en terwijl ik naar Rinus en Paul, maar ook naar de omgeving keek, wachtte ik op de eerste piep van een beetverklikker.



Er waren weersveranderingen op komst.
Was het van de week nog 20 graden, dan zou het hooguit nog 8 graden worden met een kwak wind en koude dagen en nachten in het vooruitzicht.
Ik heb dat eerder meegemaakt in Frankrijk met Ed en die karperweek liep op een fiasco uit (La Horre plek 15, mei 2010)
Niet aan denken, maar het sloop toch mijn gedachten binnen.

Laat Paul de eerste aanbeet krijgen van een karper.
Rinus en ik zaten iets verderop en we hoorden een brul van Paul vlak naast ons en toen we er naar toe waren gerend, lag de karper al in het net.



Zo vlug een karper in het net krijgen, heb ik alleen op La CarriŤre gezien, door een stel Engelsen, toen ik daar met Nick en velen anderen aan het karperen was, want die drilde elke gehaakte karper in 5 minuten af
Dat ben ik van een Ebro karper niet gewend, aangezien die zo sterk als een ďbeerĒ zijn.

Paul was zo trots als een oude aap met een spiegeltje, die steeds weer zijn uitgestreken glimlach kon bekijken en ondanks dat hij het karpervissen net ging ontdekken, mocht hij als eerste een mooie schubkarper vangen.
Goed gedaan jochie!



Paul zou later in de week een spekkoper, in plaats van een Houtkooper blijken, want Rinus en ik mochten deze vier dagen geen enkele aanbeet van een karper mogen krijgen.
Raaaaahh!, zou ik weer een blank oplopen?

Ik kreeg later in de week wel een aanbeet, maar die liet na een korte worsteling los en ik vermoedde dat het een kleine meerval is geweest.
Goed ik kreeg nog een voorn aan de haak, maar die telt niet mee.



De wind nam toe tot een stormachtig niveau en niemand kon meer met een boot op de Ebro naar zijn favoriete stekken komen, zonder veel buiswater in de boot te krijgen om misschien wel te verzuipen.
Wat nu?
Rinus pakte de volgende ochtend de aanhanger en wij begonnen de visspullen over te hevelen van de boot in de aanhanger, die aan de auto was gekoppeld.

Rinus wist de weg in de wijde omgeving en Paul en ik hebben de hele Aragon streek mogen aanschouwen vanaf onze zitplaatsen in de auto.
Weggetjes die eigenlijk de naam niet mogen dragen, vol met kuilen, rotsblokken en verraderlijke geulen en steile wanden hebben we urenlang gepasseerd om ons naar een ideale plek te loodsen.



Jongens en meisjes, wat was dat een avontuur, zou Pipo de Clown gezegd hebben.
Helaas werden deze halsbrekende toeren en het klauteren naar een winderige plek aan het water niet beloond met mooie aanbeten door gretige vissen, dan verzwikte enkels.

Paul trachtte nog met een spinhengel en shads de snoekbaarzen te verleiden langs steile kanten en zeer schuine taluds, maar kreeg alleen aanbeten van struiken en takken onder water, waardoor hij een aantal shads kwijt raakte die met de dreggen er achter bleven steken.

Zijn vervaarlijke toeren om niet in de Ebro te kukelen, bleven niet onopgemerkt door ons. Hahaha.



Op een moment bleef ik met een haak achter een rots onder water hangen, tijdens het binnendraaien van mijn hoofdlijn en die kreeg ik bijna niet meer los.
Ik draaide de hoofdlijn strak op de spoel en begon naar boven en naar achteren te lopen om eventueel draadbreuk te bewerkstelligen.

Mooi niet.
Ik kreeg de hoofdlijn van 38 honderdste nylon niet kapot en nu weet ik niet meer welk merk nylon dat was, anders had ik weer zoín spoel van 1000 meter gekocht.
Nee, ik trok de punt van de Gamakatsu haak helemaal krom en de bocht iets uitgebogen, maar voor de rest bleef alles heel.



Rinus heeft wel een hele speciale manier gevonden om de boot op de trailer te krijgen.
De trailer wordt zover het water in gereden, dat het water ruim boven de wielen van de trailer staan.
Met een flinke vaart stevent Rinus op de trailer af die onderwater ligt en vaart in een keer zijn boot tot aan de lier, waarna hij alleen de haak van de lier aan de boot hoeft te bevestigen.

Klaar!
Gaat nog sneller dan een elektrische lier en daar valt je bakkes toch van open?



Ondanks de magere vangsten is het een gezellige karpersessie geweest.
Op het eten is helemaal niets aan te merken en we kregen zelfs erwten- en kippensoep mee voor tussen de middag en die waren op de laatste twee koude dagen niet overbodig.
Ook waren de zelfgebakken koeken bij de koffie en thee een verrassende heerlijkheid.

Het avondeten was overheerlijk, gevarieerd en de drankjes en biertjes overvloedig verzorgd en Rinus en Roxanne hebben zich weer behoorlijk uitgesloofd om het ons naar de zin te maken.
Proficiat!

Lekker bakkie snert

In Juni kom ik terug om wederom drie weken van hun gastvrijheid te genieten, maar dan met meerdere vismaten.
Ik was dan van plan om twee weken te vissen op meerval en een week te vissen op karper, met misschien een of meerdere avondsessies.

Vorig jaar liepen de temperaturen op tot 40 graden in de schaduw, maar dat mag van mij wat minder zijn en nog even en dan sta ik weer aan de rivier de Ebro, ik kan nu al niet wachten.



Every night couldnít pass quickly enough and sleep was difficult because my mind kept racing with thoughts of carp, the sound of alarms going off and visions of epic battles.

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator