Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Feederen op de Waal vanaf een kribbe (Windes)
 

    
 
Feederen op de Waal vanaf een kribbe (Windes)


Gisteren was ik nog aan de Boswetering te vinden en vandaag bezocht ik de snel stromende rivier de Waal, waar ik vanaf een kribbe een feederhengel hanteer.
Ik plaats de voerkorf en een beaasde haak vlak naast een stroomnaad en vrijwel direct staat de top van de hengel krom door de stroming.



Even rolt de (te) lichte voerkorf over de bodem en blijft dan liggen.
De lange (100 cm) onderlijn van 22 honderdste wappert vrijelijk in de stroming, met aan het eind een haakje maat 8 met zeven maden er op geprikt.

Het zijn nog steeds dezelfde maden die ik acht dagen geleden van Raymond heb gekregen en er zit nog geen enkele pop bij.
Grote vrachtschepen stampen mij voorbij en de hekgolven worden voor een groot gedeelte opgevangen door het uiteinde van het kribhoofd, zodat ik er weinig last van heb.

Ja, inderdaad, ik was mijn stoel vergeten en kon dat eind toch weer terug

Ik zie wel aan de top van mijn feederhengel, dat de aanzuigende schroeven van de schepen het aas over de bodem naar zich toe trekken, maar door deze beweging onder water, dwarrelen de maden op een verleidelijke manier heen en terug.

Een kleine trilling aan de top verraadde een sabbelaar, die de prop maden als een culinair hapje zag en aanstalten maakte om deze smakelijke snack in een keer naar binnen te zuigen.
Daar was de aanbeet, snel, strak en overtuigend genoeg om mij direct aan te laten slaan.
Een rivierbrasem, schoot door mijn gedachten, toen ik het zware gewicht aan de andere kant van de lijn voelde.



Maar het was een verrassing, want het bleek een mooie winde te zijn.
Enigszins beschadigd door het paaien, maar wat een power zat er in dat lijf en zorgvuldig schepte ik de winde en maakte een foto voor het verhaal.
In de verte zag ik donkere wolken en je kon zien dat er regen uit viel.
Het was voorspeld, maar daar trok ik mij niets van aan, want dan kan je wel negen maanden van het jaar thuis blijven zitten.

In geval van nood kon ik altijd nog de paraplu opzetten, want die heb ik constant in de auto en ik had hem al op mijn karretje gelegd en meegenomen.
Weer kreeg ik een tikje te zien en een beetje trillen van de top en dat was herkenbaar en dat blijkt altijd een grondel te zijn.
En ja hoor, daar kwam hij boven water.



Vorig jaar konden Theo en ik geen goed doen aan de Waal, aangezien we constant grondels bleven vangen.
Na elke worp werden de maden aangevallen door horden kleine grondels en die hadden vaak de volle kriebelende haak binnen twee minuten leeg gegeten.

Daar was gewoon niet tegenop te vissen.
We hebben kaas geprobeerd, maar dat lusten die kleine plaaggeesten ook, al was dat niet zo snel van de haak of de hair gegeten.
De snoekbaarzen zijn er gek op, vandaar dat de rubberen Goby snacks in de handel zijn verschenen.



Een paar blieken waren eerder bij de volle haak dan de grondels en misschien waren er nu niet zoveel grondels in de buurt.
De blieken bleken ook al zo beschadigd en dat kon niet alleen door het paaien komen, want er waren gewoon schubben verdwenen.

Hetzelfde bleek ook al bij de voorns.
Sommigen zagen er niet uit en leken wel door een schubbenmes bewerkt.



Het zou misschien door de scheepsvaart kunnen komen, aangezien er onder water krachten en stromingen vrijkomen, die elk leven onder water als een speelbal alle kanten op laat bewegen en misschien de vissen tegen de rotsen of takken aan laat botsen.

Ik heb wel eens palingen en brasems gezien met grote wonden, complete staart er af geslagen en het gedeeltelijke onderlichaam van een palinglijf aan een paar spieren zien hangen.
Weer kwam er een winde op de kant en de voerkorf zat bijna vast tussen de rotsen langs de kribbe, maar die kon ik gelukkig lostrekken zodat de vis veilig in het net geschoven kon worden.



Mijn eerste kennismaking met de Waal dit jaar met de feederhengel is vandaag goed afgesloten en dat smaakt naar meer.
Strakjes komt de barbeel de boel onveilig maken en dan wordt het aanbod aan vis, groter, spannender en vangt elke visser zijn eigen droomvis.

Ik wil weer graag de kleffe, slijmerige, kleverige en plakkerige, glibberige en gladde bakken van brasems vangen, want ook daar ben ik weer aan toe.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator