Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Waalse rebellen aan de feederhengel (voorns)
 

    
 
Waalse rebellen aan de feederhengel (voorns)


Ik kon het niet laten om weer naar de rivier de Waal te gaan, want de windes die ik bij de laatste sessie op de Waal heb gevangen, hebben mij goed gedaan.
Het liefst had ik ook nog een paar mooie brasems op de kant gebracht, maar wellicht gaat dat vandaag gebeuren.

Ditmaal heb ik mijn andere feederhengel meegenomen, een pook van 4.50 mt de heavy feeder van Arca met een Shimano baitrunner er aan bevestigd, want de vorige keer zat ik bijna met mijn voerkorf vast tussen de rotsblokken en dat kan je met een lange(re) hengel makkelijk voorkomen.



Zeker als je een barbeel aan de haak krijgt omdat die bodemzoekende woesteling alle gaten, die hij onder water tegenkomt wil benutten om te ontsnappen.
Met een langere hengel kan je veel beter sturen en hem weerhouden om tussen de openingen van de verspreide rotsblokken in te duiken, die nu eenmaal aanwezig zijn en waar de strekdammen van gemaakt worden.

Ik kies voor een stukje belegen kaas aan de hair en de haak bezet met vette maden, een zogenaamde dubbeldekker dus, want deze dubbele lekkernij gaat er bij de Waalse rebellen in als koek.
Van mij mogen de grondels een paar uur via een omweg naar de Lek zwemmen, want die wil ik niet in de buurt hebben en de voerkorf vul ik weer tot de rand met allerlei lekkers waar vissen gek op zijn.



Ditmaal gebruik ik wel een voerkorf van 120 gram, want die wil ik op een bepaalde plek in het water deponeren en die daar, door zijn gewicht, ook werkelijk blijft liggen.

De onderlijn wordt weer een meter lang van 22 honderdste nylon met haakmaat 8 en terwijl ik de hele handel, met een reuze zwaai, naar de horizon laat verdwijnen, keek ik in de verte naar het plonsje in de snel stromende rivier.
Aan de top van mijn feederhengel kon ik de tik zien maar ook voelen, toen de voerkorf de bodem had bereikt en de uitstaande lijn iets slapper werd.



Ik legde de hengel op de steun en draaide net zo lang aan de slinger van de molen tot de top van de hengel licht gekromd naar de rivier boog.
Elke aanbeet wordt nu direct weergegeven aan de top en het ligt aan mijn jeugdige elan of ik de hengel snel genoeg uit de steun kan halen om de vis te drillen voor hij het aangeboden aas van de haak heeft afgesnoept.

Er staat ook een enorme puist wind met kans op regen, maar ik heb de luwte van de dijk op gezocht en daar zit als een prins in mijn visstoel.



De eerste voorn (beschadigd) wordt uit het nat gevist en gaat even op de foto.
Er zullen meerdere beschadigde voorn aan land komen, want de Waal zit er vol mee en de vorige keer had ik het er al over gehad,
Er worden nog geen of sporadisch barbelen gevangen in de Waal en waarschijnlijk komt dat door het veranderlijke en wisselvallige weer en de te koude temperaturen van het water.

Nu is de barbeel al geen vis die in grotere getale gevangen worden en is meer een uitschieter als je er gericht op vist.
Die mazzel moet je hebben en naast je kennis en kunde is een beetje geluk ook een van de factoren die bepalen of je mooie vangsten boekt of niet.
En vang je er dan een, dan voel je je als een tandarts die net een kroon op zijn werk heeft gezet.



De volgende voorn is eindelijk gaaf van schubbenstructuur.
Ik werp vrij ver mijn voerkorf en beaasde haak in de rivier en zorg er voor, dat ik vanaf het strandje tussen de strekdammen zo veel mogelijk in het diepere gedeelte van de kribbe terecht kom.

Je voelt het ook bij het inhalen, want dan schraapt je voerkorf tegen het schuine talud aan voor je op het ondiepere gedeelte van de krib komt waar veel waterplanten groeien.



In het ondiepere gedeelte van de krib zwemmen natuurlijk ook genoeg vissen tussen de waterplanten, maar ik gooi express wat verder om vlakbij de neringen te gooien waar zich ook de barbeel ophoudt.

Veel windes zoeken ook deze snellere stukken rivier op, omdat zich vlak naast de stroomnaad veel voedsel verzameld die door de rivier is meegevoerd.
De volgende voorn is weer ernstig aan zijn staart beschadigd, maar kan zich nog uitstekend redden in zijn habitat.

Zie het achterste gedeelte van de vis

Voorlopig blijven de windes en de brasems weg, aangezien ik ze nog niet aan de haak heb gehad.
De kleine plaaggeesten (Grondels) laten het ook afweten en daar ben ik niet zo rouwig om en dat komt waarschijnlijk omdat ik mijn aas verder wegzet.

Is zie, dat het water enigszins stijgt.
Eerst dacht ik dat het door de scheepsvaart kwam, omdat de hekgolven tegen het strandje aanrollen en het lijkt of het waterpeil gestegen is door de natte gedeelten, maar nu merk ik toch wel degelijk dat het water hoger wordt.



Het strandje loopt een beetje schuin naar het water en het aangespoelde vuil, takken en stukjes riet en oude wortels van struiken, verraden de oude vloedlijn.
Ik zie dat ik op een veilige afstand van het water ben gaan zitten, dus als er een beetje hekgolven aan zouden komen, dan zit ik toch droog genoeg.

Met regelmaat haal ik een voorn binnen en wat zijn die sterk en onwillig om gevangen te worden, aangezien ze blijven spartelen voor hun vrijheid.



De stand staat nu op 11 stuks en ik had meer verwacht, maar het waardeloze weer zal daar wel weer aan debet zijn.
Maar ik klaag niet, want ik vang vis en daar ben ik voor gekomen.
Ik knip de hair van de haak en ga helemaal over op de maden omdat ik de indruk krijg, dat alleen de maden interessant voor de voorns zijn en de kaas met rust gelaten word.

Even sloeg de top van mijn hengel bijna dubbel vanuit de kromme top en stond toen fier en recht in de steun.
Ik sloeg als gek aan en verwachtte een ruk terug of een zwaar lichaam en inderdaad, iets zwaars begon terug te vechten.
De kromme hengel was prachtig om te zien en ineens was de druk er af en de top schoot terug.
Los!



Of een fraaie brasem, winde of een barbeel had even de haak in de bek gehad en was begonnen met een potje knokken toen er weerstand werd gevoeld en de haak schoot los uit de bek tijdens deze vechtpartij.
Jammer.
13 voorns kreeg ik in een paar uur op de kant en dit smaakte naar veel meer, dus binnenkort kom ik weer terug.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator