Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| Het gebeurde in Spaarnwoude. Verslagen door een pikkenmoos
 

    
 
Het gebeurde in Spaarnwoude. Verslagen door een pikkenmoos


Spaarnwoude, een groot recreatiegebied voor natuurliefhebbers, vissers, wandelaars, recreanten en fietsers.
Sommigen laten hun honden uit en anderen rijden er gewoon even met de auto doorheen om de heerlijke bosgeuren op te snuiven.

Maarten en zijn zoon Tommy (pikkenmoos onder de 10 jaar) zouden vandaag gaan vissen op karper in het recreatiegebied Spaarnwoude want Tommy, een fanatiek vissertje in sp, is helemaal gek van vissen in het algemeen en zijn vader Maarten, die overigens ook gek is van vissen, stimuleert zijn zoon tot grote daden.



Ron Noorlander van Schweglerhengelsport in Uithoorn, is steeds weer druk bezig om Maarten van allerlei vistuig en visartikelen te voorzien, want de honger naar grote en sterke vissen is voor zijn zoon Tommy een zodanige obsessie geworden, dat Pa aan moet treden als zoonlief de viseritus directus onder de leden heeft.

Maarten vindt dat prachtig en zoonlief paait zijn pappa van s morgens vroeg tot s avonds laat en ziet liever de waterkant dan een goede kinderserie op de TV.
Astrid, de mama van Tommy, vindt de keuze van haar zoon om liever een hengel dan een hockeystick ter hand te nemen een uitstekende keuze, want dan kan zij haar dag invullen naar eigen willekeur.



Ik vernam hun voornemen om de volgende dag te gaan vissen in de zaak van Ron, waar ik een aantal aankopen heb gedaan en besloot in het geniep om eens langs te rijden, met in het achterhoofd om ook een hengeltje uit te leggen naast die van hun.



Aangekomen, zag ik Peter naast het nest Steenbergen zitten en na een aantal vragen van mij aan Peter wist hij mij te vertellen dat hij nog geen enkele aanbeet had gezien.
Rolf en zijn vrouw Silvia waren eveneens op de plek des onheil aanwezig, maar waren daar alleen en uitsluitend als decoratie voor de halve familie Steenbergen, want alleen op de Ebro in Spanje mag Rolf een meervalhengel hanteren.



Pablo, die een dienstwapen mag dragen als hij aan het werk is, had zijn zoon meegenomen en keek naar de handelingen van Tommy toen deze een karper aan de haak had en de schub aan het drillen was.
Dit was overigens de tweede of derde schubkarper, en helaas ben ik door dit overweldigend succes de tel kwijtgeraakt, maar Tommy, die het hart op de tong heeft en de bescheidenheid nog niet volkomen onder controle heeft, wist mij te vertellen dat dit de derde karper was die hij aan de haak heeft gekregen en vroeg belangstellend of ik ook al een aanbeet had gezien.



Inmiddels was ik van de maden overgegaan naar een kleine gele boilie aan een hair, want volgens Tommy en later zijn vader Maarten, was dit het grote geheim van Spaarnwoude om een aanbeet te bewerkstelligen.

Sara, de hond ( Bordeaux Dog) van Maarten wist mij direct te vinden na het karperavontuur in Frankrijk en haar kwijlende bek rustte op mijn broek en even later kwam Maarten mij mededelen, dat het kwijl een stuk minder was geworden.
Misschien was het kwijlen thuis een stuk minder, maar haar bekenden die ze een jaar niet had gezien, lieten haar speekselklieren overmatig werken en met een liefdevolle blik in haar ogen wist Sara haar gestimuleerde speekselklieren aan mijn broek af te geven.



Het is haar vergeven.
Laat nou de hengel van Tommy weer kenbaar maken dat er een karper zich had verslikt in de rode boilie van 10 mm.

De hengeltop stond krom en onze dreumes was aan het drillen.
Ik was net van plan om mijn feederhengel en toebehoren in het water te smijten, toen Maarten aan mij vroeg of hij mijn schepnet mocht gebruiken, aangezien zijn schepnet wel het goede formaat net had, maar niet de steellengte en ondanks zijn eigen lengte van bijna twee meter kon hij daar niet goed mee uit de voeten.



Karper nummer 5 werd geschept en aan de camera getoond, want het visplakboek van zoonlief zat nog lang niet vol met prentjes van allerlei gevangen vissen.

Met slechts een klein tikje op de top van de feederhengel, mocht ik vandaag meedoen en dat was alles wat ik in een paar uur hengelen mocht meemaken.
Het kleinste ukkie van de groep, de hummel van de hotspot wist 5 karpers op het droge te krijgen en liet ons volwassenen hopeloos achter zich.

Als dat straks geen toppertje wordt op visgebied, dan weet ik het ook niet meer.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator