Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Drie weken vissen op meerval en karper op de Ebro in Spanje (2)
 

    
 
Drie weken vissen op meerval en karper op de Ebro in Spanje (2)


Volgens de instructies van Rinus, moest de donkere opperhuid verwijderd worden voor het vissen, maar ook een soort doorzichtige ruggengraat.

Verse Calamaris is uit den boze, want deze aangeschafte kilo glibbers moest eerst minstens drie dagen in een gesloten emmer in de felle zon blijven staan, waarna ze pas aan de haak van de onderlijn worden geregen.



Toen de emmer door Rolf werd geopend, kwam er zo’n verschrikkelijke lijkenlucht naar buiten, dat hij van de opkomende walging diep adem moest halen en waarbij hij het stoppertje voor de pellets tussen zijn lippen richting zijn slokdarm zoog.
Hij pakte de ontbindende Calamaris als een volleerd Patholoog Anatoom vast met blote handen en keek naar de druipend sappen die borrelend van de Calamaris dropen, waarna hij ze aan de haken bevestigde.



Joost, die de geur in zijn neusgaten kreeg viel gelijk en spontaan in een coma en kwam pas bij toen we aanstalten maakten om terug te varen om aan het avondeten te beginnen.

Er waren vanaf de eerste dag twintig karpers geland, maar nog geen enkele meerval.
Maarten ving wel met Tommie samen een meerval, maar die veroorzaakte lijnbreuk een tiental meters van hun vandaan, door een plotseling omdraaien van de meerval om in de diepte van de Ebro te verdwijnen.



Ook ik ontkwam niet aan het geweld en bij mij brak ook de hoofdlijn op 150 meter afstand toen een meerval niet van plan was om een centimeter toe te geven.
Ik moest even met mijn tanden knarsen, want krijg je eindelijk een aanbeet van een gigant, dan verlies je hem door lijnbreuk.
Ik had ineens geen vertrouwen meer in de hoofdlijn en kreeg even spijt omdat ik mijn Black Cat molens met een sterkere gevlochten hoofdlijn niet had meegenomen, want daar kan je een olifant met jong mee uit het water tillen.



Eindelijk kreeg ik een beuk op de top van een van mijn meervalhengels.
Een zware massa probeerde aan de andere kant van de lijn los te komen en het gevecht barstte los, want de hoofdlijn bleek toch sterker dan ik had gedacht.

Steeds weer spookte lijnbreuk door mijn gedachten tijdens de dril, maar na een kwartier kwam de “buit” binnen handbereik.



Rolf assisteerde mij en samen onthaakten wij de meerval van de relatief kleine haak 1/0, terwijl de anderen foto’s maakten en boel om te landen hadden klaargelegd.

Op slechts een kleine centimeter na, was de meerval 1.80 mtr lang en fraai gelig van kleur.
Ik had zolang op deze aanbeet gewacht, dat ik spontaan spanning achter mijn rits voelde en ik grijnsde van mijn ene verbrande oor naar mijn andere verbrande oor.



Rolf wist deze dag een sterke karper te landen van ruim 24 pond en die bleek een atoombatterij met een jetstream in zijn achterste te hebben, zo wild en opgewonden was hij bij het landen en onthaken.

Het werd spannend, want er waren nog slechts 2 dagen van onze visvakantie over om meervallen te haken en te vangen.
We visten steeds scherper, keken naar de toppen van de hengels tot we eeltplekken op onze ogen kregen en elk geluidje wat op een beetmelder leek liet ons opveren uit de stoel.

Maarten kreeg de volgende dag een opsteker van jewelste.
Terwijl zijn beide voeten grip zochten op de schuine visplek en op zijn armen de spieren zwollen als kabeltouwen, trok een onverlaat onder water aan zijn hoofdlijn en zijn meervalhengel stond krommer dan de fabrikant van de hengel op zou durven geven.



De kracht van de gehaakte vis was zo enorm, dat Maarten in de boot de meerval verder moest drillen, omdat het plekje geen ruimte meer bood om fatsoenlijk te staan op straffe van een valpartij in het water.

Ook bij hem speelde lijnbreuk door zijn gedachten, maar gelukkig bleef de boel heel en kon een twintig minuten later de meerval worden geland.



Ik heb zelden een man zo gelukkig gezien toen de uitslag van de lengte en gewicht aan hem bekend werd gemaakt.
De meerval woog 56 kilo met een lengte van precies twee meter en dat betekende een nieuw P.R voor Maarten omdat hij zijn oude record met 9 cm had verbeterd.

Hoera voor Maarten en hierbij weer de felicitaties van ons allen.



We hoorden van Rinus, dat er zeer weinig meervallen werden gehaakt door het steeds weer koude water door regenval en smeltend sneeuw van de Pyreneeën.
Veel meervalvissers die vooraf geboekt hadden, haakten af en belden dat ze niet zouden komen vanwege de slechte vangsten en daar ben je als uitbater niet blij mee.

Het water van de Ebro was van 21 graden naar 17 graden gezakt en daar houden de meervallen niet zo van.
Dan worden aanbeten (bijna) tot nul gereduceerd en daar houden de meervalvissers weer niet van.



Op de laatste dag zou ik nog een meerval mogen haken.
Niet direct herkende ik de aanbeet, maar toen de gladde rakker eenmaal op toeren was gekomen, was de dril herkenbaar en zong mijn hart zijn pompend lied.

De dril was veel tekort en had van mij veel langer mogen duren, maar ik was blij weer een meerval te drillen want daar kwam ik tenslotte voor.



De lengte bleek ook langer dan ik had verwacht, en de rolmeter kwam toch nog op 130 cm uit.
Joost stond mij bij, hij had de meerval in de bek gepakt, op de kant getrokken en van te voren de spullen klaargelegd, toen ik stond te drillen.

Het bleek weer een bleekscheet te zijn als huidskleur tenminste, want vaak zijn de meervallen uit de Ebro donkerder van kleur.



Je zag Rinus groeien toen hij drie keer van ons vernam, dat we meervallen hadden gevangen en dat terwijl hij al bijna de twee meter lengte bezit.
Hij was blij voor ons, wij waren blij voor elkaar en het scheelde niet veel of we waren in huilen uitgebarsten en hadden bijna het volkslied uitgeblèrd.
Hahaha.

De zonnebrandcrème factor 50 heeft zijn werk gedaan en de inhoud van de gevulde fles naderde de bodem.
Je zag bij mij wel enigszins kleurverschil, maar voor de rest was alle nog bleekscheterig blank gebleven.
Ben je naar Spanje geweest?, vroegen enkele bijdehante buren, heb je onder brug geslapen soms?



RESUMĖ
Een paar van ons hebben vanuit Nederland zakken pellets meegenomen, met in het achterhoofd het idee dat we dan goedkoper uit zouden zijn.
Dan kom je er achter, dat Rinus 1000 kg pellets van hetzelfde merk voor ons allen had besteld en die zelfs 8.75 euro per zak goedkoper kon leveren.

Ik zat met een schuldig geweten, want mij is nooit verteld dat Rinus de pellets voor ons zou bestellen en ik met 3 zakken (duurdere) pellets aan kwam zetten en anderen met 4 zakken per persoon.
Dat doe ik dus niet meer, want ik gun Rinus liever de klandizie.



Ik kwam met een grote duffel vol met kleding voor drie weken verblijf en sjouwde mij een breuk aan het gewicht.
Doe ik ook niet meer, aangezien je de gedragen kleding in de wasmachine kunt stoppen en Rox wil deze was voor je draaien voor 5.- euro per trommel van 4 kg.

Wat een service en wat een gemak en het scheelt een berg was voor thuis.



In deze 3 wekelijkse vakantie heeft de wet van Murphy toegeslagen, want alles wat er mis kon gaan gebeurde ook werkelijk.

Het wisselvallige koud en warme weer, de wisselende hoogte van het water, van helder naar troebel water, toenemende sterke stromingen, drijvende bomen en takken, talloze beetloze dagen achter elkaar en schaarse plekken om te vissen door de hoge waterstanden.



Maar het waren ook prachtige weken met veel humor, veel kameraadschap, alles voor elkaar over hebbende, bereidwilligheid en behulpzaam zijn en er is geen wanklank gevallen.

Het nachtvissen (een avond en nacht) was geen succes.
Geen enkele aanbeet werd er geconstateerd en dat is verwonderlijk, want het uitblijven van aanbeten op de dag is al uitzonderlijk, maar in de nacht zou de schuchterheid van de vispopulatie toch moeten verdwijnen.



Wij geven toch de schuld aan de omstandigheden van het weer, de hoge waterstand en vooral de lage temperatuur van het water door de smeltende sneeuw van de Pyreneeën.
Blijkbaar is en zijn de meervallen daar erg gevoelig voor en de karper wat minder, hoewel de vangsten van de karpers ook te wensen overliet.

De zwaarste karpers waren ‘slechts’ 17 kilo en dat gewicht komt meer voor dan je denkt, maar overwegend worden er karpers met een lager gewicht gevangen.
Karpers van 20 kilo en meer worden minder vaak gevangen, maar zijn beslist niet uniek.



Vervoer met de auto naar je bestemming en terug is toch wel een opgave.
Behalve dat je veel geld voor de tolwegen moet betalen (ca. 100.- heen en 100.- euro terug) zijn de benzine of dieselkosten best wel fors.

Loopt je auto 1 op 10, en dat heb je al snel met een volgeladen auto met kruissnelheden van 130 of 140 kilometer per uur, dan ben je voor 3500 km (heen en terug) een berg geld kwijt.
De diesel in Frankrijk kost daar net zoveel als de benzineprijzen in ons land.



Het enige verschil is, dat je mee kunt nemen wat je wilt en zelfs extra’s en je niet gebonden bent aan vliegtuig gewichten voor koffers en hengelkokers.
Dan neem je de 15 tot 17 urige reis maar als een noodzakelijk iets en je kunt altijd nog onderweg ergens overnachten als je te vermoeid bent van de reis.

Zorg dat je helgele of helrode veiligheidsvestjes voor iedereen in de auto bij je hebt, een ANWB verzekering voor buitenlandse hulp van je auto, twee alcoholtesters (Frankrijk) in je auto hebt liggen en reserve brillen op sterkte als je die nodig hebt.



Naast je meervalhengels en molens, kun je ook je karperhengels en molens meenemen, als je besluit om het meervallen even te laten wat het is.
Gebruik wel een goede rodpod en hengelsteunen voor beide vismethoden en veranker deze aan de grond vast met sterk elastiek of touwen aan een zware steen, want het gebeurt vaak genoeg dat deze het water in getrokken worden.

Je kunt voor het karpervissen beter loodgewichten van 200 gram of van een hoger gewicht meenemen en dat is vaak nog te weinig door de sterke stromingen, aangezien deze loodgewichten op drift raken en door de stroom worden meegenomen.



Houdt wel in de gaten of je karperhengel dat gewicht aan kan.
Misschien is een slank ankerlood, welke je gebruikt op zee handiger in gebruik als de stroming te erg is.

Neem een zware rubberen hamer mee voor je paraplu, want vaak is het een ramp om de steel in de rotsige grond te krijgen.
Beter is een paraplusteun, die je met de voet in de grond kunt duwen, want daar heb ik veel gemak van gehad.



Word je gek van al de vliegen en muggen om je heen, dan heeft Nick de oplossing bedacht, want een muskietennet over je paraplu van drie meter doorsnee is echt de oplossing om gevrijwaard te blijven van deze plaaggeesten.

De vliegen waren soms hinderlijk, maar als je het gebruikte schepnet goed uitspoelt na gebruik en deze een stukje van je af plaatst, dan valt het wel mee.
Dit geldt ook voor je onthaak en weegmat.



In deze drie weken hebben we 22 karpers en 3 meervallen gevangen en dat is in verhouding niet veel.
De lichtste karper was 10 pond, het grootste deel rond de 20 pond en 2 karpers van 34 pond.
De 3 meervallen waren 2 meter, 1.79 meter en 1.30 meter met als zwaarste gewicht 56 kilo, 50 en 20 kilo.
Ik tel de vele gehaakte en alsnog losgeschoten vissen niet mee en de lijnbreuken ook niet.
Een week voor ons verblijf, wisten drie karpervissers 46 karpers op het droge te krijgen, maar toen waren de weersomstandigheden een stuk gunstiger, zo niet, ideaal.



De laatste dag van ons verblijf werd uiterst culinair gevierd.
De liefde van de man gaat door zijn maag en dat heeft Roxanne goed begrepen.
Drie grote lamsbouten werden op de barbecue gelegd en het garen en roken kon beginnen.
Het water in mijn mond, veroorzaakt door overvloedige uitscheidende speekselklieren, kreeg ik alleen weggespoeld met een lekker biertje.



Toen Roxanne de tafel dekte en er nog veel meer lekkers uit de keuken op tafel kwam, had ik de neiging om alvast te beginnen met het proeven van diverse schotels.
Na een dik half uur, maar dat kan ook drie kwartier geweest zijn, werden de stukken gloeiendhete lamsbouten op tafel gedeponeerd en aangesneden door de vrouwelijke kokkin.

Kijk en oordeel zelf


De keuze van je verblijf is afhankelijk van je wensen op dat gebied.
Wil je naast een goede slaapplaats een goed en stevig ontbijt, een klaargemaakte lunch in grote koelboxen met koffie, thee, frisdrank en bronwater en elke avond een uitgebreid diner met een goed glas wijn of een paar biertjes, dan moet je zorgvuldig zijn met het uitkiezen van je accommodatie.

Wil je ook niet betalen voor het wegbrengen van en naar de trailerhelling, een gratis lakenpakket, handdoekenpakket en ’s avonds gratis koele biertjes?, dan creëer je al van te voren een zorgeloze visvakantie.
www.ebrowhoppers.com is zo’n adres in Playas de Chacon, nabij Caspe en de prijs die ze voor deze uitgebreide service vragen is niet in verhouding met wat je er voor terug krijgt.
De familie Rinus en Roxanne Houtkooper heten u van harte welkom.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator