Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Leo vertelt|| Leo vertelt nr 65 (De waarheid omtrent het vissen)
 

    
 
Leo vertelt nr 65 (De waarheid omtrent het vissen)


Ik ben zo fanatiek met het fenomeen “vissen”, dat ik meer hengels en molens heb dan ik ooit kan hanteren om er vissen mee te vangen.
Van het vissen op kleine baars tot het vissen op meerval, het maakt mij niet uit, ik heb het materiaal er voor en vaak meerdere hengels en molens of reels om die ene visdiscipline uit te voeren.



Het is hetzelfde als de autoverzamelaar, die vele mooie auto’s in zijn bezit heeft en er toch maar met een exemplaar kan rijden, zij het, dat hij snel van merk auto kan wisselen als hij daar zin in heeft.
Ik ga ook steeds verticalen met minstens twee verticaalhengels en ik met pijn in mijn hart de andere twee thuis moet laten of ik zou mij twee extra armen moeten laten aanmeten.

Pa s geleden heb ik weer twee nieuwe meervalhengels met natuurlijk twee nieuwe molens aangekocht, met de bedoeling deze te gaan gebruiken in Nederland en op de Ebro in Spanje.
De aankoop is spontaan gebeurd want ik had ze eigenlijk niet nodig, maar de hengels werden zo spotgoedkoop aangeboden, dat ik geen moment twijfelde om ze aan te schaffen.
De molens volgen dan vanzelf.



Nu heb ik jammer genoeg geen geldboompje waar briefjes van 100 euro aan groeien en die had ik trouwens in de groei toch al van de takken geplukt als ze net 5 euro waren geworden, want dat had ik vroeger hetzelfde met (te) jonge sperziebonen die ik in de tuin had staan, maar mijn pensioen is toereikend genoeg om zulk soort aankopen te kunnen plegen.

Ik spaar ook het brood en avondeten uit mijn mond om natuurlijk mijn vele visvakanties te bekostigen en toch wil de omvang van mijn dikke buik maar niet slinken.
Hahaha.



Het vissen en het vangen van vissen is voor mij brandstof om het levenskaarsje brandend te houden, want ik ken mensen die geen hobby’s hebben en ook gepensioneerd zijn, zich letterlijk kapot vervelen en met hun vrije tijd geen raad weten.

Mijn vrouw vindt het prima, want ze weet, op te maken uit mijn gedrag, dat vissen vanuit een boot of vanaf de waterkant mij opbeurt, verfrist en mij weer monter thuis laat komen.
Vorst, bevroren wateren en wel heel erg lelijk weer houd mij thuis en soms ga ik tegen beter weten in toch vissen met een vismaat die dezelfde drang heeft als ik.
Maar zulke vismaten zijn zeldzaam en die moet je koesteren als je ze eenmaal hebt gevonden, want die verrijken je leven voor die aantal jaren die je nog gegeven zijn.

Ook dan kom ik herboren thuis en wonderlijk genoeg kweek ik daar veel weerstand tegen verkoudheden en griepachtige verschijnselen mee op.
Menigeen lopen dan rond met een snotkoker vol groen spul en hoesten tot ze bijna bloed opgeven, maar ik trotseer de koude, de windvlagen en de stromende regen, want ik heb alleen maar oog voor de vissen en de visvangsten dan voor de ontstemde natuur.



Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden, dat ik dood, met de hengel nog in de hand, aan de waterkant gevonden zal worden.
Tussen het overlijden en het vinden van mijn corpus verganus, zal in de zomer geen lange tijd moeten duren, want anders heb je gratis maden voor drie seizoenen.
Je hebt gelijk, het is morbide, zwartgallig, wrang en luguber, dus zal ik voortaan alleen op plekken gaan vissen waar ik direct opgemerkt word als ik van mijn visstoel ben afgegleden en voor dat de strontvliegen mij gevonden hebben.


 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator