Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Weer twee meervalsessies in de avonduren (1 stuks)
 

    
 
Weer twee meervalsessies in de avonduren (1 stuks)


Dit is mijn 7e meervalsessie in de avonduren.
Vanavond zijn we met zijn drieŽn in de boot, te weten, Marco, Ruud en ik en vanwege het weer hebben we twee grote parapluís meegenomen, want we vertrokken al van huis met een wolkbreuk in onze nekken.
Vlak bij de waterkant hield de regen op en de hele avond is het droog geweest.



De watertemperatuur was vanavond slechts 14.5 graden en dat is nog steeds niet de temperatuur van 18 tot 20 graden, die we liever zien.
Het lijkt wel of bij een graad of 14 de activiteitenknop bij de meerval uit staat of op non-actief en daarmee ook een klem in de bek en het vermogen om een lekker hapje te consumeren.

Vanavond kregen we Ďslechtsí drie weglopers (de dobbers gingen een eigen leven leiden) maar bij het aanslaan van de meervalhengels was er geen enkele weerstand te voelen.
We zijn drie keer verkast, maar het is bij de drie aanbeten gebleven.
Op naar de volgende sessie.




Dit is mijn 8e meervalsessie samen met Ruud.
Ik heb gemerkt via een aantal e-mails, dat er veel lezers de aanbeten van meervallen en vangmomenten mee willen maken.
De schare meervalvissers wordt ook voortdurend groter en steeds meer vissers dromen van baggervette vangsten, kreunende lagers van meervalmolens en zwaar doorbuigende hengels, die het liefst op versplinteren staan, aangezien iedereen er nu vrijelijk op mag vissen.

Een veranderende beweging aan een van de dobbers van Ruud trekt onmiddellijk onze aandacht en dat trillinkje kan het voorzichtig proeven van een kanjer van een meerval zijn of een paling met een hongerige maag en een bijtgrage muil.
Het bleek een paling te zijn.



Vaak pakt een meerval van een beetje lengte het aas en hij zwemt er gewoon mee weg, dan wordt je dobber met breekstaafje vanzelf een verlichte volgdobber onder water.

Maar heb je de dobber en aas vlak bij een rietkraag aangeboden, dan kan de dobber direct en plotseling onder de rietzudden getrokken worden door een achteruit zwemmende meerval met een moreel verwerpelijke en boosaardige gedachte om het aasje op een veilige plek onder de zudden te verorberen.
Dat overkwam mij pas geleden in de 4e en bij Nick in de 5e nachtelijke meervalsessie en deze beide keren werden de meervallen even gehaakt maar direct daarop verspeeld.

Dit is echt wuivend riet (zie mijn wuivende arm)

Ruud kreeg vrij snel vier aanbeten te verwerken, die resulteerden in een enkele aanbeet van een paling, die net boven het water er af viel en drie misslagen.
Mijn dobber ging ineens een eigen leven leiden en schoot onder water.

Het verlichte topje op de dobber, was onder water goed te volgen en na een duikvlucht van een meter of twee, sloeg ik ferm aan.
Hangen!, zei ik tegen Ruud.
Mijn aas was een dood visje en de aanbeet had net zo goed van een snoekbaars of snoek kunnen zijn, maar het was een klein meervalletje van 50 cm.



Dat was de eerste en de laatste meerval die vanavond uit het water kwam, want meer dan een uur daarna bleven de aanbeten uit, ondanks het voeren van vis en slachtproducten rond de dobbers.
Tussen de 7e en de 8e meervalsessie zitten een paar maanden en dat is eigenlijk te lang.

Klaarblijkelijk had het verticalen op snoekbaars voorrang en de 3 wekelijkse vakantie op de Ebro ook en daarom zit er zoín groot tijdsverschil tussen de 7e en de 8e sessie.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator