Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| Karperen in het meer Carpox’R (van CarpaSens) Frankrijk
 

    
 
Karperen in het meer Carpox’R (van CarpaSens) Frankrijk


Voorheen (2007) heette deze plas, Carpe a l’Etang des mille et une prises, vrij vertaald: Het karpermeer met de duizend en een vangsten.
De naamswijziging is onlangs per 17 maart 2013 veranderd door de nieuwe eigenaren Olivier en Nicolle in Carpox’R (spreek uit: Carp Auxerre)



Deze 18 Ha karperput staat bol van de hoge geschubde ruggen van fraaie getekende en bijzonder geschubde karpers (zo wordt er verteld) die zich er voeden met o.a. wormpjes, rivierkreeftjes en waterslakken die daar in overvloed aanwezig zijn en ligt ca. 565 km vanaf Breda, 150 km schuin ten zuidoosten van Parijs en maakt onderdeel uit van de meren en plassen van de eigenaren van CarpaSens.



Het water in deze oude zand en grindgroeve, wordt door de rivier Yonne gevoed en heeft een gemiddelde diepte van 250 tot ca. 300 cm.
Geregelde vis uitzettingen hebben bijgedragen aan een huidig bestand van ongeveer 850 vissen, voornamelijk spiegelkarpers met bijzondere schub patronen en er zwemmen tevens vele wilde karpers van oorsprong rond, waarvan een aantal gemakkelijk de 20 kg halen.

Voor de liefhebbers van grote vissen en zware gewichten zijn er de afgelopen winter nog 50 karpers tussen de 15 en 20kg bijgezet.
50 prachtige vissen met een groot groei potentieel en van dezelfde oorsprong als de welbekende spiegelkarpers van Le Prunet.



Het is geen gemakkelijk meer om een gevangen karper te landen, aangezien er in het meer wierbedden bevinden vanaf mei t/m oktober, bijna tot aan de oppervlakte en er hindernissen als vele omgevallen bomen en takken boven en onder water aanwezig zijn.
Je kunt ook bij elke stek een bootje ter beschikking krijgen om in het wier gezwommen vangsten veilig te landen.
Omdat het hele meer door ons is afgehuurd, mogen er ook voerboten en staafmarkers ingezet worden om aan te voeren en de stekken te markeren.



Er zijn in totaal 9 stekken aangelegd op deze zand, klei en grindafgraving en door de ideale indeling en de afmetingen van dit meer, kan je ten alle tijden je eigen visstijl uitoefenen.
Zowel van de kant kan je goed uit de voeten (veel eilanden in het meer liggen op hengelafstand) maar je kunt met de aanwezige boten of je eigen rubberen Zodiac de lijnen uitvaren.

Het is echter aan te bevelen, dat er minimaal met de boten wordt gevaren, dit om het bestand niet al te erg te verstoren.

We gaan van 5 tot 12 oktober 2013 met 15 personen naar deze plas en worden de 9 plekken door loting aan de deelnemers verdeeld.
Er zijn 7 tweepersoons en 2 driepersoons plekken aanwezig en er is zelfs een eiland waar je met drie personen vanaf kunt vissen.



Ron Noorlander (Schwegler Hengelsport in Uithoorn) met Nick Verkerk als aangever hebben samen de aanzet gegeven en in details uitgewerkt om een aantal bevriende karpervissers uit te nodigen en ze de gelegenheid te geven om een aantal fraaie vangsten op de mat te krijgen.
Voor de kosten hoeft niemand het te laten, want 175.- euro voor een week vissen in een karperput in Frankrijk is een schijntje, vergeleken met sommige karperputten die 300.- euro per persoon per week incasseren.

We gaan met een flink aantal auto’s op weg, ook een auto met een aanhanger, want er moet wat aan karperspullen mee en je wilt niks te kort komen als je op je stek bent gearriveerd.
Omdat het vervoer onderling zelf geregeld moet worden, gaan sommigen alleen, met twee of met drie man in een auto op weg in colonne naar de plaats van bestemming.



Er was wat onduidelijkheid onder de deelnemers, wie met wie en hoe laat de reis zou worden aangevangen en de route die gereden zou worden.
De rit zal ongeveer 6 ˝ tot 7 uur bedragen en je mag pas na 12.00 uur op de plas aanwezig zijn, dus als je terug rekent, dan is het plan om ca. 04.30 uur te vertrekken.

Dirk is mijn medepassagier en vismaat voor die week en we gaan de rit aan met mijn verlengde Ford Transit, waar onze karperspullen ( en een gedeelte van anderen) makkelijk in passen.
Donderdagavond ben ik naar Dirk toe gereden en heb alvast zijn spullen bij de mijne in de auto geplaatst, zodat we alles gereed hebben om vrijdagnacht/zaterdagmorgen af te reizen met de rest.



Gelukkig mag je de auto achter je visplek parkeren en dat is wel zo gemakkelijk als je niet direct alles nodig hebt en je de ongebruikte spullen rustig in de auto kunt laten liggen.
Mijn eigen visbootje, de Bic 245 heb ik uit mijn auto gehaald (ja, die past er in) en Dirk haalde een boot bij de bailiff van de plas.

We hadden plek 2 op het noorden van het meer geloot en dat zag er in de eerste instantie goed uit, hoewel een pak zwanen in onze hoek van de plas mij een beetje verontrustte, gezien de nare ervaringen met zwanen voorheen bij het karpervissen in het buitenland.



En natuurlijk hebben deze witte duivels mijn hele karperweek en die van Dirk vergriept, door constant door de lijnen heen te zwemmen en ze met de zwempoten mee te nemen.
Ze kregen het zelfs voor elkaar om onder de hengels door te azen en bij het boven komen van hun eindeloze nekken, de uitstaande lijn om hun kop en nek heen te wikkelen.

Daarmee werden telkens het lood met aas van de plekken in het meer verplaatst en de haak in het stekelige wier getrokken, met alle gevolgen van geen aanbeten.
Zelfs ’s nachts lieten ze je niet met rust, want om het half uur gingen de beetmelders af en zat er weer een zwaan met een lijn om zijn poten heen.



Als een vast stel zwanen zich in de verte van de plas lieten zien, dan brak er paniek uit onder de andere aanwezige zwanen, want dan zwommen ze met alle kracht naar de overhangende struiken in de uiterste hoek van het meer waar mijn aas was gedeponeerd.

Blijkbaar worden rivaliserende jonge zwanen tot in de verste uithoeken van de plas achterna gezeten, tot de boodschap duidelijk is en ze zelf een gezin en partner op een ander meer gaan zoeken.
Best triest eigenlijk, maar waarom weer bij onze plek.

Soms hadden ze geen tijd meer om te vluchten en strompelden dan de kant op en gingen ze zich verschuilen achter onze stoelen en tenten.
Ze waren banger voor hun belagers dan voor ons.



Voor dat dit verhaal alleen maar een zwanendans wordt, hebben we gelukkig ook nog wat gevangen.
We hadden meer verwacht van deze grote plas, maar het leek er op dat er behoorlijk wat dressuur bij de karpers is opgetreden.
Bij de geregelde voercampagnes waren alle verkruimelde en hele boilies opgegeten, maar er waren ook veel belovende plekken langs de struiken aan de zijkanten waar de boilies en grondvoer gewoon bleef liggen.

Voorzichtige piepjes van de beetmelder verraadde soms dat er vis op de plekken foerageerden en het bleek dat het brasem en zeeltbestand zich daaraan schuldig maakten.



Dirk en ik hebben menige aaspresentatie uitgeprobeerd, maar het resultaat viel echt tegen.
Buiten dat de zwanen de boel veelal hebben verpest, bleken ook de karpers niet op onze stekken aanwezig te zijn.
Veel roofvissen werden door ons gespot, door kleine wegspringende visjes, die wel tien centimeter hoog uit het water kwamen om te vluchten voor hun belagers.

Kevin wist zelfs twee snoeken te vangen, mede omdat hij verstoken bleef van vangsten van karper en toch wat te doen moest hebben.
Uiteindelijk kreeg Dirk een heuse aanbeet en wist een spiegelkarper te landen.



Was het een verdwaalde spiegel die de weg kwijt was door het oerwoud van het wier of was het er een met zelfmoordneigingen en een boilie tot een koolhydratenbom bombardeerde?
We waren er blij mee, want anderen hadden ook al een karper gevangen en die van Dirk was weliswaar 21 pond, maar zeer gewenst.
Er was slecht weer op komst.
De weergoden waren ons niet gunstig gestemd en uit voorzorg heb ik een zeil van 3 x 4 meter vanaf de ingang van mijn bivvy tot aan een solitair boompje aan de waterkant bevestigd, om de zwaarste regenval voor de deur af te wenden en een beetje droog te zitten.

En de regen kwam.
Zware buien met enorme rukwinden, die het opgehangen zeiltje maar net kon pareren, zij het, met hard klapperen ervan gepaard.
Toen dit ’s nachts natuurlijk ook door bleef gaan, kostte dat mijn broodnodige nachtrust, als die al niet door de zwanen werd verstoord.



Ik kreeg het koud.
Mijn oude botten waren niet meer warm te krijgen (buitentemperatuur 6 á 7 graden) en ik kon de slaap daardoor ook niet vatten en op de dag bleek ik niet warm genoeg te zijn aangekleed.
Ouderdom komt met blablabla, dus moest ik mij goed inpakken om enigszins warm te blijven.

Als het sporadische zonnetje tussendoor even scheen, dan genoten Dirk en ik van de warmte en kreeg de dag een heel ander aanzicht en vond ik zelfs de zwanen ineens aardige beesten.
Ik kreeg een fluiter.



Ik rukte de karperhengel uit de steunen en begon met de dril.
Na een tiental minuten schoof er een schubkarper van 24 pond in het net en ik voelde me even rondom gelukkig.
Jammer van de vlek/regendruppel op de lens, maar ik had eindelijk een foto van een karper voor mijn verhaal.

Sommigen van ons brachten het er beter van af.
Zo zat een drietal (Peter, Maarten en Lauwrence) in een kweekvijver achter hun plas te vissen en vingen in een week meer dan 65 (!) karpertjes tussen de 3 en 6 kilo.



Koos, die samen met Edwin een plek deelde, bracht een prachtige spiegel met een eindeloos mooie schubbenpatroon in het net en zoals je op de foto kunt zien is deze in de nachtelijke uren gevangen.

De rest van de mannen (en vrouwen) waren over de hele plas verdeeld.
Sommigen kon je zien in de verte en een ander groepje zat weer net om de hoek of op een eiland.
Nick, die met Paul op een eilandje in het meer verbleef, kon dit eiland natuurlijk alleen maar bereiken en verlaten met een bootje.
Hun vangsten waren ook bijzonder.



Nick wist een zeer mooi getekende karper uit het nat te plukken en Paul zijn vismaat uit Ysselsteyn deed niet voor hem onder.
Deze mannen zijn helemaal op elkaar ingespeeld en daar moet je geen erotische gedachten bij krijgen, want anders stuur ik je hun vriendinnen op je af.

Dan weet je zeker dat je kalende hoofd een toupet nodig hebt, want ze trekken het beetje haar wat je nog hebt, uit je kop.



Het was een spannende week.
Enerzijds de stille hoop een paar mooie zware karpers op de dag aan de haak te krijgen en anderzijds de aanbeten in de avond en nacht te incasseren, waarbij van mij een soepelheid en lenigheid wordt verwacht, om als een jonge gazelle van de stretcher te springen en in het donker mijn weg zal vinden naar de gillende beetverklikker.



Mijn voorkeur ging natuurlijk naar de dagelijkse aanbeten en minder naar de nachtelijke aanbeten uit, aangezien mijn lichaam, in ernstige onderkoelde omgevingen, verregaande tekenen van stramheid vertoonde en naar mijn gevoel kunnen mijn “soepele” spieren en botten plots afscheuren en breken als een droog twijgje.



En Dirk is een goede vismaat gebleken, bescheiden, zorgzaam en hield een beetje rekening met mij.
Hij hielp waar hij kon en is niet verstoken van humor.
Eerlijkheid gebied mij te zeggen, dat ik niet weet of ik wederom naar Carpox’R zal gaan om weer een week op de karper te gaan vissen.

De vangsten vielen een beetje tegen, want ik had er meer van verwacht, maar misschien zijn we te laat in het seizoen gegaan en zijn de aanwezige karpers nu wat lijnschuw geworden.
Misschien moeten we andere plekken exploiteren, dan plek nummer 2.



Wat ik wel weet, is het feit, dat ik met mijn 65 jarige leeftijd blijkbaar teveel van mijn lichaam verlang.
Als ik een week op een stretcher moet slapen en na vier nachten niet meer goed kan liggen, komt dat, door de beurse zijkanten van mijn heupen, die als gevoelige drukpunten fungeren door het dunne matrasje.



Volgend jaar (2014) ga ik nog eind april naar La Horre en die zie ik echt niet als een martelweek voor mijn corpus slapjanus, maar ik zal er wel voor zorgen dat mijn heupen en rug een beetje worden ontzien door een dikker matras.
Wellicht kan dat mijn laatste wekelijkse karpersessie in het buitenland zijn, als ik weer gebroken van de stretcher af kom, maar die keuze kan nog beďnvloed worden door mijn gemoedsgesteldheid en soepelheid van geest.



LET OP! Meerdere foto's volgen nog!

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator