Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Bellyboot vissen|| Ouderkerkerplas een paradijs voor het verticalen met een bellyboot
 

    
 
Ouderkerkerplas een paradijs voor het verticalen met een bellyboot


Op deze voormalige zandwinput (voor de aanleg A9) is het goed toeven als je gaat verticalen op snoekbaars van uit een bellyboot.
De Ouderkerkerplas zal ook niet snel dichtvriezen, omdat het water van de Noordzee doorsijpelt in deze 40 meter diepe plas en daardoor brak is geworden.

Helaas mag je niet het hele jaar vissen, om de broedvogels in de broedperiode op deze plas niet te verstoren.
Maar vandaag zitten Rob en ik in de bellyboot en Marco en Piet slepen ons met de visboot van Piet, naar veelbelovende stekken op de plas.



Het is behoorlijke lange tijd geleden, dat ik in de bellyboot ben gestapt, maar vanavond gaat het gebeuren en ik hoop dat we vanavond wat roofvissen zullen vangen.
Ik neem slechts een enkele verticaalhengel mee en een doosje met shads, want je kunt niet veel spullen meenemen door de schaarse opbergmogelijkheden.

De bellyboot is uitgerust met een fischfinder/dieptemeter en een hengelsteun en achter mijn zitplaats ligt een klein handzaam aluminium schepnetje, die ik in het verleden had gebruikt bij het beginnend vliegvissen.



Hij is eigenlijk te groot gebleken voor het vliegvissen, maar ideaal voor de bellyboot en met een elastisch koord met een karabijnhaak aan het handvat van schepnet voorkom ik het overboord vallen.

De bevestigingsbanden van mijn flippers zijn helemaal op.
Het rubber is door de invloed van de zon en temperatuurswisselingen in mijn schuur gaan uitdrogen en scheurden gewoon in stukken.
Dan maar een op maat gesneden spanbandje aan de flippers bevestigd om vanavond toch nog uit de voeten te kunnen.
Dat werkt prima.



Pasgeleden heb ik een nieuw 4 mm neopreen waadpak met laarzen gekocht, met de bedoeling deze te gebruiken op de bellyboot.
Maar met een avond en nachttemperatuur van 18 graden lijkt mij dat een ramp om aan te trekken.

Je gaat strak in het vel (ahum) het water op en je komt terug na een paar uur verticalen als een verrubberde Michelin pop.
Net of je te lang in het badwater hebt gelegen en dan moet je je kleine naamgenoot helemaal tussen de vellen zoeken als je moet plassen.
Hahaha.



Binnen vijf minuten had ik een snoekbaars te pakken tot verrassing van de anderen.
Binnen tien minuten had ik de volgende en weer aan de ITT-shad.
Toen ik binnen een kwartier de derde snoekbaars ving, hoorde ik verbazend gemompel in de boot van Piet en Marco (heeft die ouwe er nou weer een?), die op enige afstand van mij waren weggevaren, want die hadden nog geen aanbeet gevoeld.

Rob wist zich ook te handhaven en haalde ook een snoekbaars naar boven via de dropshotmethode met een bliekje aan een haakje.



Ik ving nog drie net maatse snoekbaarzen, dus mijn teller stond op zes stuks, toen ik even met Rob in gesprek was en door de wind was afgedreven naar ongeveer twee meter water.
Ik kreeg ineens een knal op de top van mijn hengel en die kromme stand bleef krom, want ik kreeg mijn hengel niet meer omhoog.

Ik werd meegetrokken door de roofvis, naar links, dan vooruit, weer naar rechts en tijdens die dril gaf ik Rob mijn fototoestel toen ik vlak langs hem kwam te drijven en die wist enkele plaatjes te schieten.



Ik zat te kicken in mijn comfortabele zetel en tegelijkertijd verbaasd over de kracht van de snoek, die even zijn markante kop liet zien.
De shad zat prachtig in zijn bovenlip gehaakt en kon later zonder moeite verwijderd worden.

Het duurde toch nog een tiental minuten voor de snoek schepklaar zou zijn, want hij bleef maar gaan en bleef mij vooruit trekken als een span volbloed paarden.



Met de kieuwgreep pakte ik de snoek uit het net en haalde de loodkophaak van de shad moeiteloos uit zijn bek.
Ineens kwam er weer leven in de snoek, want hij begon even te kwispelen met zijn staart, maar ik bleef de controle houden over de vis.

De snoek was helemaal gaaf, zonder zelfs een kleine beschadiging en toonde een gezonde indruk.



We waren om 20.00 uur op het water, want het duurt even voor je geļnstalleerd bent om te gaan verticalen en we besloten om 22.30 uur er mee te stoppen aangezien het al snel donker begon te worden.
In 2 ½ uur hebben we toch nog aardig gevangen.

We werden weer door Marco en Piet naar de trap van de plas gesleept, want als ik dat hele eind had moeten flipperen, dan was ik nu nog bezig geweest.
Het is met windkracht 3 tot 4 haast niet te flipperen met die korte flippers, je trapt je gek en je komt haast niet vooruit.(lees: achteruit)
De mannen in de boot konden geen roofvis aan de haak krijgen, terwijl Rob en ik er dertien (13) wisten te verschalken.
Doen we snel over.











 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator