Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Leo vertelt|| Leo vertelt nr. 69 (Waar is het bootje van Piet gebleven?)
 

    
 
Leo vertelt nr. 69 (Waar is het bootje van Piet gebleven?)


Met een oog (de ander was door een ontsteking dichtgeplakt) keek ik naar de zoemende wekker en naar het onmogelijke uur, wat de wijzers aangaven.
Ik moest er uit.
Volgens mijn lijf lag ik er net in en ik heb nog niet eens de tijd gehad om een beetje te snurken.
Met een elegante sprong, die vijf minuten duurde, belande ik met beide voeten op de vloer en mijn tenen zochten mijn slippers.



Nick en ik gaan vandaag dropshotten op de snoekbaars en daar gebruiken we kleine bliekjes voor, die volgens ons ht visje is voor regelmatige aanbeten van gretige rovers.
Tenminste, als ik een snoekbaars was, dan zou ik eerst met mijn vlijmscherp gebit mijn schoonmoeder de schrik op het lijf jagen en me dan vergrijpen aan een smeug bliekje.

Het IJ wordt vandaag ons jachtgebied en vandaag doen we niets anders dan dropshotten en daar hebben we onze visspullen op afgestemd.
Slechts een dropshothengel, een klein viskistje met dropshotmateriaal en een kleine koelbox met daarin half bevroren bliekjes met een tweetal bevroren koelelementen om de bliek zo lang mogelijk koel te houden.
En natuurlijk een vistas met de Vispas en wat te eten en drinken.



Zo licht bepakt ben ik nog nooit gaan vissen op snoekbaars, want ik sleep altijd een zooi ellende mee, waar ik me een liesbreuk aan til.
Sommige vismaten kijken mij dan een beetje meewarig aan, maar steken ook de handen uit de mouwen als alles aan boord moet worden gehesen.

We houden vandaag een vrij korte dropshotsessie.
Om 03.30 uur stond ik voor de deur van Nick, boot halen en aankoppelen, rijden naar de trailerhelling van het IJ en dan kunnen we om ca. 05.00 uur de eerste twee bliekjes laten buikcrawlen op zoek naar vette bakken of strak in het vel zittende snoekbaarzen.
JA, VERGEET HET MAAR!

Waar is toch het bootje van Piet gebleven?

Is toch het bootje van Piet nergens in de grote loodsen van de bloemen en plantenkwekerij te vinden!
Als je weet hoe groot het vloeroppervlak is van al die loodsen, dan kan je daar zonder schaamte de vierdaagse houden en nog verdwalen ook.
Nick en ik liepen daar te zoeken naar iets wat op een boot leek, in het flauwe licht van onze hoofdlampjes, aangezien het nog pikkedonker was.

Dan maar Piet bellen.
Na 20 x zijn stem te hebben gehoord (voicemail) trokken we onze conclusie, boot onvindbaar en Piet ook.
Misschien is hij zelf aan het vissen, zei ik nog tegen Nick, als pleister op de wonde.



De rit naar het huis van Piet leverde ook al niet het gewenste resultaat op, dus besloten we maar te nokken en terug te keren naar de basis, het huis van Nick waar mijn auto stond.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator