Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| De Ebro. Meerval of karperparadijs? 42 karpers 9 meervallen.
 

    
 
De Ebro. Meerval of karperparadijs? 42 karpers 9 meervallen.


De heenreis duurde 18 ½ uur en 1700 km, voor we bij Playas de Chacon waren, waar Rinus en Roxanne Houtkooper ons weer van harte welkom heette.
Tenminste, Nick was er eerder geweest en ik al vele keren, maar voor Arnold, Silvester en Dirk-Jan was het de eerste keer dat ze met deze hartverwarmende familie kennis mochten maken.



Het voelde weer aan of je eindelijk een stukje familie terug hebt gevonden na jaren, want het onthaal was weer zeer prettig om mee te maken.
Omdat wij al op vrijdag rond 12.00 uur ‘s middags met de gehuurde 6 persoon Ford van Move in Amstelveen vanuit Uithoorn zijn gaan rijden, waren we zaterdagochtend rond 06.30 uur al op onze plaats van bestemming.



Je verwacht dat de familie Houtkooper nog in ruste waren, maar Rinus was al op en deed voor ons het grote ijzeren hek open.

We besloten om dezelfde dag (zaterdag) nog te gaan vissen op karper en meerval, want de aandrang was groter dan onze vermoeidheid van de reis en zeker onder de Rookies, de nieuwelingen Arnold, Silvester en Dirk- Jan, die deze trip als toekomstige waardige tegenstanders afgesloten hebben.



De mannen hebben kennis gemaakt met zware meervallen en zware karpers, die voor Nederlandse begrippen als heuse monsters bestempeld kunnen worden.

Elk van hun hebben de handen vol gehad aan de monsters van Loch Ebro en hebben de power en kracht van de strijdende vissen met bewondering en ontzag mee mogen maken.
Ze waren onder de indruk van de brute lichaamskracht van deze imposante dieren en je kon zien dat hun verzuurde spieren naar nog meer geweld en werkvermogen verlangden.



Er werden in deze week records verbroken, niet alleen in aantallen karpers maar ook in lengten en gewichten van de gevangen meervallen, waar Rinus als gids trots op kan zijn.
Je kon ook aan de mannen zien, dat ze zwaar onder de indruk waren van hun vangsten, een, die nog lang in hun gedachten en dromen zullen rondspoken.




Je staat daar als vreempie aan een onmetelijk groot water, met geleende hengels en molens en je weet even niet wat je moet doen, maar gelukkig hadden ze Nick en mij in de buurt die ze wegwijs maakten in de kunst van het vissen op meervallen.

Dirk-Jan had zich helemaal ingesteld om karpers te vangen en had zich daar ook voor uitgerust met zijn eigen karperhengels en die las het water als een ervaren karpervisser en wist snel al resultaat te boeken met mooie vangsten van sterke schubkarpers.



Rinus wist ons te vertellen, dat de meervalvangsten de laatste week onder de maat waren en de karpervangsten waren toegenomen, en dat hebben we gemerkt.
We zaten op een stek die al de hele week was voor gevoerd omdat je anders een voerstek moet opbouwen en waar snelle resultaten aan vangsten een paar dagen uit zouden blijven.



Ondanks dat de meervallen de hele week eerder al konden genieten van de ingeworpen halibut pellets, waren ze niet snel bereid om direct aan onze beaasde hairs aan de haken te gaan hangen, tot lichtelijke frustraties van Rinus en onze zijde.
We waren eigenlijk al een beetje voorbereid op een magere vangst van meervallen, tot de eerste meerval van 210 cm gevangen werd.



Gelijk een tweemeterplus meerval door een rookie (Arnold) die tijdens de dril zwaar onder de indruk was van het gevecht en verbaasd naar de kromme hengel in zijn handen keek.

Niet eerder had een vis, dan de bakvis waar hij later mee getrouwd is, hem zo van zijn stuk gebracht en hem in een wankele positie laten verkeren, want de wegrollende stenen onder zijn schoenen brachten hem toch wel uit zijn evenwicht.



De rest stond er bij en keken er naar en Nick en ik gaven aanwijzingen hoe de dril zou moeten verlopen om hem tot een goed einde te brengen.
Toen de gigant in zicht kwam, wisten we het eigenlijk al, dit zou gelijk al een tweemeterplus meerval kunnen zijn en dat bleek ook even later.



Na het opmeten vlogen de felicitaties door de lucht en Arnold licht herstellende van zijn immense krachtsinspanning, stond er met een brede glimlach bij.
De eerste meerval voor hem zat in de pocket en dat kon niemand meer van hem afnemen.
Hoera!



Dirk-Jan had zijn eerste karpers al geland en ook hij was onder de indruk van de brede staartwortels van de schubkarpers, die bijna eindeloos dezelfde kracht konden voortbrengen en een dril een hele andere dimensie gaven als de Nederlandse karpers.

Loei en loeisterk waren ze en naarmate de gewichten van deze stoommachines toenamen werden de drils nog krachtiger en duurden vanzelfsprekend veel langer dan normaal.



Het was telkens bij elke aanbeet weer de vraag of de gehaakte karper de eindstreep zou halen in het net en niet door lijnbreuk of een uitgebogen haak verloren zou worden.
Het bleek een leerschool te zijn voor sommige haaksoorten, want er zaten haken bij die waren echt niet tegen dit geweld opgewassen en uitbogen of ze van pisbakkenstaal waren gemaakt.



Dirk-Jan heeft de week van zijn leven gehad, want de vangsten van 34 karpers, waarvan in een dag 11 stuks, hebben op hem een onwisbare indruk gemaakt.

De eerste karper van 19 kg werd al snel een dag later ingehaald door een karper van 20 kg en weer een dag later zou hij een schubkarper van 21 kg aan de haak slaan.
Die mag nooit meer mee, die is te goed gebleken.
Hahaha.

Silvester bleek meer potentieel in huis te hebben dan alleen giebelegeintjes en humor, want ook hij viel in de prijzen.



De eerste meerval was er al gelijk een van 190 cm.
Heb je ooit een man gezien met een glimlach van oor tot oor, die een paar dagen lang niet van zijn gezicht was af te scheppen, dan moet je even bij hem langs gaan, want zijn gelaatsspieren hebben door die lach blijvende schade opgelopen.

Nee, weet hij een paar dagen later een meerval van 213 cm met een gewicht van 72 kg op de kant te krijgen.



Toen was het hek van de dam.
De rest van de tijd stond hij bij zijn hengels te dansen van vreugde en vergat hij zelfs grapjes uit te halen met de rest van de mannen.

Nick kon een vangst van een sterke meerval niet verzilveren door lijnbreuk en dat was een teleurstellende ervaring voor hem, maar ook voor degenen die er bij waren.



Vermoedelijk was de gevlochten hoofdlijn beschadigd door obstakels onder water en tijdens de spanning op de lijn door een gevecht met een meerval gewoon gebroken.
Toch wist Nick nog een meerval van 184 cm op de kant te krijgen.

Ikzelf heb het er niet zo goed van af gebracht.



Slechts een aanbeet van een meerval van 150 cm en een aanbeet van een karper mocht ik ervaren en dat is een schamel aantal aanbeten in de hele week.
Op de laatste middag kreeg ik nog een aanbeet van een meerval, die waarschijnlijk de zwaarste van de week had kunnen zijn.



Bij het aanslaan stond de meervalhengel helemaal krom en dat was die pook van een hengel nog niet eerder overkomen.
Je kunt bij wijze van spreken een olifant aan de hengel hangen, voor hij de neiging heeft om te buigen en nu stond hij zo krom als een slang met een darmkoliek.

De vastgedraaide slip van de Black Catmolen gaf rukkend lijn af en ik werd zowat het water ingetrokken.



De meerval was gewoon veel te sterk en liep gewoon van mij weg op dik 150 meter en kwam vast te zitten in de bomen die verderop onder water aanwezig zijn en moest ik samen met Nick de boot in om de vastzittende lijn kapot te trekken, wat haast niet lukte.

Zo vrolijk als ik soms ben, had ik toch wel even moeite met het verliezen van die glibbergigant, maar daar heb ik mij maar overheen gezet.



We zaten al de hele week op dezelfde stek toen we op vrijdagmiddag door twee mannen werden weggestuurd.
Aan de overkant zaten veel karpervissers van 24 landen die meededen aan een driedaagse karperwedstrijd en waar veel karpercracks hun best deden om als eerste van de wereld te eindigen.

Een gedeelte van die mannen zagen natuurlijk dat Dirk-Jan al 32 karpers op de kant had gebracht, terwijl zij maar enkele karpers mochten haken.



Dat zette kwaad bloed bij die mannen en zeker omdat wij onze beaasde haken konden uitvaren en plekken konden aanvoeren, wat zij niet mochten dan alleen aanvoeren met de katapult of boiliepijp en geen gebruik van een boot mochten maken.

Die hebben geklaagd bij de aanwezige instanties, die daarop actie hebben ondernomen en twee mannen van de Guardia Civil op ons afstuurden.



Die maakten ons in het Spaans en met handen en voeten duidelijk, dat wij direct ons kampement moesten opbreken en binnen tien minuten weg moesten zijn.

Ze voerden aan, dat wij de karpers weglokten met het ingeworpen voer, waardoor de karperaars op wereldniveau, 500 meter verder aan de overkant, geen kans maakten op een vangst van een karper.
Of er op dit onmetelijke water alleen maar een paar karpers rondzwemmen, die wij zouden wegvangen.



Een van ons keek een beetje lacherig, vanwege het zwakke argument en rechtvaardiging en werd direct daarop agressief benaderd en met handboeien bedreigd, omdat de agent blijkbaar aanvoelde dat hij niet serieus werd genomen.

We moesten meteen de hengels binnendraaien en onze visvergunningen laten zien en identiteitskaarten of paspoorten plus de papieren van de boten van Rinus.



Alles werd genoteerd en opgetekend in een boekje.
Er waren geen borden met teksten of wedstrijdvlaggen aan onze kant geplaatst, niemand heeft ons benaderd dat wij daar niet mochten zitten en daar was ook helemaal geen reden toe vanwege de enorme afstand.

Van de ene naar de andere kant zit 500 meter water tussen en je kon maar net zien dat er mensen aan de overkant stonden te vissen, zo klein waren ze.



Die waren daar woensdag neergestreken en wij zaten er al vanaf zaterdag de week er voor en niemand heeft ons een handbreed in de weg gelegd, alleen toen de karperaars de vangsten van Dirk-Jan hadden gezien werd er ineens werk van gemaakt en ook de kant waar wij zaten geclaimd.
Niet om vanaf onze plek te gaan vissen, nee, want het parcours was aan de overkant uitgezet en onze kant had er niets mee te maken.



Dirk, die net een karper had gehaakt en stond te drillen, werd agressief en driftig benaderd dat hij direct de karper (tijdens de dril) moest onthaken.
Dat kon natuurlijk niet, maar de man stond hem daar stipulerend de regels van het vissen op te leggen en verwachtte mogelijk dat de karper zichzelf zou lossen.

Maar Dirk werkte onverstoorbaar door om de karper in het net te krijgen en kon de boel niet forceren.



Ook Rinus, die een dag met ons mee viste, kon de Guardia Civil niet overtuigen van hun ongelijk en moest, net als wij, ook zijn boeltje pakken.
Flauw hoor om ons in principe de schuld te geven van de magere vangsten die sommige karperaars op wereldniveau hebben gemaakt.

Voor Silvester was het geen ramp, want die ving een uur daarna op een andere stek, door Rinus aangewezen, zijn 213 cm meerval.



We hebben allemaal meerval gevangen en een of meerdere karpers, waaronder meerdere 30 ponders en we zullen het maar helemaal niet meer over Dirk-Jan hebben met zijn 34 karpers, waarbij een aantal dertigers en twee veertig ponders de gewoonste zaak van de wereld bleek.

Wat een prachtige vakantie hebben we gehad.
De gezelligheid vierde hoogtij, het eten ging elke avond op en de pannen en borden werden bijna af en uitgelikt.
Het ontbijt was verrukkelijk en de lunch met koffie en thee in grote koelboxen tot aan de rand gevuld.
Er werden in totaal 42 karpers en 9 meervallen gevangen en we zijn in ieder geval niet voor niets gekomen.



Het weer was uitstekend met elke dag zon en oplopende buitentemperaturen tot 27 graden, waarbij ik wel moet aantekenen dat het ’s morgens zonder zon slechts 5 tot 7 graden was en dan is een ritje met de boot naar de plek aan de Ebro best wel een koude rit.

We hadden twee boten bij Rinus gehuurd omdat we gewoon niet met vijf personen en alle vismateriaal in een boot konden zitten om alles te vervoeren.



Er is geen wanklank gevallen, alles was perfect.
De loodbevestiging voor de meervalhengels hebben we achterwege gelaten en een steen met een postelastiek aan een glider gebonden.

Bij een aanbeet of bij het verwisselen van het haakaas schoot tenminste de steen uit het elastiek en hoefde je die niet binnen te draaien, wat al zwaar genoeg was.



In het begin hadden we geen landingszeil om de gevangen meervallen tegen beschadigingen te behoeden, maar de scherpe stenen langs een gedeelte van de waterlijn werden allemaal verwijderd om zoveel mogelijk gladde ronde stenen over te houden.

Niet ideaal, maar Rinus zorgde direct voor een blauw bouwzeil, waar de gladde rakkers na de vangst en dril opgetrokken konden worden om ze te onthaken en te knuffelen.



Ook het natafelen met Rinus en Roxanne was oergezellig en we hebben wat afgelachen voor we ons mandje opzochten om de volgende ochtend weer om 06.30 uur op te staan voor het ontbijt.
De service was weer perfect en verdiend weer navolging om volgend jaar weer van de partij te zijn bij Rinus en Roxanne Houtkooper van www.ebrowhoppers.com in Playas de Chacon aan de Ebro in Spanje.

Ik blijf er vol lof over schrijven, want de alles past naadloos in elkaar, de blijvende service van Rinus, het heerlijke eten van Rox, de ruime boten, de slaapgelegenheid met gratis lakenpakket en de schone badkamer met de handdoekenservice.
Perfect.








 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator