Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Vissen op meerval en snoekbaars op de Ebro in Spanje deel 1
 

    
 
Vissen op meerval en snoekbaars op de Ebro in Spanje deel 1


Marco, Rob, Frido en ik zijn op zaterdag 29 oktober jl. vertrokken naar Playas de Chacon, nabij Caspe om te gaan vissen in de Ebro.
We hebben een personenbus gehuurd bij Stern in Amsterdam, want we gaan niet met het vliegtuig naar onze bestemming toe omdat we veel te veel spullen mee moeten nemen en die passen echt niet in de koffers voor het vliegtuig.



Twee van ons gaan permanent verticalen/dropshotten op snoekbaars en twee van ons willen dolgraag op de meerval maar ook af en toe op de snoekbaars vissen, omdat ze een kans willen maken om een kneiter van een meerval te vangen en dat is in hun ogen in principe prioriteit nummer een.

Marco en Frido zijn al eerder een keer naar de Ebro geweest, maar mochten nog niet eerder het genoegen smaken om zo’n machtig sterk lichaam van een meerval aan hun haken te krijgen en nu krijgen ze de kans om hun droom te verwezenlijken om een PR te halen.



Natuurlijk gaan we naar Rinus en Roxanne Houtkooper www.ebrowhoppers.nl
waar ik al jaren pleeg te komen vanwege hun uitstekende service, heerlijk eten en hun hartelijkheid naar de klanten toe.

Zij stellen alles in het werk om hun bezoekers het naar de zin te maken en niets is teveel om de wensen van de klanten uit te laten komen.



Een handdoeken of een lakenpakket zit gewoon bij de prijs inbegrepen, ’s morgens gezamenlijk ontbijten, een uitgebreid lunchpakket in koelboxen met koffie en thee, fruit en een stuk zelf gebakken cake en ´s avonds een prima gedekte tafel met heerlijk gevarieerd avondeten staat voor je klaar als je terug komt van je dagelijkse vissessie.

Rinus brengt je met de boot naar de trailerhelling en haalt je later op de dag ook weer op en het bier en frisdranken staan gratis in de koelkast voor de chronisch dorstige liefhebbers.



De trailerhelling was in onze visvakantie niet te gebruiken door de lage waterstand.
Met zeven (7) tot acht (8) meter minder water is het traileren een probleem geworden en moest er op een andere plek de boten in de Ebro worden gebracht.
Gelukkig was het lang niet zo erg als een paar jaar geleden toen de waterstand tot 18 meter lager was afgenomen.

Maar, voor je denkt dat je een geruisloos fijne vakantie denkt te hebben, haal ik even dat zalige gevoel bij je weg want er moet gewerkt worden aan en op het water.



Natuurlijk kun je wegdommelen in je luie visstoel als je de meervalhengels in de steunen hebt geplaatst en alleen maar hoeft te wachten op een aanbeet, maar er is werk aan de winkel als een gigantische meerval je hengel krom trekt bij een aanbeet.

Datzelfde geldt natuurlijk ook als je zit te dropshotten in een rond dobberende gehuurde visboot van Rinus en op een aanbeet zit te wachten van een fraaie snoekbaars die zijn tanden zet in je shadje.
Vissen met levend of dood aas is ten strengste verboden, dus moet je zorgen voor voldoende (vangende) shads of plugjes om snoekbaarzen te verleiden tot een aanbeet.



Ik neem dus mijn Killer Whale© dropshot en verticaalhengels mee in een pvc koker met schroefdop, maar ook een plughengel en de rest van de mannen stoppen hun hengels eveneens in een koker of nemen ze los mee in de auto.

Mijn hengels zijn twee en driedelig, dus ook gemakkelijk mee te nemen in een vliegtuig, want de aangepaste pvc koker past precies in een duffel, maar nu kan de koker gewoon los in de huurauto liggen.
Omdat Rob en ik alleen maar gaan dropshotten en trollen met een visboot, hoeven we ook geen grote paraplu, stoel of steunen mee te nemen en dat scheelt sjouwen.
Je kunt eventueel die attributen ook bij Rinus huren, want dat is geen probleem.



Omdat we allebei wat aan ons hart mankeren is die oplossing ideaal en is elke inspanning beperkt tot het drillen van een gevangen snoekbaars en dat doen we hier in Nederland ook al.
Rob ziet zichzelf geen strijd leveren met een sterke meerval van een meter of twee, omdat de kracht die hij moet opbrengen om de vis te drillen nu eenmaal niet meer voorhanden is.

Ik kwam mijzelf ook tegen toen ik de vorige keer een meerval van 220 cm moest drillen, want ook aan mijn fysieke kracht lijkt een eind te komen en uithoudingsvermogen steeds beperkter en zeg nou zelf, is mijn gevangen meerval van 220 cm niet groot genoeg?



In de toekomst wil ik alleen nog maar verticalen/dropshotten op snoekbaars en misschien ook nog karperen in de Ebro, voor zover mijn ogen dat nog toelaten en mijn glaucoom niet al te snel verergert, anders stap ik misschien wel in het verkeerde vliegtuig en kom ik op de Noordpool uit.
Hahaha.

De 1700 km rit naar Playas de Chacon duurde ca. 18 uur en we kwamen daar rond 07.00 uur ’s morgens aan, waar Rinus en Roxanne ons al op stonden te wachten.

Nadat we de huurauto op zijn terrein hadden geparkeerd hebben we zoveel mogelijk de spullen uit de auto uitgeladen en onze koffers in de twee tweepersoonskamers geplaatst.



Na het ontbijt zijn we door Rinus met de boten naar de Ebro gereden om de boel aldaar op te nemen en maakten Frido en Marco zich gereed om alvast met de meervalhengels een plek te creëren aan een van de vele strandjes en Rob en ik zochten de snoekbaarzen op in een van de visboten van Rinus en verkenden het water waar de rakkers zich ophielden.

Prioriteit was het vinden van de snoekbaarzen in welke diepten en wanneer de aanbeten zouden plaatsvinden, want later bleek dat uren van aanbeten beperkter waren dan we wilden.



Wat ons wel opviel is de kleur van de snoekbaarzen, want die zijn over het algemeen vrij licht van kleur op een enkele na.
De power die elke gevangen snoekbaars bezit, is alleen te vergelijken met de snoekbaarzen in Nederland, tenminste als ze in het donker worden gevangen, want na de aanbeet breekt de hel los.

Ze schieten met vol vermogen terug naar de diepte van de plek waar ze gehaakt zijn en menigmaal waren onze spoelen van de reels of molens overuren aan het maken en werd de kracht en kromming van de hengels volledig aangesproken.



Daar blijf je niet onaangeroerd bij en we genoten met volle teugen als er weer een Ebro knaller zich vastgebeten had aan onze haken.
En dan te bedenken, dat bijna elke snoekbaars nog nooit gevangen is geweest, aangezien haast alle gevangen snoekbaarzen worden meegenomen of in een boot al gelijk worden gefileerd.
Er is wel een maximum van 6 snoekbaarzen per dag, maar wie let daar nou op.

Dan wil je als snoekbaars wel een robbertje vechten om los te komen om niet in de pan te eindigen na een rijk en prachtig leven.



De boten van Rinus zijn voldoende uitgerust en kunnen haar taken als visboot aan.
Met twee zitplaatsen, een dieptemeter, een buitenboordmotor van 13.5 pk en een fronttroller van 55 lb zit je uitstekend te verticalen/dropshotten of te trollen.

Met een 25 litertank benzine in het midden van de boot kun je alle kanten op en zal je niet snel zonder benzine komen te zitten.
Dat is ons ten minste niet overkomen.



Ook de visboot van Marco en Frido voldeed aan alle eisen en is bijna hetzelfde als de boot waar wij uit visten.
Alleen hoeven zij de hengels uit te varen als ze aan het meervallen zijn, maar kan ook ingezet worden als bootje om te trollen, verticalen of dropshotten.

Rinus wil alleen niet dat er een gevangen en uit gedrilde meerval op het water in de boot wordt getrokken om hem op te meten.
Het slijm van de huid van de meerval laat zich heel moeilijk verwijderen en de boot wordt spekglad.



De Ebro is gigantisch groot en je kunt haast overal gaan dropshotten, trollen met een bootje of op meerval vissen vanaf de strandjes met de hengels in de steunen.
Sommige roofvissers vissen ook op meerval met geankerde bootjes en werpen grote shads in alle richtingen in de hoop een meerval te vangen.

We hoorden de talen van Duitsers, Engelsen, Fransen en lokalen, maar ook Nederlands en Slavische talen om ons heen.



Op sommige plekken lagen wel tien (10) visboten met twee of drie en zelfs met vier man, die aan het trollen waren.
Die kwamen van heinde en verre als ze een visboot met kromme hengels zagen, want dan waren ze er als de kippen bij om ook een graantje mee te pikken.

Aan de ene kant irritant, maar begrijpelijk, want iedereen wil toch graag een visje vangen en er liggen er genoeg die graag aan de haken van een lepeltje, shadje of plugje willen hangen.



Het is pas irritant als ze vlak naast je gaan trollen en als het ware gelijk jouw stek opeisen door hun aanwezigheid.
Kijk, dan is het pas leuk als wij een of meerdere mooie snoekbaarzen in de boot brengen voor hun neus en zij twijfelachtige pogingen doen om dat te evenaren.

Soms leek het wel, het IJ op hoogtijdagen.
Gertjan heeft wel eens de neiging om zijn volgende visboot “Honing aan mijn reet” te willen gaan noemen, omdat ook op het IJ sommige visbootjes akelig dichtbij komen.
Hahaha.



Maar overal zie je regelmatig kromme hengels en mooie roofvissen boven komen, want er zitten er zat.
Er zijn ook een aantal dagen geweest dat we veel last hebben gehad van de mist, die soms tot in de middag duurde en na een mager zonnetje pas verdween.
’s Morgens en in de avonduren was het gewoon koud en was een dikke trui of een warmtepak echt noodzakelijk om geen kou te lijden in een bootje.

Dat heb je natuurlijk in dit jaargetijde, want eind oktober en begin november zijn natuurlijk niet de warmste maanden in het jaar in Spanje.



Kwam eenmaal het zonnetje door dan voelde je dat meteen en de weldadige warmte overspoelde je dan en hebben we ons ook nog even moeten insmeren met zonnebrandcrème.
Door de lage waterstand zag je hier en daar takken van bomen boven het water uitsteken en die zie je natuurlijk nooit als je vanuit een boot of langs de kant aan het vissen bent.

Gidsen zouden deze plaatsen moeten onthouden en markeren om in de toekomst daar niet vast komen te zitten als ze de hengels met het aas aan het uitvaren zijn bij hoger water.



Fijnmazige schepnetten zijn vreselijke ondingen als je een roekeloze rakker hebt geschept die je trollend met een plug met twee of meer dreggen hebt gevangen.
De dreggen zetten zich gelijk vast in het net door het spartelen van de roofvis en draaien zelfs zo ergerlijk in het rond, dat ze niet meer fatsoenlijk uit het net zijn te verwijderen.

Er waren zelfs twee snoekbaarzen die in hun bek waren gehaakt en de dreg ook verstrikt raakte in het net, dat ik ze niet kon bevrijden en het net gewoon stuk heb moeten knippen met een schaartje om de dreggen te verwijderen.
Ik vertelde later aan Rinus, want het was zijn net, dat ik het net aan flarden heb moeten knippen.



We beloofden hem wel dat we de volgende keer twee schepnetten voor hem mee zouden brengen, met een rubberen net in plaats van een fijnmazig net, zo een die je ook gebruikt bij het verticalen en dropshotten uit de boot.

Soms zie je op de fishfinders geen enkele vis op of boven de bodem, maar dat wil niet zeggen dat ze er dan ook niet zijn.
Vaak kreeg je een dreun op de top van je hengel terwijl je dat niet verwachtte.



Tot zover deel 1 van deze prachtige visreis naar de Ebro.
In deel twee gaan Marco en Frido knallen, dus klik meteen deel 2 aan om dit verhaal verder te volgen.
Veel plezier.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator