Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Bliek en spiering op hun best en de snoekbaars doet de rest 45st
 

    
 
Bliek en spiering op hun best en de snoekbaars doet de rest 45st


Wat een slecht leven heb ik toch, want ik zit alweer te dropshotten met Gertjan en Rob in de Killer Whale op het IJ.
Afgelopen vrijdag hebben we bij Dennis www.doodaaskopen.nl
een flinke partij bliek en spiering meegekregen en een gedeelte krijgt vandaag de vuurdoop en kunnen laten zien wat een vangkracht zij bezitten.



Soms zijn het bepaalde perioden dat deze soorten aasvissen zeer gewild zijn bij de roofvissen, terwijl het hun natuurlijk voedsel is, waar ze massaal op jagen.
De ene keer gaat hun voorkeur uit naar bliek, waarschijnlijk omdat die dan in grotere getale aanwezig zijn, of naar de spiering omdat die scholen aasvisjes weer in de meerderheid zijn.

Maar we hebben het ook meegemaakt dat ze ’s morgens de bliek en ’s middags de spiering prefereren en andersom, dus moet je beiden aassoorten bij je hebben.
Verandering van spijs doet eten, zegt het spreekwoord en dat is soms van toepassing bij de roofvisfamilies.



Je wilt toch ook niet elke dag biefstuk eten (ik wel) en het liefst afwisselen met een gehaktbal tussendoor, of je moet een vegetariër zijn.

Goed, constant rood vlees is niet goed voor mijn jicht, maar om die reden laat ik het niet staan en je went toch ook niet je ogen af van een mooie schaars geklede vrouw, ook niet als je een leeftijd hebt bereikt dat je niet meer weet hoe de daad heet, maar het in herinnering wel altijd lekker hebt gevonden.
Hahaha.



De watertemperatuur is knap gezakt naar 8 graden en de rovers zoeken op de dag het diepere water op, maar worden in de avonduren nog steeds op slechts twee tot drie (2 - 3) meter water gevangen.
Dat is tenminste mijn ervaring tijdens de sessies in de avonduren.
De soms grotere en zwaardere bandieten cruisen het ondiepere water af op zoek naar klein grut, die volkomen verrast worden overmeesterd en zich daar even veilig waanden.

Je ziet ook op de dag nog steeds kleine en grote scholen witvis foerageren en waar de schelmen met scherpe tanden vlakbij in de buurt zwemmen.



We dropshotten weleens op half water, net onder de schooltjes klein spul en krijgen daar ferme aanbeten van gulzige en gretige roofvissen te verduren, die dat lekkere hapje niet kunnen weerstaan.
Je wilt niet weten wat een effect zo’n klein Turks spierinkje op je dropshothaakje bewerkstelligd, want bij het aanzien van zoiets kleins en frivools kan een wildebras geen weerstand bieden en kleunt bijna de top van je dropshothengel in drie stukken bij een aanbeet.

En precies wat de titel van dit verhaal al zegt; “Bliek en spiering op hun best en de snoekbaars doet de rest”.
Het maakt niet uit of je de bliek of spiering nog keihard bevroren aan je haakje monteert, want die is toch vrij snel ontdooid in het water, en de snoekbaars ziet echt het verschil niet of het een bevroren of een levend visje is.



Die ziet een potentieel hapje, een lekkernij en als het nog de vorm of dezelfde actie heeft als een echt visje dan valt hij het aan, anders zou hij ook geen rubberen shadje pakken.
Je kunt als roofvis eigenlijk niet echt kieskeurig zijn, want dan is een ander je voor en moet je honger lijden, maar dat een rover bijdehanter wordt in de loop der jaren mag iedereen duidelijk zijn.

Eigenlijk is het een vrij natte dag om te vissen op de roofvis.
We begonnen met miezer en daarna kwamen af en toe een paar buien, met een vrij koude wind en mistflarden.



Voorlopig hebben we vandaag 45 ondeugden in de boot gebracht en de meeste roofvissen waren gevangen met twijfelachtig aanbeten, maar waardoor we ook veel aanbeten hebben gemist.

Soms pakt degene die achteruit vaart langs een schoeiing of dukdalven de eerste de beste rakker die daar een beetje net boven de bodem ligt te soezen, maar het gebeurt ook dat de vis dacht iets uit zijn ooghoeken gezien te hebben en dan de volgende voorbijkomende aasvis pakt.
Datzelfde geldt ook voor degene die met de fronttroller werkt.



In open water heb je daar minder last van omdat je aan allebei de kanten van de visboot kunt vissen en je allemaal de kans krijgt om een aanbeet te krijgen.
Zelfs de voorkant of de achterkant, naast de beide zijden van de boot zijn mogelijke plekken om vis te haken en kunnen meerdere aanbeten tegelijkertijd plaatsvinden.

Dat is ons tenminste vaak genoeg overkomen.
Triplets en duo aanbeten waren soms een gewoon verschijnsel en komen vaker voor in scholen roofvis die in groepen bij elkaar zwemmen.
Je moet als een paar witvisjes er niet aan denken als je zo’n stelletje predators tegenkomt.



Wij maken ook weleens dagen mee, dat je niets goed kunt doen en de roofvissen niet tot een aanbeet kunt verleiden.
Al sorteer je thuis de sappigste aasvisjes uit, geen vlegel die tijdens de vissessie zijn bek opendoet.
Oké, er zijn altijd wel een paar kleine domoren, die de rust in de groep niet willen handhaven en toch in het aasje willen bijten, maar dat zijn nou net niet de vangsten waar je op zit te wachten.
Alhoewel…..

Toch kregen we naast de 45 stuks zeker 20 mooie sterke maatse vlegels in handen en moesten we een aantal keren het schepnet gebruiken om de vangsten te landen.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator