Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Dropshotten is voor mij een van de beste hartmedicijnen. 45 st
 

    
 
Dropshotten is voor mij een van de beste hartmedicijnen. 45 st


Dropshotten, een van de beste hartmedicijnen?
Ja hoor, kanariepiet met hoefijzers of een olifant achter het behang en nog geen bult.
Toch geeft het je rust als je heerlijk vanuit een visbootje of vanaf de kant van een rivier aan het vissen bent.
Je hartslag op nul, ik bedoel, je gedachten op nul, en daar heb ik trouwens toch weinig moeite mee, want ik heb soms een diepgang van een slak met Alzheimer en de enige die daar niet mee zit lijk ikzelf te zijn.

Familie Kruiswijk in de Marcraft

Het vraagt weinig voorbereiding, je visspullen zijn zo bij elkaar gepakt en rondom, in het gebied waar ik woon, is genoeg viswater voorhanden zodat ik kan kiezen waar ik nu mijn hengel uitpak om te vissen.
Gelukkig heb ik een aantal vismaten met een visboot waar ik in kan stappen en elke vissessie is voor mij een feestje.

De vangsten doen er eigenlijk niet zoveel toe, als er maar af en toe een vis aan mijn haak gaat hangen, anders word ik sacherijnig en mijn voorkeur gaat al een tijd naar het dropshotten uit.
Je kunt wel stellen dat dropshotten op roofvis voor mij een van de beste hartmedicijnen is, naast de handvol pillen die ik dagelijks moet slikken om het motortje in mijn lijf aan de gang te houden.



Het liefst vis ik twee tot drie keer per week, want dat kan ik lichamelijk nog makkelijk opbrengen, terwijl ik toch wel merk dat ik na elke vissessie meer tijd nodig heb om fysiek te herstellen, maar psychisch mij veel beter voel.
Mij hoor je niet klagen, omdat ik accepteer wat mijn beperkingen zijn en soms neem ik teveel hooi op mijn vork en doe ik gewoon een stapje terug.
Daar moet je als een mens, die voorheen een mateloze energie had, wel even aan wennen, want de geest wil wel maar het lijf protesteert.

Vandaag gaan Gertjan, Rob en ik wederom Het IJ verkennen waar de roofvissen zich plegen op te houden, en deze zaterdag hebben we bewust gekozen omdat het morgen (zondag) een uitermate winderige dag wordt met zware windstoten (Beaufort 9) en veel regen.



En denk nou niet dat we vandaag in prachtig weer hebben gevist, want we kregen werkelijk hagel, regen en felle wind om onze oren, zodat we hebben moeten stoppen rond 13.30 uur omdat de accu’s voor de elektromotoren (front en backtroller) leeg getrokken waren door het constant corrigeren van de Killer Whale in de harde wind.

Waarschijnlijk hebben meer roofvissers gisteren het veelbelovende weer bekeken, want het is een drukte van jewelste bij de trailerhelling geweest en vele visbootjes dobberen nu op veelbelovende plekken op Het IJ waar ze snoekbaarzen verwachten.

Ook deze roofvissers haakten op een gegeven moment af, want de constante leigrijze bewolking werd steeds dreigender en degene die in de verte rond 13.00 uur aan kwam drijven leek beangstigend genoeg om van het water af te gaan.



Pas geleden hebben een aantal roofvissers een flinke prent van Rijkswaterstaat gekregen omdat ze aan het vissen waren in de vaargeul, wat nu eenmaal gevaarlijk en ongewenst is.
Die maken nu korte metten met deze overtreders en degene die de regels aan zijn laars lapt krijgt gelijk een boete aan zijn reet, een die een werkelijke aderlating op het huishoudbudget is.

Tja, wil je het alleenrecht op een water hebben en doen en laten wat je wilt, dan zoek je maar de stilte op een ander water, moet je er ook niet over schrijven, geen foto’s van je vangsten tonen en er vooral niet over praten met andere vissers.
En om je eerlijk de waarheid te zeggen, interesseert mij dat geen hol, want ik gun iedereen zijn visje, aangezien er genoeg vis op Het IJ aanwezig is.

Werkelijke visfanaten mijden toch Het IJ, want die genieten het liefst alleen van hun eigen vangsten, maar mij doet het goed als ik ook andere roofvissers met een kromme hengel zie.



En denk nou niet dat je stekken voor jezelf kunt houden met een of meerdere vismaten met een gsm in de boot, want na een prachtige vangst gaat het nieuwtje sneller rond dan Max Verstappen in zijn bolide.
Vooral de spieringen van Dennis Elings kregen het druk genoeg om de snoekbaarzen tevreden te stellen, want de animo naar deze aasvisjes was weer groot en bleken met grote graagte te worden genomen.

De eerste tien rakkers waren vrij gulzig en gretig en rapper dan snel, aangezien de haakjes van de dropshotmontage diep uit de kelen gehaald moesten worden.



Je moet bijna voor keel, neus en oorarts (KNO) geleerd hebben om deze handelingen zonder schade uit te voeren, maar zoals we weten dat elk ziekenhuis met veel ongevallen te maken krijgt, lijken we als KNO-leken beter op onze taken voorbereid en hanteren we de onthaaktang als een vakman met kennis van zaken.

Vandaag konden we zonder moeite 45 prachtige snoekbaarzen in de boot krijgen en dat aantal is groot genoeg om daar weer een verhaal aan te wijden.
We zagen andere roofvissers ook regelmatig met kromme stokken en dat bewijst maar weer, dat er voldoende snoekbaarzen op Het IJ aanwezig zijn die een stukje rubber of fris ingevroren aasvisjes in de bekken willen nemen.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator