Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Dropshotten in de avond. We krijgen er geen genoeg van. 44 st
 

    
 
Dropshotten in de avond. We krijgen er geen genoeg van. 44 st


Als Marco en ik ook de geest krijgen, dan is die niet snel meer in de fles te stoppen en moeten we daar gehoor aan geven.
Ik heb het over het onderdeel, “Avondvissen met de dropshothengel”, want dat is een onderdeel van het vissen die we zeer aangenaam vinden om uit te oefenen.

Het is niet alleen de duisternis van de nacht, de gelige lichten van de lampen die op het water schijnen, want die heb je nodig bij het avondvissen of de aangeknipte hoofdlampjes bij het onthaken van een snoekbaars bij een aanbeet, maar de gehele sfeer van het vissen op andere uren dan gewoonlijk.



Niet dat ik het avondvissen promoot, want dat moet iedereen voor zichzelf weten, maar om de rust, het verwerken van de jachtige natuur, die je gewoon overvalt als je in je visstoel vanuit een visboot zit te vissen.
Dus blijf eigenlijk maar liever weg.

De natuur maakt zich op voor een nieuwe dag en verwerkt de oude en dat merk je aan de rust om je heen, boven het gespetter van een gehaakte vis aan de oppervlakte van het water en het slappe geouwehoer, ik bedoel, het interessant gekeuvel van je vismaat.



Je kunt thuis in je luie stoel voor de buis blijven zitten en soms weg dommelen bij een saai programma, maar je kunt ook deze heerlijke fauteuil en warmte van je huis verruilen voor een koude zitplaats in een visboot en vissen in een vrieskoude avond met een fijne vismaat.

Ooh, je moet er niet aan denken, je leest liever de verhalen van bikkels die wel de euvele moed bezitten om huis en haard te verruilen, terwijl je een hete mok koffie aan je lippen zet.



Soms kunnen wij dat nog niet eens, want af en toe is het zo koud in de boot dat we niet zonder morsen en met ijskoude handen de beker koffie of thee fatsoenlijk naar de mond kunnen brengen.
Drinkt u veel?, nee hoor, de helft gaat er meestal naast.
Hahaha.

Marco en ik zoeken weer de rovers op met de fishfinder op scherp en soms moeten enige tijd varen om ze te lokaliseren.



Hebben we een paar vissen op de beeldschermen waargenomen, dan gaat de motor uit en worden gelijk de beaasde haken naar de diepte geloodst om de rakkers te verleiden tot een aanbeet.
Soms met onmiddellijk succes en hangen er twee snoekbaarzen tegelijkertijd aan onze haken of de aanbeten blijven uit en moeten we constateren dat het misschien wel een groep witvissen is die daar een veilige plek hebben gevonden.

Maar daar kwam toch de eerste beuk op de top van mijn “kan nie slaan” Killer Whale dropshotdreumes van 120 cm en direct boog deze naar de peilloze diepte van het koude zwarte water.



De slip gaf zelfs gierig lijn af en die stond afgesteld op het gewicht van vette zestigers of op een fel schot van een 50er snoekbaars.
Het was het laatste, een volgevreten deugniet met nog een heel leven voor zich, met ogen die vuur schenen te spugen, maar dat kan ook door de weerkaatsing van het licht van mijn snel aangeknipte hoofdlamp veroorzaakt zijn.

Omdat ik zelfs met de hand 50ers uit het water til via de dropshotonderlijn, maak ik deze van 30 honderdste Fluorocarbon om breuk op de knopen van de onderlijn te voorkomen.
Sommigen vinden dat net iets te dik.



Luiigheid?, misschien, maar om telkens het schepnet te pakken in het donker of je helemaal over de rand van de visboot te buigen om de vis via de kieuwgreep uit het water te tillen is mij net iets teveel en lichamelijk soms onuitvoerbaar.
Grotere vissen worden wel met een schepnet geschept en dat werkt prima zo.

Vanavond hadden de roofvissen niet echt een voorkeur voor bepaalde shads, nee, het shadje wat we normaal inzetten bleek minder te vangen dan gewoonlijk en dat was vreemd.
Dan maar even een ander vangend shadje op de haak geregen.



De temperatuur van het water was ook weer gestegen naar 5.5 graden en het lijkt wel dat op zo’n groot water op verschillende plekken flinke temperatuurverschillen optreden.
Een en ander zal wel met de wind te maken hebben en zonniger stukken water, die toch iets meer opwarmen op de dag.

Wij waren al goed bezig geweest om een hotspot uit te kammen, maar de aanbeten bleven komen dus waren we nog lang niet van plan om te vertrekken.
Bij elke vangst bleven we even hangen op dezelfde plek en vaak hing er weer een woeste wildebras aan de haak.



Vanavond hebben Marco en ik het weer getroffen en zijn er weer een mooi aantal van 44 snoekbaarzen in de boot gekomen.
Je wilt niet weten wat een sterke rovers er bij zaten, maar ook weer mooie exemplaren en natuurlijk ook wat kleinere maten.

Maar we zijn tevreden met elke gevangen deugniet al zijn ze soms onder de wettelijke of voorgeschreven maat, ze zijn ons allen even lief.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator