Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Haringvliet, een machtig groot water met grote bakken. 8st+72 cm
 

    
 
Haringvliet, een machtig groot water met grote bakken. 8st+72 cm


Vandaag zitten Marco, Frido en ik op het Haringvliet, maar ook Kees, Arnold en Nick zijn aanwezig.
Met regelmaat worden er door menige roofvissers mooie kneiters gevangen, dik, vet, zwaarlijvig en met een uithoudingsvermogen, waar zelfs een rammelende haas in het voorjaar jaloers op is.
Niet de bontvlokken, maar de schubben vliegen soms bijna in het rond vanwege de onuitputtelijke krachten van de booswichten tijdens de vechtpartijen om los te komen.



Ze worden steeds slimmer en bijdehanter en je moet van goede huize komen om zo’n slimmerik weer aan de haak te krijgen, aangezien beproefde technieken ineens waardeloos blijken te zijn en ze blijkbaar door hebben wat hun te wachten staat.

Grote kneiters zijn helaas zeldzaam, net zo zeldzaam als je tevergeefs probeert twee helften van dezelfde pinda in een gezinspak gepelde pinda’s te vinden.
Niet te doen en een schier onmogelijke taak om dat uit te voeren.
Wij zitten vandaag met bliek van Dennis Elings www.doodaaskopen.nl
en rubber aan onze dropshothaken.



Mijn eerste rover van 72 cm kwam binnen vijf minuten aan boord toen we onze dropshotloodjes naar de bodem lieten zakken en we raakten enthousiast over de lichaamskrachten en energie die de schelm in huis had.
Hij vocht als volleerde kooivechter en wist van geen opgeven.

We zaten vandaag met krijsende molens met kreunende lagers en de hengels bogen vol ontzag richting de vechtende vissen.
Na het onthaken, nemen we af en toe een foto en op naar de volgende lawaaischopper met allures.



Af en toe krijgen we de bliek gerafeld en volkomen onherkenbaar of helemaal niet meer terug.
Door de loeischerpe tanden en het plotseling ophalen van het genomen aas, worden de aasvissen soms uit de bek getrokken en terwijl het visje langs de tanden schraapt, krijgt het een volkomen andere vorm of worden gehalveerd.

Soms wordt het aas met zo’n snelheid genomen of het de laatste tepel van een zogende zeug is, die over is gebleven en staat de top van je hengel ineens krom als een hoepel.



Toch moesten we de rakkers zoeken op dit grote water en de aanbeten waren vaak onverwachts, onverwachts omdat we geen enkele aanwijzing op onze beeldschermen mochten zien of er vis lag op of nabij de bodem.

Dan is een aanbeet een heerlijk gegeven als de tik op de top van de hengel je even in de realiteit dwingt.
Vele stukken van de bodem lagen bezaaid met onderwaterplanten en daar bleef je dropshotloodje vaak in hangen, zodat je af en toe dacht een stiekeme aanbeet te krijgen.



Tussen en boven die planten liggen natuurlijk onze geliefde rovers en witvissen die er bescherming zoeken tegen de predators.
Door het loodje iets lager te hangen en de afstand van het lood en haak wat groter werd, bleef tenminste de haak met het aas niet aan de planten vastzitten.

Niet alle gedeelten van het Haringvliet was bezaaid met waterplanten, want op grote stukken was geen sprietje te bekennen.
Misschien dat de netten van de beroepsvissers ze hadden weggemaaid, want het was opmerkelijk.



Kees bleek ook een prachtige 72er aan zijn haak te hebben gekregen en Nick een dikke 60er en Kees stuurde de foto´s er van iets later naar mij toe.
De mannen waren een stuk verderop aan het vissen en nog meer verderop zagen we nog een drietal visbootjes met af en toe een kromme hengel.

Het weer was ons goed gezind, weinig wind en een heel mager zonnetje probeerde tevergeefs door de wolken te schijnen.
In het begin moest je even wennen aan de koude, omdat we toch wel met een paar dooie vingers zaten, maar daar raak je ook op een gegeven moment aan gewend.



Wij gingen iets eerder van het water af, want het laatste uur, pakweg anderhalf uur, kregen we geen stootje of aanbeet meer.
We probeerden het nog bij de ingang van de haven bij Den Dommel, maar ook daar hielden de struikrovers de bek stevig op elkaar.

In de haven zelf zagen we nog een paar snoekvissers die nog geen enkele aanbeet hadden gezien.



We kregen vandaag slechts 8 rovers in de boot, waaronder een dikke 72er en een paar 60ers en dat aantal mag best genoemd worden, al is het toch wel weinig van zo´n klap water.
Kees, Nick en Arnold lieten zich ook niet onbetuigd en bij hun kwamen ook een mooie 72 cm en 60ers in de boot en mochten er iets meer in de boot brengen.
We hebben allemaal mooie rakkers gevangen en we zijn blij, dat we vandaag het Haringvliet bezocht hebben.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator