Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Fantastische dropshotsessie op Het IJ. 65 stuks
 

    
 
Fantastische dropshotsessie op Het IJ. 65 stuks


Dropshotten in de vrieskou is even behelpen.
Of de ogen van je hengel, of het doorvoeroog van je reel vriezen dicht, zodat je slechts moeizaam je aasvisje of shad naar de bodem kunt sturen.
Ook kan je hoofdlijn bevriezen en houterig van je spoel af- of opspoelen en is van soepel lopen geen sprake meer als je een hoofdlijn hebt die water opneemt.

Af en toe het top oog van je hengel in het water steken wil nog weleens helpen om het gevormde ijs op te lossen, maar als het doorvoeroog van je reel is dicht geslibd, kun je het schudden en zit je een partij te klooien om je dropshotloodje naar de bodem te sturen.



Vandaag zitten Gertjan, Rob en ik op Het IJ in de bekende Killer Whale visboot.
Het is half bewolkt, ca. -2 graden in de vroege ochtenduren en omdat er weinig wind staat valt de omgevingstemperatuur best mee.

De bliekjes en spiering van Dennis Elings liggen in plastic bakjes klaar om aan de dropshothaken bevestigd te worden en de Killer Whale® Handmade Rods staan nog fier in de hengelsteunen van de boot om straks te worden gebruikt als het ultieme wapen voor de snoekbaars.



De laatste tijd zijn de vangsten zeer verschillend, want de ene keer kan je met je lenige lichaam een vreugdesprong in de boot maken (maarnietheus) na een snoekbaarssessie en de andere keer zakt je broek af van ellende door de weinige aanbeten en dan helpt het laatste gaatje van de riem van je visbroek ook niet meer tegen het afzakken.

Ik neem vandaag ook mijn driedelige Killer Whale dropshot reishengel mee, waar ik afgelopen herfst op de Ebro in Spanje heb gevist op snoekbaars.
Ondanks dat de hengel driedelig is en speciaal voor mij is gemaakt, kan ik er goed mee uit de voeten voor te dropshotten, maar ook om te verticalen door zijn spijkerharde rug.



De top geeft elk nibbeltje of de geringste aanbeet van een snoekbaars door en zorgt ook visueel voor een goede gedegen weergave van een aanbeet.
Dat is weer eens wat anders dan een dropshothengel uit een stuk.

Het is druk op het water en dat zagen we al aan het aantal geparkeerde auto´s met trailers op de parkeerplaatsen.
Er is ruimte zat om te vissen, maar de andere roofvissers moeten niet op je lip komen zitten of net voor de boot in dezelfde route gaan vissen.
Toch krijg je met zoveel vissers om je heen een soort van saamhorigheidsgevoel omdat iedereen dezelfde hobby aan het beoefenen is.
We willen allemaal kromme hengels, het liefst zo krom en gebogen mogelijk, maar elkaar echt hinderen is een nono.



Ik dropshot met een bliekje aan de haak en met een 10 grams loodje.
Vaak is dat zwaar genoeg, maar als er teveel stroming op de bodem van Het IJ aanwezig is, dan bevestig ik een wat zwaarder loodje aan de onderlijn en zeker als we rond de negen tot elf meter aan het vissen zijn.
Zeven gram is ook genoeg als je niet dieper dan 5 tot 7 meter diep op Het IJ aan het vissen bent en er weinig oppervlaktestroming staat.

De aanbeet was ferm en fors en terwijl ik aansloeg steeg mijn hengeltop naar de hemel als een engel met heimwee.



De woesteling zwom mee omhoog en ik kon nauwelijks met mijn linkerhand bij de slinger van de reel, zo hoog had ik de hengel geheven.
Dan maar even er bij staan, want een slappe lijn veroorzaakt vaak een misser en dat willen we niet.
Het was een mooie maat en hij vocht als een bezetene om los te komen.


Uiterst gespannen volgde ik de volgende plotselinge bewegingen van de top van de hengel en verwachtte eigenlijk binnen een paar minuten een enorme beuk of het bekende genibbel van een vette bak van een snoekbaars.
De knoert op de top was verrassend krachtig en na het ophalen van de hengel en het binnen draaien van de hoofdlijn was ik benieuwd welke maat snoekbaars het bliekje genomen had.



We kregen bezoek van drie heren in een snelle boot die om de Vispas vroegen en een kijkje in de bun en andere luiken wilden nemen.
De man die bij ons in de boot stapte, moest halsbrekende toeren uithalen om via de gladde rubberen boot bij ons in te stappen en mocht nog net op tijd zijn droge kleding behouden.
Alles was in orde en omdat er ongeveer twaalf visbootjes op Het IJ lagen werden die allemaal gecontroleerd.

Een tijd later zagen we ze weer terug varen waar ze vandaan gekomen waren en waarschuwden nog een aantal vissers in een visbootje die te ver in de vaargeul aan het vissen waren.



Die hadden echt mazzel, want van Rijkswaterstaat had je al zonder een verdere waarschuwing een vette bekeuring aan de broek gekregen.
De aanbeten bleven maar komen en de blieken en spiering als aasvis werden met graagte genomen.
Inmiddels zaten we al op 45 vissen, die de Killer Whale waren binnen gekomen en het eind leek nog lang niet in zicht.

Het was opvallend, dat we op het wijd alle drie soms op hetzelfde moment een aanbeet kregen, zodat we triplets mochten incasseren en zelfs kreeg Gertjan aan zijn bij- en handhengel een aanbeet.
Die zat met twee gekromde hengels in zijn handen en vroeg radeloos of iemand er een over wilde nemen.
Hahaha.



Nick Groot en zijn vismaat Michel kwamen ook nog even langs om een drietal hamburgers voor ons te bakken en de gebakken uienlucht die als een wolk lekkere luchten in onze neusgaten kwam, liet gelijk het water in de mond lopen.
Natuurlijk wilde Gertjan nog een tweede hamburger ( 180 gram per stuk !!) maar Rob en ik zaten al vol van de eerste en we wilden ook nog een bakkie meegebrachte soep nuttigen.

Om ons heen hoorde ik geen opmerkingen van andere vissers, maar reken maar dat ze ook die lekkere luchten hadden geroken en van narigheid hun aasvisjes aan het belikken waren.



Inmiddels kregen we weer te maken met een nieuwe golf “verse” snoekbaarzen, die Het IJ binnen zwommen en die hadden bijna allemaal zo’n beetje dezelfde maat .
Je zag ook aan de vangsten om ons heen, dat ook de andere roofvissers de kleinere bengels aan de haken kregen.

Het aantal liep op tot 59 stuks en na een bijtloos halfuurtje zijn we verkast naar een andere stek, die ietsje verderop lag.
We zouden daar nog een klein half uurtje gaan dropshotten om er achter te komen of we daar nog een paar rakkers konden haken.

De Killer Whale van Nick Groot.

Uiteindelijk kregen we 65 snoekbaarzen in de boot en dat is weer een prachtig aantal voor de eerste maand en het begin van het nieuwe jaar.
De bliekjes en de spiering bleken vandaag het goede aas te zijn en ondanks dat we toch nog een flink aantal missers kregen te verduren hebben we dit formidabele aantal weten te bereiken.
Het viel ons op dat er vele twee, drie en vierjarige snoekbaarzen rondzwommen, maar wat maakt het uit als je maar leven aan de top van je hengel hebt.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator