Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Onze passie om te dropshotten gaat heel erg ver. 66 stuks
 

    
 
Onze passie om te dropshotten gaat heel erg ver. 66 stuks


Het IJ is grillig met haar afgifte van snoekbaarzen en zij doet soms heel veel moeite om het ons NIET naar onze zin te maken.
Sommige roofvissers haken dan af en zoeken een ander water waar ze wel denken te slagen, maar Gertjan, Rob en ik niet, want wij zijn daar niet weg te slaan en vangen daar soms vele vissen.



Marco is wat dat betreft toch ondernemender, want Marco en ik gaan naar meer grote plassen en rivieren en al vangen we daar minder, de vissen zijn vaak groter en enerverender met de dril.
Variatie is goed en in principe maakt het voor mij niet al te veel uit waar we ons dropshotonderlijn laten zakken, als er maar een roofvis aan gaat hangen.

Vandaag zitten Gertjan, Rob en ik dus in de Killer Whale op Het IJ te dropshotten met bliek en spiering van Dennis Elings.



Dropshotten is voor ons een passioneel en hartstochtelijk tijdverdrijf geworden en we halen daar met veel plezier ons genoegen en genot uit.
En tja, als je op hoge leeftijd met een negatieve erectie gaat zitten, geeft het dropshotten je toch nog een paar plezierige uren en daar kan geen Viagra pilletje tegenop.

Ook de hengels zijn een heiligdom, daar blijft iedereen met zijn vuile poten van af, alleen ikzelf en soms een gelijkgestemde mag er aan zitten, maar dan moet het wel ook een liefhebber in hart en nieren zijn.



Hengels moet je koesteren en goed behandelen en mogen alleen mishandeld en gekweld worden door gehaakte vissen die ze uit mogen testen op hun betrouwbaarheid en uithoudingsvermogen.

Je zit gewoon te kicken als je hengeltje laat zien hoe fraai hij met de gehaakte roofvis speelt en schijnbaar met het grootste gemak de felste tegenstander afmat.
Daar krijg je toch een flinke bult van achter de rits van je warmte/regenbroek en kan je voorlopig tijdens de dril niet staan met die tent van voren, zonder dat je voor lul staat.



Je ziet ook de verbazing van de roofvissen, dat ze gedrild zijn door zo’n licht stokkie en stiekem slaat hun verbazing over in verwondering als ze onthaakt worden en in die tussentijd het materiaal in ogenschouw nemen.

Ondanks dat Het IJ soms door andere roofvissers verguisd en beschimpt wordt, nemen ze toch allemaal deel aan de vangsten en varen ze snel naar de plekken waar prachtige of vele rovers worden gevangen.
Vaak zie je ze van het Noordzeekanaal afkomen om een graantje mee te pikken, want mooie en vele vangsten worden direct via de tamtam (gsm) doorverteld en is de invasie van visboten een feit.



Dat mag en daar is niets tegen in te brengen, want er is water genoeg voor vele visbootjes met mannen die net zo begaan zijn met deze heerlijke hobby.
Het is alleen jammer dat anderen soms de vangende plekken hebben moeten vinden en moeite gedaan hebben om de plekken in kaart te brengen, maar dit vrijwel direct doorgeven aan andere roofvissers die daar ook hun voordeel mee kunnen doen.

Sommigen vertellen helemaal niks, die willen alleen maar jouw informatie en die van anderen en als je ze wat terug vraagt krijg je ontwijkende antwoorden of soms verkeerde info waar je geen flikker aan hebt, maar je wel naderhand het gevoel krijgt dat je je misleid voelt.



Een boot van Rijkswaterstaat of de Havendienst moest er aan te pas komen om de eigenaren van de visboten naar de kant te sturen omdat ze te veel in de vaargeul aan het vissen waren en daarmee de vrachtschepen in de weg lagen.

Sommigen van die schepen moesten zich al toeterend een weg banen tussen de visbootjes die gewoon niet of veel te laat opzij wilden gaan.
Dan zie je gewoon het gevaar niet als roofvisser, maar neem toch je verantwoording.



Was de boot van Rijkswaterstaat om de hoek verdwenen, gingen er zeker negen (9) visbootjes weer in de vaargeul vissen.
Natuurlijk lagen daar ook de hapgrage rovers, maar er komt een tijd dat alle visbootjes op Het IJ geweerd gaan worden door dit niet goed te praten gedrag.
Heb je dan je zin.

Dat er geen bekeuringen waren uitgedeeld was ons nog een raadsel, want sommige vissers waren op het randje bezig met hun hobby.
Er waren vandaag Duitse, Friese en roofvissers van onze zuiderburen aanwezig en we telden op een gegeven moment 14 visbootjes.



We hebben al ervaren en vernomen dat de roofvissen het diepere water hebben opgezocht en op de taluds aanwezig zijn, de scheiding van ondiep naar dieper.
Dan moet je denken aan een meter of acht (8) en het verloop van het talud naar ca. tien tot elf (10 – 11) meter.
Daar zitten momenteel de meeste roofvissen.

Natuurlijk zitten ze op Het IJ ook op dertien meter (13), maar dan loopt de vis het risico dat ze met uitpuilende ogen en soms met een airbag (zwemblaas) uit de bek boven komen.
Dan is het nog maar de vraag of ze dat na het onthaken en terugzetten zullen overleven.



Soms halen we die ongewenste vangsten ook omhoog vanaf acht (8) meter en daar kun je echt niets aan doen, maar ook langzamer drillen, om ze te wennen aan de verschillende diepten, geeft niet altijd een betere uitkomst.
Als je ze direct terugzet, via de bekende plons met de kop naar beneden, dan zie je de vis vaak niet meer boven komen en kun je gevoeglijk aannemen dat ze het zullen redden.



Vandaag kregen wij 66 vissen in de boot en dat is weliswaar een meer dan de 65 stuks op de 22ste januari.
Het was een heerlijke dag en genoten van de vangsten al leken veel schavuiten van dezelfde jaargang, maar uiteindelijk hebben we weer fijn kunnen genieten van onze hobby.

Soms zie je dat er een grotere woesteling aan de haak wordt geslagen en voel je de ogen van de andere vissers om je heen in je nek prikken.



Iedereen ving zijn visje en werd elkaar de ruimte gegund om te verticalen of te dropshotten en zo hoort het ook.
Het is geen fanatieke wedstrijd, maar een gemoedelijk samenzijn van vele gelijkgestemden die een fijne hobby uitoefenen.

De een was nog beter dan de ander en er waren bootjes bij die constant met een kromme hengel in de handen stonden en die hadden naar alle waarschijnlijkheid veel meer vissen dan wij gevangen.
Morgen (zondag) ga ik met Marco en Frido naar de Waal, de boel daar eens op stelten zetten, want die keren dat we daar deze maand zijn geweest, willen we graag afronden met een paar mooie kneiters.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator