Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Met bliek en spiering kunnen we goed uit de voeten. 24 st
 

    
 
Met bliek en spiering kunnen we goed uit de voeten. 24 st


Ik heb het al eerder vermeld, wij vissen hoofdzakelijk met bliek en spiering (ook Turkse) van Dennis Elings en zelden meer met rubberen shads.
Die uitzonderlijke keren dat we met rubberen shads vissen, bevestigen we deze ook aan de dropshothaken van de dropshotonderlijn omdat we van mening zijn, dat op deze manier de minste weerstand bij de rovers wordt opgewekt en het rubber zo natuurlijk mogelijk wordt aangeboden.

De shad op een loodkop geprikt is immers een stuk zwaarder dan een shad op een dropshothaak, aangezien deze bijna gewichtsloos aangeboden wordt, dan alleen het gewicht van de haak waar hij is opgeprikt en makkelijker naar binnen wordt gezogen bij een aanbeet door zijn geringe gewicht.



Een aanbeet bij de verticaalmethode moet sneller dan vlug aangeslagen worden voor de snoekbaars het hele gewicht van de loodkop en shad in de gaten krijgt en uitspuwt.

Bij een aanbeet bij de dropshotmethode kan je zelfs nog wat lijn meegeven om de rover het aas iets verder in de bek te laten nemen en zelfs wat later aanslaan omdat je het gewicht van het staafloodje kan compenseren door deze op de bodem te laten liggen en er helemaal geen weerstand meer is.

Twee heel verschillende manieren om de snoekbaarzen te verleiden tot een aanbeet en waarbij de ene methode niet slechter is of hoeft te zijn dan de andere.



Heb je een hele tijd alleen via het verticalen op de snoekbaars gevist, dan is het wennen om niet te snel aan te slaan bij de dropshotmethode.
Steevast sla je al te snel bij een nibbel of een rukje aan de top van de hengel aan en dan krijg je je aasvisje gehavend of slechts voor de helft afgebeten terug.

De rover was nog aan het proeven en had de aasvis al half in zijn bek, als jij als verticaler hem er uit slaat voor de dropshothaak visvlees had kunnen grijpen.
Door lijn mee te geven, door je hengeltop iets te laten zakken, krijgt de rover meer gelegenheid om het aasvisje verder in de bek te nemen, zodat de haak vrij makkelijk gezet kan worden door iets later de hengeltop naar boven te neigen.



Deze manier om op de snoekbaars te vissen is voor ons (en velen met ons) de beste methode gebleken en vangen we zelfs meer dan voorheen met verticalen.
Op de grote rivieren is verticalen soms een iets betere methode omdat daar meer voedselnijd lijkt voor te komen en de rakkers op de shad kleunen om als eerste bij de prooi te zijn.
In de stroming dwarrelt een shad snel voorbij en moeten de rovers snel handelen voor het hapje uit het zicht is geraakt en door een ander familielid is gepakt.

De overgang naar het dropshotten vergde een hele nieuwe kijk op de onderlijn waar je mee vist.
Diverse experimenten met deze dropshotonderlijnen resulteerden in een eindeloos maken van diverse ontwerpen (soms gepikt op YouTube of andere sites) de een nog exclusiever dan de ander en elk ontwerp werd op juiste wijze op het water getoetst naar zijn bruikbaarheid.



Uiteindelijk bleek een van onze eigen gefabriceerde onderlijnen perfect bij deze manier van vissen te passen en tot op de dag van vandaag gebruiken wij dit ontwerp tot onze tevredenheid.
Praktisch elke aanbeet of welke nibbel dan ook resulteert in de vangst van een roofvis en slechts een enkele keer wordt de rover gemist omdat er net iets te weinig visvlees voorin de bek is gehaakt.
Het heeft ook veel kunst en vliegwerk gekost om deze onderlijn met de hand te fabriceren, maar het resultaat mag er zijn.

Wij zijn niet zuinig geweest met de materialen als haken en Fluorocarbon, zuinig, wat is nou zuinig?
Je veegt je kont toch ook niet af met een vloeitje van een sigaret, dus hebben we vele rollen fluorocarbon in vele diktes en veel maten haken gebruikt in de ontwikkelingsfase.



De Turkse spiering is een redelijk klein formaat aasvisje (ca. 5 cm) en die prik ik op een dropshothaakje in maatje 4 of 6, net door de lippen.
Juveniele snoekbaarzen van een jaar of drie en ouder die de lengte tussen de 35-55 cm hebben bereikt zijn helemaal gek op die maat aasvis en knallen er vol boven op.
Maar vergeet de baarzen niet, want ook die willen zich er graag aan vergrijpen.

Vandaag ben ik met Gertjan en Rob op Het IJ te vinden.
De vangdrang is weer optimaal en we popelen om als eerste de beaasde onderlijnen naar de diepte van Het IJ te sturen als we op de hotspots gearriveerd zijn.
De bliekjes en spieringen liggen weer naast ons in plastic bakjes klaar om aan de dropshothaken bevestigd te worden en elk moment kan een van onze Killer Whale hengels een fraaie buiging maken als dank voor de aanbeet van een roekeloze rakker.



Aan de gevlochten hoofdlijn van mijn driedelige Killer Whale reishengel heb ik een onderlijn bevestigd waaraan een haak 4 is geschoven en aan de haak heb ik een bliekje door de onderkaak en voorhoofd geregen.
Het bliekje is ca. 7 cm lang en nog half bevroren als hij naar beneden zakt, maar zal binnen zeer korte tijd geheel ontdooid zijn als hij zijn werk zal doen.
Vrij snel werd de bliek benaderd door een rover en aan de trillende top van mijn hengel te zien was de snoekbaars bezig om het aasvisje naar binnen te werken.

Ik neeg de hengel iets naar beneden om wat meer hoofdlijn mee te geven en om het dropshotloodje gewichtsloos op de bodem van Het IJ te houden.
De top boog daarop zachtjes naar beneden, ten teken dat het aasvisje geheel in de bek was genomen en de vis aanstalten maakte om verder te zwemmen of om zich terug naar de bodem te laten zakken.



Direct daarop neeg ik de hengel omhoog en de verborgen haak in de bliek penetreerde het zachte visvlees in de bek van de snoekbaars.
Hangen!

Als je het relatief kleine haakje 4 (Gamakatsu F314) in de bek van de rakker ziet zitten, dan besef je eigenlijk goed dat de snoekbaars het haakje in de bliek over het hoofd ziet.
Het nog kleinere haakje 6 van hetzelfde merk, is helemaal nietig maar vangt ook uitstekend met een Turkse spiering en pakt snel visvlees.
Na de vangst ben je echter aangewezen op een onthaaktang, want je kunt het kleine haakje niet met de vingers uit de bek verwijderen.
Vandaag kregen we met veel pijn en moeite 24 snoekbaarzen in de boot en daar hebben we veel moeite voor moeten doen.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator