Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| De laatste loodjes trekken de laatste sporen in het slik. 3 stuks
 

    
 
De laatste loodjes trekken de laatste sporen in het slik. 3 stuks


Met een beetje wanhoop in onze ogen trekken we vandaag nog ons plan, want de drang om een paar vette snoekbaarzen te scoren is groter dan ooit.
Helaas valt straks de laatste dag om nog op de roofvis te mogen vissen op een vrijdag en jammer genoeg niet in het laatste weekend van maart, want dan is het al zaterdag 1 en zondag 2 april en is de gesloten tijd voor roofvis al twee dagen ingegaan.

Sommige roofvissers gaan in de laatste week een of meerdere vrije dagen opnemen om nog als laatste te profiteren van hun hobby, het verticalen of dropshotten op de snoekbaars.
Niet iedereen maakt gebruik van zijn snipperdagen om te vissen, alleen de fanatiekste roofvissers onder ons.



Het is vandaag weer zoeken naar de snoekbaars, want de laatste tijd moet je ze echt zoeken en dat is goed waardeloos.
De kleinere snoekbaarzen zijn soms nog bereid om het aasvisje aan te vallen, maar de grotere maten, waar wij naar op zoek zijn, hebben we nog niet kunnen lokaliseren.
Zoals de meeste roofvissers, zoeken we eerst op de gangbare stekken waar we in het verleden mooie rakkers hebben mogen vangen en dan pas gaan we op onderzoek uit als de aanbeten uitblijven.

Door de ene na de andere stek te bevissen, die in het verleden vissen naar boven brachten, gaat daar meer tijd in zitten dan je eigenlijk wilt en voor je het weet ben je uren verder voor je besluit om verder te zoeken op plekken waar je niet snel een aasvisje in het water laat zakken.
Soms een schot in de roos en soms kun je ook daar geen schub aan boord krijgen.



Het begint bij mij een beetje te knagen en ondanks dat ik een opgewekt gevoel heb, dat het tij wel zal keren, brokkelt het beetje zelfvertrouwen langzaam maar zeker af en krijg ik de klere er in, dat wij nog geen knoertharde aanbeet mee hebben mogen maken.
Geen enkele snoekbaars is tot nu toe over de rand van de boot gekomen, dus we moeten nog even tegen de nul aankijken, toch besluiten Marco en ik om de stek goed uit te kammen.
De tijd gaat mij veel te snel voorbij, want voor je het weet is de visdag alweer over en tellen we pas onze zegeningen aan het eind van de dag.

Jammer genoeg kun je niks forceren en ben je afhankelijk van de nukken en grillen van de familie snoekbaars en het enige wat je kunt doen is zoveel mogelijk plekken aandoen waar potentiele kneiters liggen te soezen achter hun hindernissen, wachtend op een prooi.
Het aasvisje van Dennis Elings is aantrekkelijk genoeg en doet frivool en attractief zijn werk om de gepokt en gemazelde ooms en tantes snoekbaars te verleiden tot een aanbeet.

Marco heeft even de nieuwe Killer Whale dropshot hengel van Boy uitgeprobeerd en met succes

We zitten te wachten op elke aanbeet die we misschien krijgen en het versterkt het gevoel dat we vlak bij een kiloknokker in de buurt zijn en dat net een twee of driejarige bengel het voor zijn neus zal wegkapen.
Hahaha.
Maar we houden moed en ondanks de beklemmende wrevel kunnen we nog lachen om elkaars flauwekul en dropshotten we rustig verder.

De beuk op de top van de hengel was gigantisch hard en de top was niet meer omhoog te krijgen door het zware gewicht wat er aan lag te rukken.
De slip van de molen gaf knorrend van plezier lijn van de spoel en even stond alles in de wereld stil en telden alleen de seconden van de dril die de minuten slopend traag aaneen reeg.



De eerste dikke 60er schoof in het net en we slaakten een zucht van verlichting en dat mocht ook wel na een paar zeer voorzichtige knabbels van waarschijnlijk kleinere rakkers.
Een heel eind verderop zaten Kees en Nick, maar ook Arnold met Mike in hun boten en ook zij hadden grote moeite om een snoekbaars te strikken en de aantallen bleken later op de dag op een enkele en op twee vingers te tellen.

Het zou vandaag taai zijn om een snoekbaars aan de haak te krijgen en dat hebben wij gemerkt.
Ik verspeelde nog een vette bak en dat kon je afmeten aan mijn zeer kromme hengel, maar helaas verloor ik deze mooie kneiter door een loslater.
De stand bleef bij drie snoekbaarzen, die in de boot gebracht konden worden en een stuk of vijf nibbelaars, die wel de aasvisjes van de haak wisten te snoepen, maar geen visvlees beschikbaar stelden om gevangen te worden.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator