Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Even in de gesloten periode op een houtje bijten?
 

    
 
Even in de gesloten periode op een houtje bijten?


In de gesloten periode ga ik met een paar vismaten (Marco, Rob en Gertjan) nog een week in mei naar de Ebro om daar op de snoekbaars te gaan vissen en twee van ons ook een paar dagen op de meerval.
Hier in Nederland kunnen wij ook in de gesloten tijd voor roofvissen op de meerval vissen en waar wij een dot wormen voor gebruiken of een hand vol halibut pellets, want gelukkig is het de laatste jaren mogelijk geworden om met wormen te mogen vissen.
Aangezien de meerval pas in juni, een paaigedrag gaat vertonen, storen we deze vissoort niet in de paaiperiode van de snoekbaars en snoek en kunnen we in april en mei er met een gerust hart op vissen.

De laatste vissessie van Gertjan en Rob in de Orka (Killer Whale) voor de visboot straks met alles er op en er aan aan Mark (in het midden) wordt overhandigd.

Gelukkig is het nog niet zover, maar de laatste week is nu echt aangebroken om te gaan dropshotten of verticalen op snoekbaars.
Ik weet niet hoe het met jullie is gesteld, maar ik ervaar dit als een groot gemis als ik twee maanden lang niet kan vissen op onze wrede vrienden in het water.

Als ik mijn gevoelens moet omschrijven, dan is het net of ik op een wachtlijst sta om overreden te worden, maar mij niet de dag is verteld wanneer dat plaats gaat vinden.
Zo’n rusteloos gevoel in je onderbuik zal ik maar zeggen en dat zal wel met mijn leeftijd te maken hebben, aangezien ik nog alles er uit wil halen voor ik een tuintje op mijn buik krijg toegemeten waar Vergeet mij nietjes groeien.

En nu de heren met een (ahum) volle haardos

Marco, Mike en ik hebben weer moeite om de snoekbaarzen te lokaliseren en hadden we een glazen bol, dan was dit probleem snel opgelost.
De beeldschermen van de fishfinders zijn echter onze gidsen en die doen hun best om elke vis op het scherm weer te geven.
Af en toe zien we een vissymbool verschijnen en dan voel ik de adrenaline in mijn aderen persen om snel te reageren op een aanbeet, die gewoon wegblijft omdat het misschien wel een brasem is die daar een beetje rondzwemt om voedsel van de bodem te consumeren.

Al die adrenaline is niet goed voor velen van ons, je raakt er helemaal opgewonden van en dan wil je meer.
Maar de eerste prachtige snoekbaars kwam over de reling van de Marcraft en wij waren even blij en tevreden over de vangst.



Nu is een kinderhand gauw gevuld, maar wij hebben best wel grote klauwen en we willen die gevuld hebben met meerdere vissen, mooie rakkers met een allure.
Sterke struikrovers met een attitude en met scherpe tanden en met een zeer slecht imago van een wildebras met oer slechte eigenschappen van een kannibaal met een enorme honger naar een druipend hart, ik bedoel, een sappige bliek.

Maar vandaag hielden de meeste, zo niet bijna alle knokkers een sabbatical en waren in geen velden of wegen te herkennen.
De bliekjes van Dennis Elings hadden hun toverkracht verloren, de rubberen shads leken wel op slappe dildo’s, want spaarzaam werden deze besnuffeld, belikt en kwalitatief niet echt oké bevonden.



Het was trouwens vanochtend knap druk op de trailerhelling, aangezien er een aantal visboten voor ons waren om te traileren.
De mannen kwamen van heinde en verre om vandaag de doos van Pandora open te zien gaan, maar moesten net als wij het met een paar vangsten doen.

Niet aan de haak te krijgen!
De vangsten van vandaag waren bij ons en in de boot van Gertjan op een hand te tellen en dat terwijl we nog een paar dagen voor de boeg hebben om nog lekker te scoren voor de gesloten tijd voor roofvis in werking treedt.
Om gillend gek van te worden.



Misschien is de gesloten tijd wel een juiste beslissing van de overheid (schreef ik dat echt?), alhoewel de gemiddelde roofvisser de snoekbaarzen de laatste periode toch al spaarzaam in de boot kregen.
Straks, als de gesloten tijd voorbij is en wij met zijn allen weer in de boten springen om onze wellusten te kunnen botvieren, zal het met de vangsten vermoedelijk wel beter gaan.

Tot die tijd moeten we even op een houtje bijten en daar kan je ook je tandenborstel voor gebruiken, want die kauw je niet zo snel op in je zenuwen.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator