Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Mooi weer na slechte dagen doen die de vangsten vertragen? 12st
 

    
 
Mooi weer na slechte dagen doen die de vangsten vertragen? 12st


Eindelijk ga ik weer eens met Marco en Rob aan de slag om vandaag het dropshotten aan te pakken, want inmiddels begon ik dezelfde verschijnselen te vertonen als in de gesloten tijd voor roofvissen.

Al pak ik vandaag maar één mooie rakker en die hoeft nog niet eens maats te zijn, dan ben ik al tevreden, kan je nagaan hoe mijn gemoedsgesteldheid er aan toe is.
Elke vezel van mijn lijf is gericht op de eerste aanbeet, de tik, de beuk op de top van mijn dropshothengel en vurig hoop ik dat die niet zo lang uit zal blijven.



De beaasde dropshothaak houd ik doodstil onder water, zo’n 25 cm boven het dropshotloodje wat zachtjes een spoor trekt over de bodem.

Ik verslap niet als Marco wat tegen mij zegt, want ik blijf naar de top van mijn hengel kijken en de spieren in mijn hand en arm blijven alert op de allerzachtste tik op de top.
Voelde ik daar wat?
Een heel flauw tikje op de top of sleepte het dropshotloodje tegen een steentje of oneffenheid op de bodem?

Jan en Frido

De top trilde even en boog langzaam naar het oppervlak van het water.
Rang! Dat was een voorzichtige aanbeet in mijn optiek en na een korte opslag hing de rekel aan de haak.
Hoera, maar nu nog veilig naar boven halen, onthaken en kusje er op.

De snoekbaars bood veel weerstand onder en iets later ook boven water en moest door zijn wilde partij knokken toch even geschept worden.



De eerste vis die Marco aan de haak kreeg bleek een brasem met een grote eetlust te zijn.
Hij plukte hem tussen een groep witvissen uit, die wat lagen te niksen op de bodem van het IJ en honger kreeg toen hij het aasje voor zijn neus te zien kreeg.

Frido en zijn vismaat Jan waren vandaag ook van de partij en dobberden een eindje van ons vandaan op de golven van een steeds strakkere wind.
Af en toe zaten ook zij met een kromme hengel en wisten vandaag een paar mooie rakkers in de boot te krijgen.

Het was bloedheet vandaag en de roofvis moesten we constant zoeken waar ze waren gebleven.
We probeerden het op 4, 5 en tussen 6 en 7 meter en misschien zaten ze wel op slechts 3 meter water of minder.



Over het algemeen waren de vangsten summier op vele andere wateren, want we hoorden maar negatieve reacties van weinige vangsten.
Toch kregen wij 12 van die rakkers in de boot en moesten een paar missers incasseren die even het aas aantikten, maar verder niet doorbeten.

Misschien moeten we de volgende keer in de late middag en avonduren gaan dropshotten en zeker als de temperatuur op de dag te hoog is.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator