Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Krijgt u ook het angstzweet bij een keiharde aanbeet. 40 st
 

    
 
Krijgt u ook het angstzweet bij een keiharde aanbeet. 40 st


Vanaf 17.30 uur tot diep in de avond proberen wij, Nick, Arnold en ik, om de slimme rovers te verrassen met een sappig aasje in de vorm van een bliekje en als de rakkers hun bek blijven dichthouden, dan brengt een staaf dynamiet ze wel aan de oppervlakte.
Hahaha.



Ik ben hongerig, niet door een rommelend buikje of door mijn bijna eeuwige hongergevoelens, maar ik snak naar een ferme aanbeet op de top van mijn dropshothengel.
Vandaag ben ik op uitnodiging bij Nick en Arnold in de visboot van Nick opgestapt, want ergens in de krochten van hun gedachten hebben ze vast wel een beetje medelijden met mij, omdat ik het dropshotten de laatste tijd zo moet ontberen.

Tja, de titel van dit verhaal slaat niet alleen maar op de aanbeet van een 90 plusser snoekbaars en dan moet het buiten 40 graden Celsius of hoger zijn, anders wordt er geen zweetdruppeltje uit een porie geperst.



Maar ik kan mij voorstellen, dat er legio snoekbaarsvissers zijn die bij zo’n aanbeet van een kneitebijter het bijna in de broek doen, waarbij de vrolijkheid langs de benen loopt.
Bij mij niet.

Ik juich juist zulke aanbeten toe, want het wordt weleens tijd dat ik weer een waarlijke kanjer aan de haak mag krijgen.
Nu ben ik niet egoïstisch, want ik hoef zo’n pracht exemplaar per se niet zelf te vangen (alhoewel) maar een van mijn vismaten mag deze ook aan de haak krijgen en dan wens ik hem tegelijkertijd een miljoen euro toe, maar geen lucht meer om te ademen.
Hahaha.



Voor alle zekerheid heb ik ook wat rubber meegenomen, want vaak pakken de rovers in de schemer of avonduren geen bliek of spiering meer als aas aan de dropshothaak.
Vraag mij niet waarom deze schurken ze dan met een dichte bek voorbij laten gaan en rubber ineens wel aantrekkelijk vinden, want het juiste antwoord zal ik je schuldig blijven.
Misschien zijn de glitters in de shads en de beweeglijkheid van de staart wel doorslaggevend, maar dat is maar een vermoeden.

De eerste rovers (15 stuks binnen een uurtje dropshotten) zijn al over de rand van de visboot gebracht, maar echte flinke maatse vissen waren nog niet bereid om het aas in de bek te nemen.
Misschien liggen ze er nog niet en moeten ze nog van verre komen maar de tijd zal het leren.
Ik heb natuurlijk mijn ultra korte drophothengel “kan nie slaan” meegenomen en de 120 cm korte reus heeft al menige rekel aan boord gebracht en vandaag niet anders.



Nick pakte de eerste kneiter van ca. 80 cm rond 22.00 uur en gelukkig lagen ze er nog.
Toch hebben we aardig wat meters water af moeten vissen om de rovers te verleiden een aasje aan te nemen en af en toe waren de beuken op de toppen van onze dropshotters fenomenaal hard.

Mooie 50ers zagen er oergezond uit en hadden een vechtlust waar je alleen maar van kon genieten en als je dan naar de krachtinspanningen keek van onze gebogen hengels, dan genoot je helemaal.
Ook Arnold kreeg een mooie bak aan zijn haak en ook die moest geschept worden om de boel heel te houden en was een foto waardig.



Rond 23.45 uur zijn we naar de helling gevaren en mochten 40 snoekbaarzen hun habitat even verruilen voor de onze.
De nieuwe 60 pk Yamaha buitenboordmotor van Nick had weer even gedraaid zonder zijn volledige potentieel te laten zien, want voluit draaien is nu door zijn nieuwigheid nog geen optie.

Ik ben blij dat het weer ook meezat en blij met de uitnodiging om een avondje dropshotten mee te maken.
Bedankt mannen.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator