Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Als strakke lijnen zingen gaat de pret beginnen. 42 stuks
 

    
 
Als strakke lijnen zingen gaat de pret beginnen. 42 stuks


Ik hoop dat de regen van de laatste dagen geen echte negatieve invloed heeft gehad op het bijtgedrag van de roofvissen voor vandaag.
Soms vlak voor een storm of slecht weer, is het aasgedrag van de rovers optimaal en laten ze het vaak de volgende dagen daarna afweten om gulzig hun bek open te doen.
Dat accepteren we maar met knarsende tanden, terwijl we eigenlijk anders willen, want je zit niet voor niets in de visboot en je hebt er soms een vrije dag voor op moeten nemen.



Dan wil je fantastische beuken op de top van je hengel meemaken, de aanbeten tot in je bovenarm voelen en moet je hengel kreunend en steunend de vechtlust van de roekeloze rakkers pareren, terwijl de slip van je reel of molen zijn uiterste best moet doen om de boel heel te houden.
Jawel, dat willen we!

Afgelopen woensdagmiddag/avond, toen Nick, Arnold en ik 40 woestelingen in de boot hengelden, was het zeer aangenaam weer, maar zou de volgende dagen door regenbuien geteisterd worden.
Typisch Nederland aangezien je weleens mee hebt gemaakt dat je drie of vier seizoenen op een dag kan beleven.



Maar ja, liever dat dan modderstromen, orkanen, tsunami’s of aardbevingen, en dat laatste zelfs liever niet plaatselijk in ons eigen land, want de Groningers krijgen en kregen het knap voor hun kiezen.

Vandaag proberen Marco, Frido en ik, maar ook Ruud en Edwin in hun eigen boot de dropshothengels dubbel te laten buigen door het liefst grove snoekbaarzen, en die kans zit er in als de bandieten maar gretig genoeg zijn om het aangeboden aas te willen nuttigen.
Op al de plekken die we aandoen liggen op zeker mooie dikke geweldenaars, met een air van kapsones, zo van, je kunt mij niet krijgen al doe je je best om mij te strikken.
Zulke cultuurbarbaren moeten natuurlijk eens op de bek gaan en de aanhouder wint, zullen we maar zeggen.



Maar er komt op een dag een zwak moment, een moment van onachtzaamheid van de snoekbaars en dat is het moment dat ik hem aan de haak wil hebben.
Zo’n trotse kneiter, zo’n hautaine en arrogante krachtpatser die denkt dat de hele onderwaterwereld door hem en zijn roofvisfamilie geregeerd kan worden.

De beul en moordenaar tegelijkertijd, die zwakke exemplaren uitmoordt en terroriseert, angst en schrik verspreidt en door een simpel dood aangeboden bliekje of spiering verschut gaat en in een keer zijn waardigheid verliest als hij moet knokken voor zijn leven.



Tja, het is haast een droom van een waanzinnige, maar het zal je maar gebeuren.
Dan blijf je de eerste dagen in een complete feeststemming, je kust je vrouw of je haar voor het eerst ziet na 40 jaar huwelijk en al stelen ze je vier wielen van je auto, je blijft goedgehumeurd.
Hahaha.

Maar voorlopig hebben we moeite om een schavuit te vangen, want de aanbeten zijn soms voorzichtig en met grote tussenpozen.



De schelmen die eerder over de rand van de Marcraft komen, halen net de 40 cm met een uitschieter richting 50 cm en dat is bij lange na nog geen kneiter.
Goed, het is vis en we zitten niet uit onze neuzen te vreten, maar dromen mag en misschien hangt er straks wel een monster aan een van onze dropshothaken.

Toch knaagt het en rommelt het een beetje in mijn bovenkamer, want op vele rivieren zitten beroepsvissers die alles wegvangen en wat er niet meer op de bodem ligt, blijft een lege plek die vacant blijft voor een opvolger.



Zal die lege plek eigenlijk wel opgevuld worden, want snoekbaarzen zijn slimme beesten en als een familielid op die bewuste plek is weggevangen door een beroepsvisser, dan ben je natuurlijk van lotje getikt als je daar op die plek gaat liggen wachten op een voorbij zwemmend witvisje.
Dan loop je natuurlijk ook het risico om gestrikt te worden in een net als die beroepsvisser weer eens langs komt varen.
Nee, die plek blijft gewoon leeg.
Hahaha.



Maar vandaag hebben we besloten om Het IJ aan te doen en daar is altijd wel een visje te vangen.
Plekken genoeg waar vis zit, alleen ze moeten wel hun bek opendoen en we verwachten eigenlijk dezelfde animo van gulzigheid als afgelopen woensdag.

De bliekjes en spiering van Dennis worden soms hard en fel aangevallen, maar ook worden snel de buikjes van vooral de bliekjes leeg gehapt.
Dit resulteert toch in een flink aantal missers.



Toen we naderhand overgingen op het rubber, werden de shads door veel kleine rovers bezocht en heftig aangevallen.
Door het kleinere formaat kregen de kleine rakkers de kleine shads niet voldoende in de bek, met vele staartbijters als gevolg.

Toch probeerden de rovertjes (veel baarsjes) al schrokkend de shad naar binnen te werken maar kwamen niet verder dan de staart van de shad.
Vaak werd de staart fiaal afgebeten of kapot getrokken door de ophaal door het gewicht van de vis.



Vandaag kregen we 42 roofvissen over de rand van de boot en dat zijn er twee meer dan afgelopen woensdag.
Af en toe kwam er een mooie schurk naar boven en die vochten allemaal voor hun leven, want voor ze in het net belanden ging er nog een behoorlijke strijd aan vooraf.
Ruud en Edwin kregen samen 14 rovers in de boot en zijn een uurtje eerder van het water af gegaan.

De wind trok steeds meer aan en op een gegeven moment was het helemaal niet meer lekker vissen, vooral voor Marco, aangezien de opzwepende golven aan de achterkant van de boot insloegen en hij zeiknat werd.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator