Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Wij zoeken de geweldenaars onder de stoerste snoekbaars 22 st
 

    
 
Wij zoeken de geweldenaars onder de stoerste snoekbaars 22 st


Vandaag zaten Marco en ik, maar ook Ruud en Frido op Het IJ.
We waren niet de enigen, want rondom Het IJ lagen verschillende visbootjes met roofvissers die vandaag ook een visje wilden vangen.

Voor een aantal van deze roofvissers werd het een taaie dag om een paar mooie rakkers te vangen, want veel kleine snoekbaarzen, maar ook groepjes kleine baarzen knabbelden aan het aangeboden aas met veel missers tot gevolg.



De bliek aan de dropshothaken werden fanatiek aangevallen, maar bijna elke keer werden de buikjes van de bliek leeg gevreten en lieten ze de rest met rust.
Een bliekje met een aangevreten buikje schijnt er onaantrekkelijk uit te zien, of het lekkerste gedeelte was al door de schavuiten opgesoupeerd.

Op een gegeven moment ga je dan toch maar over op rubber en toen bleken ze wel door te happen ondanks de toch nog steeds optredende missers door in de haakbocht getrokken shads.



Het was even moeilijk de juiste kleur van de shads te vinden en dan is een grote voorraad shads in de boot een uitkomst.
Toch bleken de laatst gekochte shads op internet (Chinese) de beste kleuren te bevatten, dan de geijkte en gepokte shads in de vele visdozen in de Marcraft.

De shadjes met de slapste schoepstaartjes, die een halve Rock en Roll onder water plegen uit te voeren, werden hogelijk gewaardeerd door de vele struikrovers op Het IJ.



Ze klapten af en toe op de shads of het culinair hoogstandje door een vijfsterren restaurant werd aangeboden en vaak moesten we de shads tot aan het strottenhoofd ingeslikt verwijderen.
Toch bleken enkele 60ers heel voorzichtig de shad voor te proeven en dat kon je zien omdat de verborgen dropshothaak net door de bovenlip was gepenetreerd bij het aanslaan.

De dikke 80er van Marco was helemaal nauwelijks gehaakt, want de shad lag al naast de vis in het rubberen net toen die door mij was geschept.



Het leek er op, dat Ruud en Frido op een bepaald tijdstip van de dag een gelijk aantal snoekbaarzen in visboot hadden gebracht, maar bleken toch iets voor te staan in aantallen.
Zij hadden andere stekken op Het IJ bezocht, die wij pas in de middag aan zouden doen.

Soms lopen bepaalde plekken in de ochtend goed en andere weer in de middag en zo ben je de hele visdag aan het invullen met af en toe een mooie kneiter.



Soms ben je van plan om bij aankomst en traileren naar een bepaalde plek te varen om daar als eerste te beginnen, maar vlakbij aangekomen zijn er al twee of drie visbootjes bezig die plek al grondig uit te harken.
Geef niks, want dan hadden we veel vroeger naar Het IJ moeten gaan en gelukkig zijn er nog zat hotspots over.

In de ochtenduren was de watertemperatuur 19.1 graden en later op de dag 20.9 graden door de opwarming van de zon.
Het IJ wordt pas interessant als de watertemperatuur naar 10 graden of lager is gedaald.



Soms zagen we vele vissymbolen op de schermen van de fishfinders, maar bleven de aanbeten weg.
Ondanks dat er hele groepen witvissen rondhangen in het water en vlak boven de bodem vertoeven, liggen er altijd wel roofvissen tussen of vlak in de buurt.
Elke beweging van de rustende vissen die niet normaal is of afwijkt dan de gewone of normale zwembeweging, wordt nauwlettend door de rovers gadegeslagen.

Spastische veranderingen in het zwemgedrag, waaronder natuurlijk ook een aangeboden shad of aasvisje wordt gerekend, doet de roofvissen alerter worden dan ze al zijn.


Zijn de bewegingen vergelijkbaar als de bewegingen die een visje in doodsstrijd uitvoert, dan start de schoonmaakdienst de staartmotor in en met een snel schot wordt de afvallige in de geopende bek gedirigeerd.

Zit daar toevallig een haak in verborgen, dan is de schurk de pineut, want dan heeft hij een frivool dansend shadje of aasvisje van een roofvisser te pakken.
Mijn kleine “kan nie slaan” dropshothengeltje kan daar over mee spreken en wist al menige mooie maten snoekbaarzen op die manier te drillen.



Naarmate het middaguur naderde, namen de aanbeten in frequentie af.
We verkasten iets meer als de aanbeten meer dan tien of vijftien minuten wegbleven en er geen enkel leven op de bodem was waar te nemen.

Sommige roofvissers blijven dan gewoon doorharken en proberen een aanbeet te forceren door veel van shads te verwisselen of wachten op de sporadische aanbeet van een hongerige rover.
Soms beland je in een schooltje baarzen en dan heb je wel aanbeten genoeg, maar er blijven dan relatief weinig baarsjes hangen aan de haken.



Toch krijgt een shadje of aasvisje in die slappe periode af en toe de aandacht van een mooie 60er die toch het voorbijschuivende lekkers niet kan weerstaan en vertwijfeld toehapt.
Dat hij dat met een knokpartij moet bekopen is hem nog niet bekend, anders had hij het aasje voorbij laten gaan.

Vandaag kregen we een paar 60ers, een dikke 70er en een snoekbaars van 83 cm in de boot en dat is voor Het IJ een mooie stelletje kwajongens bij elkaar.



Het IJ is echt een kweekgebied van vele snoekbaarzen en baarzen, want het stikt er van.
Laten we de spelregels eens eerbiedigen en niet dropshotten of verticalen in de vaargeulen, want naast de fikse bekeuring ligt er al een voorstel om roofvissers te weren van Het IJ, omdat deze regels constant met voeten wordt betreden.

Het zijn ook vaak de andere roofvissers uit diverse streken die de regels aan hun (vis)laarzen lappen, soms door onwetendheid en niet door de lokalen, omdat die weten hoe kostbaar een viswater kan zijn.
We sloten de dag af met 22 snoekbaarzen, en Ruud met Frido met 24 rakkers en daar zijn we niet ontevreden mee.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator