Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Ken je iets vergelijkbaars als een vechtende snoekbaars 38st
 

    
 
Ken je iets vergelijkbaars als een vechtende snoekbaars 38st


Toen ik afgelopen woensdag met Marco en Frido naar het Noordzeekanaal was geweest om een dagje te dropshotten op onze gezamenlijke vriend de snoekbaars, was ik de volgende dag gebroken en stijf als een volle emmer vergeten behangerslijm.
Dat heb je als je twee maanden uit de roulatie bent geweest en nog niet volledig hersteld bent van een kijkoperatie aan een van je knieën.

Maar wat heb ik die dag genoten van de prachtige aanbeten, de vangsten, de heerlijke vechtpartijen van deze excellente vissoort en de onmetelijke humor van de mannen.
Dat allemaal heb ik echt gemist.



Vandaag gaan we het nog een keer overdoen, ondanks de ellende van stijve spieren en overbelaste gewrichten aan het begin en helemaal aan het einde van de dag, want de mooie vangsten van afgelopen woensdag hebben aanleiding gegeven om het Noordzeekanaal weer een keer aan te doen.
Ditmaal neem ik naast de gewone bliek ook een zakje spiering van Dennis www.doodaaskopen.nl mee, het kleinste formaat zelfs, want ook daar zijn de rovers van het NZK gek op.

De vorige keer werden de spieringen massaal aangevallen door groepen kleine baarzen, die soms zo klein waren dat ze de spieringen nauwelijks schade toebrachten.



De tikken en trillingen op de top van de hengels waren talrijk, maar af en toe haakte je een baars(je).
Als je tussendoor je aasje binnen draaide en naar je spiering keek, dan zag je dat er aan getrokken was, door de ruimte die in de kop van het aasje en je aangebrachte haak was ontstaan.
En dat was het enige wat je aan het aangevallen spierinkje kon ontdekken.

Je blijft door de summiere aanbeten wel super alert en scherp, want elk ogenblik kan een woeste onverlaat van een snoekbaars de baarsjes verjagen en de spiering in de bek nemen.
Niet altijd vallen alleen de kleinere snoekbaarzen de relatief kleine aangeboden spieringen op de dropshothaak aan, want die fabel lijkt hardnekkig rond te gaan.



Ook 70ers, 80ers en 90ers zijn verzot op dat kleine spul en je schrikt je een hoedje als zo’n kneiter ineens je spierinkje aan je dropshothaakje pakt en er mee vandoor wilt gaan.
Dan schiet die plotselinge scheut adrenaline in je lijf ook tot aan je hersenpan en je teennagels toe en staat je corpus in vuur en vlam, behalve in je knieën want die lijken ineens van rubber.
Hahaha.

Dan is een goede vismaat van onschatbare waarde, die je helpt met het scheppen van die woesteling, die het vechten maar niet op wilt geven en doorgaat tot het gaatje.



Als de strijd gestreden is, dan merk je ineens dat je mond en tong gortdroog zijn en je dringend een slok thee, koffie of water nodig hebt om een paar fatsoenlijke waarderende woorden over de strijdbaarheid van die roekeloze rakker in je schepnet uit te spreken.

En daar blijft het niet bij, want de adrenaline is nog lang niet uitgewerkt en blijft meer dan een uur in je lijf rond spoken zodat je over niets anders dan over de vangst van die vette bak kunt hebben.
Je vismaat hoort het gemoedelijk aan en knik bevestigend bij elke zin en hoopt stiekem dat ook hij straks een flinke schavuit aan zijn haakje krijgt.



De wind is in die paar dagen gedraaid en komt nu vanuit WestNoordWesten Beaufort 4-5.
We zoeken ook een beetje de luwte op omdat de wind is toegenomen, vergeleken bij afgelopen woensdag en het een stuk frisser is (3-4 graden) met af en toe een regenbui en hagel.

De roofvissen liggen er gelukkig nog en menige schavuit heeft al de binnenkant van de boot gezien en we gaan onverdroten verder.
Marco blijft volharden in zijn rubberen aanbod, want zijn geloof daarin is sterker dan menig andere levensbeschouwing en hij wijst steevast een natuurlijk aasje in de vorm van een bliekje of een spiering van de hand.
Door het vele wisselen van shads in alle vormen weet hij menige struikrover te haken en daar is niks mis mee en zelfs toe te juichen.



Frido en ik blijven vaak volharden in het aanbieden van bliek of spiering aan onze dropshothaken, maar ik ben eerder overgestapt naar het beruchte Poolse sletje, pardon, ik bedoel shadje en ook wij vangen met regelmaat ons visje.
Meestal gaat het gelijk op met de gevangen aantallen of ze met rubber of natuurlijk aas zijn gehaakt.
Soms slaat de weegschaal echter naar het rubber en dan gaan ook wij overstag door het natuurlijk aas te verruilen voor een shadje.

Op de plekken die wij bevist hebben op het NZK was vandaag geen enkele visboot te zien, maar ook niet bij de trailerhelling en een duidelijke reden daarvoor ontbreekt of het moet aan het slechte weer hebben gelegen.
Wij hebben wel gemerkt dat de snoekbaarzen bereid zijn om op ca. 10 - 11 meter de aangeboden prooi aan te vallen en als we ondieper dropshotten, de aanbeten zo goed als wegblijven.
Je ziet dan ook geen teken van leven op de ondiepere plekken en op de schermen van de fishfinders of er moeten wat diepere kuilen in de bodem aanwezig zijn waar je roofvissen kunt spotten en ook nog kunt haken.



We verwachten heimelijk een groter aantal gevangen rovers als afgelopen woensdag en het lijkt er op dat we dat aantal zullen overschrijden, mits er niet ineens een aanbeetloze tijd aanbreekt.
We merken nu al dat de periode tussen de aanbeten wat groter zijn geworden, maar zolang wij nog steeds regelmatig een flinke tik op de toppen van onze hengels krijgen, zitten we daar nog niet mee.

Anders wordt het als we een uur of langer geen aanbeet meer op onze hengels krijgen, want dan kun je beter een broodje nuttigen, een bak koffie of thee inschenken en een beetje dom naar de top van je dropshothengel kijken tot er weer een aanbeet volgt.



Vandaag kregen we slechts een vis meer, nl, 38 snoekbaarzen over de rand van de boot en meer zat er gewoon niet in.
De hagelbuien mochten van ons wegblijven en ook de rukwinden, want die bepaalden toch de juistheid en correctheid van de aanbeten.
Niet altijd had je door dat er een aanbeet plaatsvond want die scherpte werd door het weer knap beïnvloed.

Wij hebben in ieder geval genoten van deze dag en die duurde eigenlijk te kort als je zo heerlijk bezig bent om je hobby uit te voeren.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator