Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Bij ons dient de spiering echt niet als versiering. 42 stuks
 

    
 
Bij ons dient de spiering echt niet als versiering. 42 stuks


Hij ging naar het feestje als broer konijn
En kwam veel later terug als het monster van Frankenstein
Want het masker waarmee hij zich had getooid
Bleek van licht ontbrandbaar celluloid.

Kijk straks uit mensen als je buiten vuurwerk af gaat steken, want een vreselijk ongeluk ermee is zo gebeurd.
Elk jaar vallen er vele slachtoffers door deze jaarlijkse traditie, dus is voorzichtigheid geboden.



In de vriezer liggen nog genoeg spieringen, Turkse spieringen en bliekjes, te wachten om ingezet te worden voor een potentiele slachtoffer, de snoekbaars.
Gewoon aan de dropshothaak aan de dropshotonderlijn en waarvan het loodje een centimeter of 15 onder de haak is geplaatst.

Vele rovers liggen vandaag niet zo diep, rond 8 – 10 meter en foerageren net boven de bodem waar ze elk vermeende prooi voorzichtig in de bek nemen, aangezien vele gevangen rakkers net in de bovenlip zijn gehaakt.



Soms lijken de aanbeten op die van een baars, een beetje nibbelend en proevend waardoor de top van de dropshothengel een beetje trilt en een echte aanbeet lijkt uit te blijven.
Niets is soms minder waar, want de spiering zit gewoonlijk al in de bek en wordt op een rustige manier verorberd en kan er aangeslagen worden.

Een dropshothengel met een gevoelige top is duidelijk favoriet en geeft direct op een duidelijke manier door dat een onverlaat aan het aas rommelt.



Vaak genoeg buigt de top al enigszins door, door het gewicht van de rover, maar ook door de geringe snelheid van de boot en kun je natuurlijk al een ophaal maken.
De wat stuggere toppen van hengels geven de subtiele aanbeten meer als een tikje of tikjes door en door die weerstand kan het aas snel door de roofvis uitgespuwd worden waardoor er missers in de hand worden gewerkt.

Sommige roofvissers vinden een dropshothengel met een relatief slappe top een onding om mee te vissen, maar die hebben waarschijnlijk nog nooit een Killer Whale dropshothengel in handen gehad die speciaal voor deze visserij is gemaakt.
Dat zijn echte snoepjes.



De bevroren Turkse spieringen van Dennis heb ik thuis een beetje op gelijke lengte gesorteerd, want het oog wil ook wat, al maakt het voor de roekeloze rakkers geen reet uit of de ene spiering een centimeter langer of korter is dan de andere.
Die hongerige bek gaat toch wel open als ze trek hebben en dan maakt het volume of omvang van de spiering niks uit.

Toch wil het weleens voorkomen dat de kleinst aangeprikte spieringen baarzen aantrekken en dan heb ik het over echt kleinere maten spiering, want die zitten er ook tussen en die gooi je natuurlijk niet weg.
Zit je tussen een schooltje baarzen te wroeten, dan is het best wel plezierig om wat om handen te hebben als de snoekbaars het even af laat weten.



Een van de vorige keren op het water vroeg een roofvisser tijdens het dropshotten zeer verongelijkt aan ons, “ zitten er hier alleen maar baarzen”, aangezien hij de een na de andere baars aan de haak kreeg.
Mij maakt het geen hol uit, ik vang en daar kwam ik voor.

Kleine korstjes is ook brood en die smaken gewoon hetzelfde en wees blij dat je een andere roofvissoort als bonus er bij vangt.
Dan moet je er maar een bordje bij hangen met de tekst; alleen voor raszuivere snoekbaarzen met een flinke vechtlust, dus baarzen, wegwezen!



Een tijdje geleden liep ik langs een winkel met een pakkende tekst op de deur gehangen, “Wij hebben liever dat u weggaat”, bleek het een reisbureau te zijn.
Stond er een vrouw briesend voor de balie te schreeuwen, dat ze de hele week al 0800 1745 gebeld had die op het grote raam van de winkel was te zien en er maar steeds niemand de telefoon opnam.
Zegt die baliemedewerker, maar mevrouw, dat zijn de openingstijden van de winkel.

Marco en Frido zijn vandaag weer de vismaten waarmee ik in de Marcraft aan het vissen ben en zoals altijd zijn we weer zwaar gemotiveerd om een paar mooie rakkers te vangen.
Nu het weer naar het einde van het jaar loopt, krijgt ik een beetje de kriebels om nog een paar mooie kneiters aan de haak te krijgen, al was het er maar eentje.



De tussenpozen van slechts twee keer per maand dropshotten werkt een beetje op mijn zenuwen, maar dat heb je als je afhankelijk bent van anderen met een boot met onvoldoende vrije tijd.

Misschien ligt het ook aan mijn leeftijd, want de jaren die voorbij gaan, gaan steeds sneller dan ik eigenlijk wil en voor je het weet lig je permanent tegen de wortels van het gras aan te kijken en heb je een zwaar stuk graniet of een tuintje op je buik.



Vandaag was het eigenlijk net iets teveel van het goede, aangezien de wind ons duidelijk parten speelde.
De ochtend miezer, de te harde wind maakte het tot een zeer frisse dag om echt lekker te vissen.
Desondanks wisten we toch nog 42 rakkers in de boot te krijgen en daar zaten vele baarzen bij, maar ook deze roofvissoort was zeer welkom al kregen we ook met vele missers te maken.
Voorlopig is dit de laatste vissessie van dit jaar en kijk ik weer uit naar de volgende.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator