Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Snoekbaarzen op de Ebro bij ebrowhoppers in Playas de Chacon 2
 

    
 
Snoekbaarzen op de Ebro bij ebrowhoppers in Playas de Chacon 2


Het water van de Ebro staat vanaf oktober een behoorlijk stuk lager dan in het voorjaar en je kunt je visboot vaak niet meer traileren op de geijkte plek bij Playas de Chacon, waar onze locatie bij ebrowhoppers is gelegen, aangezien deze totaal is droog gevallen.
Rinus moet dan een stuk verder rijden om ergens wild te kunnen traileren en ik heb het echt over wild traileren omdat ook dat in principe verboden is.

Je mag wel vissen met een visboot, maar je mag niet traileren op plekken die daar niet voor aangewezen zijn en kun je dus door het lage water niet traileren op die aangewezen plekken, dan heb je pech gehad en zoek je het maar uit op die 925 km lange rivier.



Diep in ons hart hadden we dolgraag de bevroren Turkse spiering of de bliekjes van Dennis Elings meegenomen, maar waar laat je die in het vliegtuig, zonder dat je iets uit te leggen hebt aan de douane als je je koffer/duffel moet openen.

Die kun je bijvoorbeeld wel meenemen als je met de auto naar Spanje rijdt, maar in een vliegtuig lijkt het mij niet zo handig of verstandig en….waarom zou je het eigenlijk doen en een risico lopen op een fikse bekeuring.
Laten we maar netjes blijven en de vigerende regelgeving volgen, zoals dat van ons verwacht wordt.



Richard en ik zijn geen fanatieke roofvissers die ’s morgens op een zeer vroeg tijdstip op het water bevinden, want we zijn op vakantie en staan pas 06.30 uur op om rond 07.00 te gaan ontbijten.
Als we onze eerste shadjes nat maken is het al rond 08.30 uur en dat vinden we een geschikte tijd om te beginnen.

Wij gaan dan door tot 18.30 uur en varen dan terug naar de helling waar Rinus ons om 19.00 uur uit het water zal traileren.
Wij hebben het telefoonnummer van zijn gsm, mocht er iets gebeuren of als we eerder van het water willen gaan.





Rox verzorgt nog steeds het ontbijt, het uitgebreide lunchpakket en het smakelijke avondeten op een voortreffelijke wijze en als er gebarbecued wordt dan is Rinus meestal degene die het vlees braad.
Eind vorig jaar zijn hun prijzen iets verhoogd, maar dat is nog steeds schappelijk als je ziet wat je daar allemaal voor terug krijgt.

De service staat hoog in hun vaandel en niets is teveel gevraagd.
Nog steeds rijdt Rinus de visboot van en naar de trailerhelling met zijn auto en zorgt dat je als visser zo in en uit kan stappen met droge voeten of je moet van nature zweetpoten hebben.





Richard en ik zoeken automatisch de hotspots van vorig jaar op, omdat Rob en ik daar veel en mooie rakkers mochten haken.
De rit er naar toe duurt ongeveer een half uur, maar met zoveel mooie plekken in die buurt, dat je die tocht er best voor over hebt, al kost het je aan het eind van de visvakantie een klap brandstof voor de buitenboordmotor en je het risico loopt te verdwalen op de terugweg, wat ons op de tweede dag ook is overkomen.

Mijn huidige hengelsportwinkelier kon mij op korte termijn geen goedkope drie of vierdelige reishengels om te verticalen of dropshotten leveren, die ik van plan was om mee te nemen.



Vanwege mijn gevorderde leeftijd (bijna 70 jaar) is het nog maar de vraag hoe vaak ik nog naar de Ebro kan reizen om daar te gaan vissen op snoekbaars of karper, maar niet meer op meerval, dus heb ik een aantal zeer goedkope vierdelige reishengels aangeschaft uit China.
Twee met een pistoolgreep voor een reel en twee met een normale molenhouder voor een molen en ook de reels en molens waren zeer goedkoop om aan te schaffen.

Gaan de reels en molens binnen een jaar kapot, dan bestel ik gewoon nieuwe voor een drol en drie knikkers.
Daar ga je als hengelsportleverancier helemaal op stuk, want die kunnen dat niet leveren voor die kleine prijsjes.



Op de laatste roofvisdag op 31 maart jl. heb ik de hengels en molens uitgeprobeerd op de Waal en ben er zeer tevreden over.
Een fraaie gevoelige top met veel body in het middengedeelte en een snoekbaars van 50 of 60 cm was eenvoudig en genoeglijk om te drillen.

Aangezien Richard geen reishengels heeft om te dropshotten of te verticalen, heb ik er dus vier besteld, zodat we op de Ebro goed uit de voeten kunnen.



Naar een uitmuntende kwaliteit moet je voor zo’n kleine prijs natuurlijk niet kijken, maar de hengels voldoen ruimschoots aan wat ik van ze verlang en dat vind ik voor een snoekbaarssessie op de Ebro prima zo.
Na deze sessie heb ik twee hengels aan Richard cadeau gedaan evenals een reel en een molentje voor een volgende trip naar de Ebro en die hebben we al gepland in aug/sep van dit jaar.

De bedoeling is dan dat Richard gaat meervallen (want hij wil ook weleens een grote meerval vangen) en ik ga dan karperen met mijn eigen karper reishengels van Shimano.
Maar dan gaan we ook een paar dagen op de snoekbaars omdat we 10 dagen in aug/sep hebben gereserveerd en we daar tijd genoeg voor hebben om alle drie de disciplines uit te voeren.



Van Rinus kreeg ik een vijftal shadjes van Savage Gear in blister verpakking met de mededeling dat hij met deze shadjes nog geen enkele snoekbaars had gevangen.
Dat was raar want ik heb dezelfde shadjes in de kleinste maat (8 cm) en de grootste maat en daar heb ik ook het afgelopen jaar snoekbaarzen mee gevangen.

Ik sprak met hem af, dat ik ze uit zou proberen samen met Richard om ze eens aan de tand te voelen om er achter te komen of daar enige grond voor was en om de twijfel weg te nemen of het geen miskoop was.



Je raadt het al.
De aangeboden shadjes werden door de snoekbaars, maar ook door vette baarzen met dezelfde gulzigheid genomen als een andere shad waarmee we aan het dropshotten waren.
De uitkomst stond eigenlijk al vast, want er mankeerde helemaal niets aan deze shads en wellicht waren er andere gronden voor het niet vangen van roofvis.

Misschien ligt of lag het wel aan de presentatie, de manier hoe de shad aangeboden wordt om de rovers te verleiden tot een aanbeet, want de aanbeten waren knoerthard.





De beuken op de top van onze dropshothengels waren fenomenaal hard, of het shadje het laatste visje was die in de Ebro rondzwom.
De shadjes werden tot aan de strot ingezogen, want soms zag je maar net het shadje uit de bek steken door de enorme gulzigheid van de rovers.

Rinus snapte er helemaal niets van toen hij later de foto’s van de vangsten zag.
We hadden die dag 15 snoekbaarzen en twee baarzen aan de haken gekregen, waarvan er zeven (7) aan dit shadje waren gevangen en daar zakte bijna zijn broek van af maar wel zijn kin op zijn borst van verbazing.



Enkele weken voor wij naar Spanje zouden gaan, bleek de Ebro ver uit haar oevers te zijn getreden door hevige regenval en smeltsneeuw uit de Pyreneeën.
Vissen op welke vissoort dan ook kon haast niet plaatsvinden door de hevige stromingen en door de takken en struiken die door de stroming werden meegenomen.

Degenen die het toch hebben geprobeerd, vingen of niets of zeer weinig vis, want de kleur van het Ebro water was ook veranderd in een koffiekleur met melk.



Toen Richard en ik daar op een zaterdag aankwamen, was het warm (25 graden) met een blauwe lucht en weinig wind, terwijl het nog een paar dagen daarvoor het spookte van ellende.
Tot en met dinsdag, want die woensdag gingen wij weer naar huis, hebben wij prachtig weer meegemaakt, op een enkel buitje na, en het werd zelfs 29 graden op die laatste dag.

Toen wij woensdag weer door Rinus naar het vliegveld Reus werden gebracht, was er erg veel wind en zou het weer totaal gaan omslaan en zou het water de Ebro weer met vele meters gaan stijgen door wederom smeltsneeuw uit de Pyreneeën, met alle gevolgen van dien.



In de drie-en-een-halve dag dat wij zijn gaan dropshotten hebben we elke dag snoekbaarzen aan de haak gekregen.
Met 39 snoekbaarzen inclusief twee baarzen (een van 35 en een van 40 cm) hebben wij het beter gedaan dan menige roofvisser, volgens Rinus, aangezien er daarvoor en tijdens ons verblijf nauwelijks een rakker werd gevangen.

De grootste snoekbaars was 65 cm, met nog een aantal 60ers en vele 50ers.
Ik kreeg zelfs een meerval aan een van mijn shads, maar na de aanbeet zwom hij zonder iets te merken gewoon van onze boot vandaan en schoot helaas de haak van de shad na een korte tijd los.



Ik heb ook een Salty Shaker (Baby Blue van 12 cm) ingezet aan een 6/0 dropshothaak, waarvan de punt van die haak ongeveer op de helft van de shad uit de rug kwam.
Door de fel bewegende schoepstaart werden knoertharde beuken op de top gerealiseerd door echt gulzige snoekbaarzen die de shad gewoon in zijn geheel in de bek lieten verdwijnen.

Het dropshotloodje had iets zwaarder dan 17 gram gemogen en mag zeker ruim 20 gram zijn, aangezien de grote schoepstaart veel weerstand in het water opriep en de uitstaande hoofdlijn zeer schuin door het water werd gesleept, zelfs door de geringe snelheid van de boot op de wind.



Al met al was het een nieuwe ervaring voor Richard, die voor de allereerste keer met het dropshotten in aanraking kwam en er met volle teugen van genoten heeft en ook zijn deel van de totale vangsten kon realiseren.
Omdat het voor hem een totaal nieuw gebeuren is en ik er helemaal niet zeker van was of hij daar wel plezier in zou beleven, zijn we maar een paar dagen naar de Ebro gegaan, anders hadden we een volle week op de snoekbaars gevist.

Veel snoekbaarzen die wij vingen waren vrij mager en waarschijnlijk afgepaaid, want normaal zijn ze rond en vet en lijden bijna aan obesitas, hahaha.
Alleen de baarzen waren zwaar en vol rond en knokten of ze graag een partijtje wilden rollebollen met je.



De volgende reis naar Roxanne en Rinus van de ebrowhoppers in Playas de Chacon is al vastgelegd voor 10 dagen in aug/sep aanstaande, waar we gaan vissen op de meerval (Richard), de karper (ikzelf) en ook weer samen op de snoekbaars.
Eigenlijk ligt het aan het weer of we langs de kant gaan vissen of in de boot op de snoekbaars gaan dropshotten, want met slechte vooruitzichten kun je beter langs de oever blijven dan je op het onstuimige water bevinden.

Richard kan niet wachten, maar ik ook hoor, dat we weer kunnen afreizen naar de Ebro om weer een nieuwe ervaring op te doen.



Langs deze weg bedanken wij weer Rinus en Rox voor de uitstekende service en het lekkere eten, want vanwege mijn koolhydratenarm eetprogramma stond Rox voor een uitdaging om iets lekkers voor mij op tafel te zetten en dat is alle dagen prima gelukt.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator