Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Een nieuw leven voor de Salt Shaker op de Waal 21 stuks
 

    
 
Een nieuw leven voor de Salt Shaker op de Waal 21 stuks


De Salt Shaker is nog steeds na een flink aantal jaren van hun introductie verkrijgbaar.
Jáááren geleden had ik het hele assortiment van de kleinste maat shad (8 cm) aangeschaft om te vertikalen met een loodkopje en pas in een veel later stadium om te dropshotten, maar toen ik de langstelige Worm 36 haken van Gamakatsu heb ontdekt om te dropshotten, ben ik ook overgegaan op de grotere maat Salt Shaker shads (11 en 15 cm) en eveneens op een grotere dropshothaak, namelijk maat 2/0, 3/0, 4/0 en 6/0 van Gamakatsu.



Deze langstelige haken met twee weerhaakjes boven op de steel zijn eigenlijk bestemd om met pieren en zagers in zee te vissen, maar ook zeer bruikbaar voor het dropshotten met kleine en de grotere shads.
Door de dropshothaak aan te passen aan de grootte van de shad, heb je als voordeel dat je geen extra stinger nodig hebt.

Gebruik je alleen voor het verticalen de bekende loodkoppen, dan kun je daar, naast de verschillende gewichten, ook uit kiezen.
Er zijn ook loodkoppen met een kleine maat ingegoten haak en een belangrijkere grotere (langere) haak (4/0, 5/0 of hoger) in het lood gegoten.



Bij het dropshotten zijn te kleine dropshothaken (maat 2, 4 en soms 6) aan een dropshotonderlijn de oorzaak van een aantal missers door voorzichtige snoekbaarzen en zeker als de lengte van de shad niet in verhouding met de haak is.
Je kunt de haak door de denkbeeldige kop van het shadje naar achteren steken, zodat de haak uit de rug op net achter het kopje steekt, maar bij de vele voorzichtige aanbeten wordt vaak alleen de staart en een stukje achterlijf door de snoekbaars gepakt en trek je de shad in de haakbocht van de haak bij het aanslaan.

Dat euvel heb je echt veel minder bij het dropshotten met die kleinere haken met kleine aasvisjes, zoals de Turkse en gewone kleine spiering en kleine bliekjes, die je gewoonlijk door de lippen of via de keel door de schedel van het visje steekt.
Deze natuurlijke aasvisjes worden vaak in zijn geheel in de bek van de snoekbaars gezogen.



Voor de Salt Shaker in maat 8 cm is de Gamakatsu worm 36 haak 2/0 en soms de 3/0 de betere haak om te dropshotten en die maat haak (2/0) kun je zelfs per 50 stuks bestellen.
Aan deze langere haak rijg je de shad van de kop door het lijfje, zodat de langstelige haak in het midden van het shadje steekt, zodat een stingertje overbodig is, want zelfs een klein stingertje haalt compleet de actie uit de kleine shad.

De echt vele missers zijn praktisch verleden tijd omdat de snoekbaars op vrijwel zeker de helft of de gehele shad naar binnen kan zuigen door het ontbreken van een zware loodkop en de dropshothaak al soms over de helft van de rug van de shad steekt.
Deze haak ondermijnd gelukkig niet de actie van de shad omdat de meeste beweging vanuit de staart komt.



Je hebt de Salt Shaker niet alleen in diverse maten maar ook in diverse kleuren en de Metallic Carrot (soms moeilijk te krijgen in 11 cm) , de Electric Watermelon, de Smoke Silver Flake en de kleur Blue Ice zijn bij mij duidelijk favoriet door de meestal vele felle aanbeten van de roofvisfamilies.

Door de grote schoep als staart, krijgt deze shad een aantrekkelijke en attractieve wiebelgang in het water en al vaar je met de boot nog zo langzaam, de actie blijft aanlokkelijk voor de rovers, en nee, ik word echt niet gesponsord, en ja, ik moet ze ook gewoon kopen net als iedereen dus je kunt niet spreken over geldelijk gewin of dat ik er wijzer van word.



De Salt Shakers kun je echt op praktisch elk water inzetten, zelfs op zee, want ook daar doen ze het gewoon goed en je bent bijna verzekerd van vis.
Ik heb de Salt Shakers gebruikt op de Ebro in Spanje met een 6/0 haak om te dropshotten en geloof mij, tot aan de huig werden deze shads naar binnen gezogen en met een beuk op de top van de dropshothengel waar je van schrikt.

Vandaag zit ik bij Marco en Frido in de Marcraft en we proberen op deze dag de bodem van de Waal aan te vegen op zoek naar verborgen schuilplaatsen van de families snoekbaars.



In het verleden werd daar door mij ook de Salt Shakers ingezet met uitstekende resultaten en vandaag probeer ik ze weer uit in de hoop dat het collectief geheugen van de (oudere) snoekbaarzen gewist is.
De gevulde shaddoos met de diverse soorten Salt Shakers is natuurlijk geen garantie dat de snoekbaars onmiddellijk toehapt met kwijl uit de bek en met een ferme staartslag aanvalt.

Toch ben ik er vrij zeker van dat vandaag de snoekbaarzen in het ootje genomen willen worden en dat de hernieuwde kennismaking met deze shad succesjes boeken.



Mochten de rakkers deze shads direct herkennen en zich nog herinneren dat ze in het verleden daar een pijnlijke bek aan overhielden en moesten knokken voor hun vrije leventje, dan ga ik gewoon over op de vers ingevroren aasvisjes van Dennis.
De eerste snoekbaarzen kwamen over de rand van de boot.

De Salt Shakers kregen telkens op hun lazer, want het leek er op dat de rovers zich onder water verdrongen om de eerste te zijn die dit hapje wilden nuttigen.
Blijkbaar is het een nieuwe generatie bengels of misschien wel de oudgedienden die er weer een lekker knabbeltje in zien om die eens te proeven en daar eens vet de tanden in te zetten.



Dan blijkt maar weer dat deze shad zijn vermogen om vis te verleiden om aan te vallen niet heeft verloren en de souplesse bezit om verleidelijk de hitsige snoekbaarzen te bewegen om eens een kijkje te nemen.
Dat dit daarna resulteert in een formidabele aanbeet mag geen wonder heten en bloedlink zoals deze rakkers zijn met een hormoonspiegel tot aan het dak, is een aanbeet dan onvermijdelijk.

Gelukkig zijn de shadjes van een materiaal gemaakt die geen ziel of kenmerken vertonen van enig leven en bevroren aasvisjes al een tijdje geleden hun leven hebben verruilt voor een koude vriezer, dus kan je eigenlijk zonder gewetensbezwaar deze inzetten om de familie snoekbaars te verleiden.



Dat elke schub van de snoekbaarzen begint te trillen van opperste extase als ze dit lekkers zien is niet verwonderlijk en elk moment kan de top van mijn dropshothengel weer met een klap naar de diepte van de Waal neigen door een kneiterharde aanbeet van een kwijlende rakker.
De teller staat nu op 10 stuks en het einde is nog niet in zicht.

Het is weer opmerkelijk dat de kleur Blue Ice de meeste aanvallen van de snoekbaarzen moet tolereren, want wat de rovers er in zien is mij een raadsel.



En dan moet je denken aan knalharde aanbeten en niet een knibbel of een duwtje tegen de zijkant van de shad, maar een echte bikkelharde aanbeet, zodat de shad van 11 cm bijna geheel of dubbel gevouwen in de bek verdwijnt.

Ondanks dat er op de Waal een beroepsvisser vrij actief bezig is om deze rivier regelmatig leeg te sleuren, zijn er toch nog roofvissen die blijkbaar de dans ontspringen.
Ik moet toegeven dat de snoekbaarzen niet vanzelf in de boot springen en dat je niet meer de aantallen vangt die je jaren geleden aan de haak hebt gehad, maar op een aantal gelimiteerde plekken kun je ze nog vangen.

Vaak zijn het de plekken die door het beroeps niet goed bereikbaar zijn en waar de roofvissen zich verschuilen tegen elk onheil of gevaar uit hun omgeving.



Denk bijvoorbeeld aan de uitgesleten diepten bij kribhoofden, maar ook de ondiepe plekken tussen de kribben en waar veel waterplanten aanwezig zijn.
Je zult verbaasd zijn hoeveel roofvissen zich daar in de avond of ochtenduren bevinden om te jagen op speldaas.

Vandaag heeft de Salt Shaker weer zijn vangkracht bewezen en de hernieuwde kennismaking is uiterst positief verlopen.
Het is en blijft een super shad met een uitstraling onder water waar de roofvissen niet vanaf kunnen blijven en niet alleen volgen, maar ook worden uitgedaagd om dat wiebelende lekkers in de bek te nemen.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator