Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Weer een intense belevenis op het IJ 40 stuks
 

    
 
Weer een intense belevenis op het IJ 40 stuks


Vaak is het wisselen van een shadje de manier om er achter te komen welke shad of kleur op een bepaalde visdag ineens de voorkeur geniet bij de roofvisfamilies.
Daarom liggen er in de Marcraft, voor de voeten van Marco, vele tientallen losliggende shadjes te wachten om aangebonden te worden en zeker als de aanbeten te lang wegblijven en verandering van een shadje noodzakelijk lijkt.

Vroeger was hij meestal de voorloper en als hij de vangende shad had gevonden, dan volgden wij hem meestal wel of we hadden zelf al de shad die de meeste aanbeten oplevert gevonden.



Soms is het eindeloos zoeken naar een shad die de juiste kleur heeft waar de familie snoekbaars trek in lijkt te hebben.
Als een groene kleur ineens in trek is, moet het wel de juiste kleur groen hebben, want een groenige/gelige kleur van een andere shad pakken ze beslist niet of het moet een juveniel zijn met staar in zijn ogen.

Zijn ze plots van de groene kleur af, dan zijn vaak de Pipokleuren of de natuurlijke kleuren in trek, aangezien die meer op de kleur van hun eigen soortgenoten lijken.



Vandaag was het niet anders.
De kleinere shads waren vandaag in trek maar die trekken ook baarzen aan, die ook door mijn beide vismaten Marco en Corwin werden gevangen.

Ik kreeg geen enkele baars aan de dropshothaak, maar wel de nodige tikjes op de top van mijn hengel waar ik minder aandacht aan besteed of het moet een flinke knal op de top zijn en dan pak je ineens een flinke snoekbaars tussen de groep baarzen uit het IJ.



In het begin was het even zoeken, want de roofvissen lagen echt niet opgestapeld.
Ze lagen vlakbij de bodem tussen de andere witvissen door, maar ze verdomden het gewoon om de luie bek open te doen.
Het leek wel weer of ze lagen te wachten op het seintje dat de voedertijd was aangebroken om dan massaal een slachting onder de witvisjes te verrichten.

Is het seintje dan bij de rovers doorgekomen, dan krijg je vanzelf de aanbeten op je aasvisje of shadje en krijg je soms gewoon een aantal aanbeten achter elkaar.



Het viel ons wel op dat de aanbeten vandaag niet zo fel waren als op de grotere rivieren.
Geen beuken op de top, maar bescheiden tikjes die je meer op de top zag dan echt in je pols of in je onderarm voelde.
Dat kan ook natuurlijk door de kleinere rovertjes of door de talrijke baarzen zijn gebeurd, maar die neiging hadden ook de snoekbaarzen van grotere afmetingen.

Eigenlijk was elke tik een verrassing, wat er nu weer aan je haakje hing, maar we gingen onverdroten voort en ineens zaten we al aan de 25 gevangen roofvissen.



De wind was niet in ons voordeel, want die trok aan tot zeker 6 Beaufort en dan is het een stuk minder prettig om lekker te dropshotten.
Gelukkig zijn er nog zat luwteplekken op het IJ en daar was het goed toeven.
We zagen vandaag geen enkele andere visboot met roofvissers en misschien komt het omdat we op een donderdag aan het vissen waren en niet in het weekend.

We sloten vandaag af met 40 rakkers in de boot en dat is voor drie man toch wel een mooie prestatie voor het IJ en zeker omdat er de laatste tijd niet zoveel op het IJ gevangen is.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator