Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Ik ken er een die leest tussen de spaken door 19 stuks
 

    
 
Ik ken er een die leest tussen de spaken door 19 stuks


Een ander leest tussen de regels door, maar ben je een fietsenmaker bij uitstek, dan bezit je meer kwaliteiten dan een ander en hoef je het wiel niet meer uit te vinden.
En een van die bijzondere kwaliteiten is het dropshotten op snoekbaars, want Ruud kan je nog weinig leren over het vissen op deze prachtige sportvis.
Zo’n reputatie bouw je natuurlijk in de loop van jaren op en telkens is het weer een feestje als we de snoekbaarzen opzoeken en ze verleiden tot een aanbeet.



We zeuren niet als we in een vissessie “grut” als bijvangsten hebben, want we hebben bezigheid met aanbeten en bij elke aanbeet komt er een klein beetje adrenaline vrij die zijn weg zoekt tot in de kleinste haarvaten in ons bloed.
De knoertharde aanbeten dienen zich vanzelf aan, maar het is helaas niet zo, dat bij elke aanbeet je hengel bijna uit je handen wordt gerukt.

Die momenten komen pas als je er niet op rekent, je even verslapt en dan rukt een vandaal met een ferme tik de top van die dropshothengel in een vreselijke kromming naar de diepte.



En vanavond verwachten we dezelfde aanbeten als altijd van de kleinere formaten rovers en van de wat grotere formaten.
De slappe shadjes aan de dropshothaken hangen fier en uitdagend in de lucht met hun staarten nog naar beneden en komen pas tot leven als ze kwispelend en zwierig net boven de bodem flaneren en de aandacht van woeste naarlingen proberen te trekken en dat lukt ze elke keer weer opnieuw.

Ze kunnen best wel tegen een stootje en bij sommige shadjes zijn al de scherpste tanden in het lijf vastgebeten geweest en weer losgekomen, maar trots en onvervaard blijven ze hun werk doen tot de rafels ze onherkenbaar maakt voor de stoere rovers en ze verder links laten liggen.



Dan hebben de shadjes hun plicht vervuld en worden ze vervangen door een nieuw exemplaar die het werk met dezelfde ijver overneemt.
De eerste zeven aanbeten sloegen we allebei gaten in de lucht, met andere woorden, even er aan en na een worsteling er af.
Je snapt trouwens toch niet dat de snoekbaarzen na een beuk op je top nog kunnen loskomen.

Ruud ving de eerste mooie krachtpatser en wat later kleinere formaten, waaronder ook een paar baarzen.
Nog steeds kregen we met een aantal missers te maken, maar er zaten af en toe een aantal duveltjes tussen die de shad tot diep in de strot hadden genomen.



Na een tijdje zonder aanbeten besloten we te verkassen en de vangsten namen weer toe in slechts een tot drie meter water.
De beuken waren onvoorstelbaar hard en de krachtpatsers vochten zwaar voor hun leven, aangezien de slip van de molen met regelmaat werd aangesproken.

We zaten te genieten van de kromme toppen en de vechtende vissen en het fraaie geluid van de slip als de gehaakte snoekbaarzen probeerden los te komen.



Toen we in het begin van de avond bij trailerhelling stonden, spraken we twee mannen aan die de hele dag hadden gevist en die wisten ons te vertellen dat ze 12 snoekbaarzen op ca. 4 meter water hadden gevangen.

Wij kregen er vanavond 19 stuks in de boot en daar zaten mooie formaten tussen en jammer dat we toch met een flink aantal missers moesten dealen, maar het is niet anders.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator