Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| De avond waar de snoekbaarzen nog steeds van sidderen 27 st
 

    
 
De avond waar de snoekbaarzen nog steeds van sidderen 27 st


Het is weer een geweldige middag/avond om de shads naar de bodem te sturen.
Wij zitten met zijn tweeën in de boot, Ruud en ik en we zijn op zoek naar felle tegenstanders, namelijk de families snoekbaarzen.

Het zou weer een geweldige middag/avond worden met vangsten van mooie sterke snoekbaarzen, prachtig getekende, gepokte en gemazelde woestelingen, die niet snel de strijd opgeven als ze gehaakt zijn en een heuse roofblei.



Deze dag en de aansluitende avond is weer zo’n dag, een dag waarin roekeloze rakkers zich vergrijpen aan een eenvoudige shad, die door ons is beproefd en in het nabije verleden vele rovers op heeft geleverd.

Eigenlijk kunnen we volstaan met slechts een shaddoos met vangend rubber, want we weten nu wel zo ongeveer welke shads de voorkeur genieten bij onze lepe vrienden.



Maar het blijft een gewiekst spelletje, aangezien de roofvis een grillige natuur heeft en nooit echt betrouwbaar en geloofwaardig is in zijn doen en laten.
Dat weten alle roofvissers en die accepteren dat.

Maar vandaag zijn we zo scherp als een scheermes in vaardige handen, op alles voorbereid en niets kan ons afleiden om de vette bakken een loer te draaien.



Twee roofvissers in een boot, dat moet goedkomen en we weten van elkaar waar we toe bereid zijn en welke offers wij kunnen en mogen brengen om een heerlijke visdag af te sluiten met grove jagers.

Uiterst geconcentreerd staren we naar de toppen van onze dropshothengels, maar al zouden we te dropshotten met onze ogen dicht, dan zou nog elke aanbeet met vis gehonoreerd worden, aangezien een summier tikje op de top al als een aanbeet wordt gezien.



Met regelmaat worden de gehaakte krachtpatsers onthaakt eventueel gefotografeerd en zwijgend teruggezet in hun habitat.
Af en toe is er een spektakel in de boot als een geschepte snoekbaars nog even zijn ongenoegen uit en dat wild spartelend kenbaar maakt.

Dan valt er weer een stilte en horen we alleen het kabbelen van de likkende golfjes tegen de kiel van de boot, wachtend op de volgende tik op de top van een van onze dropshothengels.



Ruud houdt de tel bij en daar gebruik hij een visteller voor, die hij bij elke gevangen vis een kort knipje laat horen door middel van een ingedrukte toets.
Bij 27 stuks bleef de visteller steken, want de aanbeten bleven weg en ondanks dat we nog verwoede pogingen deden om meerdere rakkers over de rand van de boot te krijgen, was de koek op en hielden de schavuiten hun bek stijf dicht.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator