Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Snoekvissen bij de visclub de Kwakel 28 oktober 2018
 

    
 
Snoekvissen bij de visclub de Kwakel 28 oktober 2018


Sommige gezichten van de aanwezige roofvissers staan strak en gegroefd, gepokt en gemazeld door de loop der jaren, uiterst ervaren in het opsporen van roofvissen en gewiekst en arglistig tot op het bot toe.

Deze mannen zitten aan het einde van de snoekdag aan de grote rechthoekige tafel in een loods, nakeuvelend over hun vangsten, hun teleurstellingen van het verspelen van grote snoeken en nieuwsgierig hoe de anderen het hebben afgebracht op deze tweede snoekwedstrijd van de visclub “de Kwakel”.



Bij de meesten staat een volle of een halfvolle fles bier voor hun op tafel, die na een paar slokken de bodem laat zien en vraagt om een nieuwe fles gerstenat om de dorstige kelen te spoelen.

Er zitten roofvissers bij die nog niet de talloze ervaringen hebben opgedaan om werkelijk bakken van snoeken aan de haak/dreg te krijgen, maar de tijd zal het leren en zeker door de aanmoedigende woorden door de rotten van het vak.



De manieren van een aasvis optuigen worden besproken, evenals de grootte van de aasvissen, die soms wel tussen de 25 of 35 cm halen en die er voor zorgen dat de grote hongerige snoeken toehappen in dat culinaire hoogstandje.

Baarzen zijn uitstekend aas bevonden en ook kleine makrelen, maar ook daar kleven wat nadelen aan, nee, vaak zijn de grote voorns of flinke bleien of brasems in trek bij de grote snoeken, die vaak snel toeslaan als zo’n eenzame hapklare brok vinnen en schubben voor hun neus verschijnt.



Natuurlijk kun je deze flinke meterlappen ook met kunstaas proberen te vangen, maar een beetje snoek met zijn eigen voorkeuren pakt liever een sappig stuk vis en zeker als die geen aanstalten maakt om zich snel uit de vinnen te maken.
Die aasvis is gewoon de lul en verdwijnt rap in die grote muil met vlijmscherpe tanden met de bedoeling hem te verorberen in een snel tempo.

Maar menige snoek heeft zijn prooi onderschat en het ligt echt niet aan zijn bijziende blik of vergevorderd glaucoom aan zijn beide ogen als hij of zij de dreggen over het hoofd ziet, die toch duidelijk door de bek en aan de zijkanten van de prooivis zijn aangebracht.



Liefde maakt blind, maar grote honger ook, want anders lieten de rovers de aasvissen lekker met rust en zeker wanneer ze geketend zijn met staaldraad of dikke fluorolijnen en loeischerp ijzerwerk.

Eigenlijk moet je als roofvisser toch een beetje de inslag hebben van een masochist of een sadist om uitgekiende tuigjes uit te vinden om prooivissen te ketenen voor ze door rappe kannibalen met een snel schot worden benaderd.
Je staat verbaasd over de vindingrijkheid van sommigen, die soms staaldraad door de aasvissen fleuren en op strategische plekken de dreggen aanbrengen.
Die kan je maar beter te vriend houden, want heb je ze als vijand, dan kun je beter verhuizen.



De uitslag is net als de vorige keer verrassend, want er zijn 27 snoeken gevangen door 20 deelnemers, waarvan de grootste 113 cm bedraagt (Corwin) en de kleinste 63 cm door Peter Hoogervorst.

Op nummer 1 is geëindigd Bas Rosenboom met 359 cm
Op nummer 2 Bert van Veen met 318 cm en
nummer 3 is geworden Ron Noorlander met 232 cm.



De volgende wedstrijden zijn op:
18 november, zonder Ron
9 december
20 januari 2019
10 februari, zonder Hans
17 maart

Tot de volgende wedstrijd, blijf gezond en raak niet gewond.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator