Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Noordzeekanaal een klap water met mooie schatten 75 stuks
 

    
 
Noordzeekanaal een klap water met mooie schatten 75 stuks


Het is alweer twee weken geleden dat Ruud, Edwin en ik voor een avondsessie naar het Noordzeekanaal zijn geweest om te dropshotten op de familie snoekbaars.
Als je er in de avond aan het vissen bent, is het een heel ander water en niet te vergelijken met het vissen op de dag.
De beuken die je in de avonduren op de top van dropshothengel krijgt, zijn robuuster en fermer dan de aanbeten op de dag, want van genibbel en gerommel aan je aas of shadje is dan geen sprake.



Je zult ook de rovers in veel ondieper water aantreffen, dan op de dag, aangezien de schemer of de lampen van de oevers de snoekbaarzen meer bescherming tegen de felle zon of heldere hemel geven.
Het glittertje wat in onze gekochte shads is meegegoten, weerkaatst al het spaarzame licht van de omgeving en aangezien de glasogen elk sprankje licht van verre al kunnen zien, raken ze gelijk in een ramkoers als ze de vermeende prooi ontdekken.
Vandaar de enorme hengsten op de top van je hengel.



Op de dag moet je het hebben van de presentatie van de aangeboden shad, want die moet zo aantrekkelijk zijn dat de schavuiten een onbeheersbare drang krijgen en voelen, dat ze de prooi wel moeten aanvallen.
Met deze presentatie valt en staat de visdag omdat de deugnieten echt overgehaald moeten worden om aan te vallen voor een ander familielid dat doet.

Dat heb je niet nodig als je in de schemer/duisternis vist, want alle bewegingen en weerkaatsingen van een vermoedelijk schubbenmotief onder water is een vermeende prooi en wordt direct benaderd en aangevallen.



Ook deze keer hebben de shads een ware beproeving ondergaan.
Sommige shads zijn compleet aan flarden gebeten en zagen er na een paar keiharde beuken niet uit, maar zolang er roofvissen op doken, hebben we ze aan de dropshothaken gehouden en de knallen op de toppen werden er niet minder om.

Tja, dan is toch het onvermijdelijke moment aangebroken dat de shads verwisseld moeten worden, omdat ze gewoon niet meer aan de haak bleven zitten maar dan ging er gewoon een nieuwe verse shad van hetzelfde merk en grootte op de haak en begon het feest weer opnieuw.



In het begin leek het er op dat we met weinig aanbeten te maken zouden krijgen, maar na een dik uur begon het feest en zaten we te genieten van de soms dubbele aanbeten die machtig mooi aanvoelden en bijna een polsblessure veroorzaakten.
Wat een hengsten op de toppen kregen we te verwerken en wat waren vele snoekbaarzen driftig en wat een temperament om los te komen.

De buikjes moesten gevuld worden voor de aankomende winter en sommige snoekbaarzen waren al flink dikker geworden en voelden al veel zwaarder aan dan in de zomermaanden.



Ruud moest al snel zijn visteller aanspreken om de stand van de gevangen rovers bij te houden, aangezien we dat altijd graag willen weten voor toekomstige vissessies.
Met een graad of 5 Celsius en weinig wind zaten we eigenlijk op een prachtige novemberavond te dropshotten dan luierend in een stoel voor de tv.

En als je dan beloond wordt met fantastische aanbeten die zijn weerga niet kent en je dan ook nog een flink aantal van die rakkers mag vangen en na een spectaculaire dril mag onthaken, dan ben je echt op een fijne manier met je hobby bezig.



Toen we de 50ste gevangen snoekbaars op de visteller aantikten, keken we elkaar aan en we wisten zonder een woord verder te zeggen, dat dit geweld nog niet voorbij was.
Dit was weer een van de avonden waarbij alles lukte, de vis bijtgraag bleek en ondanks sommige lossers er nog genoeg verse rovers het jachtterrein benaderden om aan de haken van onze dropshotonderlijnen te gaan hangen.

We bleven ze maar vangen en de knalharde beuken op de toppen van onze dropshothengels bleven maar komen en namen gewoon niet in kracht af.



Als je in ondieper water zit te dropshotten en dan heb ik het over een tot anderhalve meter, dan zijn de hekgolven van passerende vrachtschepen een ware beproeving.
Door de zuigende werking van de schroeven verplaatst er niet alleen veel water, maar worden de kleinere visjes enigszins gedesoriƫnteerd en vormen een makkelijke prooi voor rovers.

De shads gedragen zich ook op een andere manier onder water en zijn klaarblijkelijk zeer aantrekkelijk voor de liggende en jagende snoekbaarzen, die daar vol jacht op maken en daarom zijn de aanbeten zo fel en pittig.



Toen we de laatste snoekbaars in het water lieten plonzen, stond de visteller op 75 stuks en de wijzers van onze horloges op 00.30 uur.
Het is toch gauw weer even 20 minuten varen naar de helling, een kleine driekwartier naar huis rijden en de boot in de stalling plaatsen.

Onderweg hadden we het nog over de gevangen snoek die Edwin aan de dropshothaak kreeg en waarvan hij dacht een snoekbaars van 80 cm gehaakt te hebben en het flinke aantal snoekbaarzen wat ons ten deel mocht vallen.
Gaan we snel weer overdoen.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator