Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Bekkenspreiders of de kieuwgreep bij het onthaken van de snoek
 

    
 
Bekkenspreiders of de kieuwgreep bij het onthaken van de snoek


Een tijdje geleden had ik het over bekkenspreiders ook wel bekklem genoemd bij het onthaken van gevangen snoeken, die vroeger veelvuldig, maar ook nu nog steeds gebruikt worden door een aantal roofvissers en door de jeugdige vissertjes omdat ze anders niet weten hoe ze een snoek fatsoenlijk moeten onthaken.
Ik had het er over dat sommige akelige bekkenspreiders verboden moesten worden omdat ze voor een snoek en zeker voor de jeugd een onding is om mee te werken en de vis kan beschadigen.



Vooral de bekkenspreiders die aan de beide kanten twee scherpe punten bezitten, waarschijnlijk om het wegschieten van de spreider te voorkomen, die in de bek van de snoek het visvlees kunnen indringen omdat de mondholte op sommige plekken vrij zacht is.
Na het losmaken van een blokkeerstaafje springt de bekkenspreider door middel van een soort springveer breed uit elkaar en dwingt de snoek de bek open te houden na het plaatsen er van tussen de onder en bovenkaak.

Vaak houdt de net gevangen snoek de kaken stijf op elkaar en moet de bekkenspreider geforceerd tussen de kaken geduwd worden, waarbij soms maar veel vaker de tanden beschadigd kunnen worden tijdens het open wrikken.



Je hebt zulke getande bekkenspreiders in een paar maten, waarschijnlijk voor grote en kleine snoeken en eigenlijk moest je alle maten aanschaffen omdat je nooit van te voren weet of je een grote of een kleine snoek vangt.
Probeer maar de bek van een grote snoek open te houden met een klein maatje spreider, dat lukt je niet.

Toch zijn er gelukkig roofvissers geweest die de getande bekkenspreiders massaal hebben veroordeeld en in samenspraak met het OVB van toen werden er mede op hun voorspraak nieuwe ontwikkeld, die veel humaner waren dan de vorige generatie spreiders en tevens de toen nog nauwelijks ontwikkelde kieuwgreep besproken.



Geen getande uiteinden meer, maar twee bolletjes of een soort aangebrachte lepels aan de uiteinden of twee liggende staafjes die aan de einden nog afgewerkt werden met rubberen dopjes om eventuele braampjes aan het metaal af te dekken.
Dat was al een hele vooruitgang, maar nog steeds niet geschikt om een snoekenbek open te houden omdat ze in de praktijk weg konden schieten tijdens het onthaken en vele tanden beschadigden of af lieten breken in de snoekenbek bij het inbrengen.

En het leek er gewoon op, dat deze spreiders door onwetenden gemaakt waren voor relatief kleine snoeken, van rond de 60 tot 80 cm en niet voor de meterplus snoeken die heel vroeger incidenteel maar vandaag aan de dag veelvuldig gevangen worden.
Heb je daar de kop en de geopende bek weleens van gezien, daar kan je op je gemak je eigen hoofd in stoppen.



Dan heb je aan zo’n bekkenspreider helemaal niks, want zelfs in zijn grootst geopende stand valt die gewoon om in de snoekenbek en heeft totaal geen effect bij het onthaken.
Maar hoe gaan we dan de haak of dreggen uit een geopende bek van een snoek verwijderen en wat is een alternatieve manier om dat te bewerkstelligen.

Als je deze handeling (zie foto) bij een snoek uitvoert, dan weet je zeker dat hij van pijn en ellende zijn bek opendoet.
Wat bezielt een roofvisser om een snoek zo beet te houden voor een foto?



Neem eens de moeite om op YouTube naar filmpjes te kijken om er achter te komen hoe je een gevangen snoek via de kieuwgreep kunt onthaken.
Dit is een beetje omstreden methode, vanwege de grote kans dat je zelf beschadigingen oploopt aan je vingers door de scherpe tanden en je in een haak of dreg kan blijven hangen die vlak bij de kieuw in de bek is gehaakt.

Je zult de kieuwgreep moeten leren, het af moeten kijken bij roofvissers die deze handeling altijd uitvoeren en het gewoon zelf nadoen, want goed uitgevoerd, gaat de bek van de snoek al enigszins open en dat vergemakkelijkt het onthaken met een (lange) onthaaktang en heb je die bekkenspreiders ook niet meer nodig.



Een beetje roofvisser vandaag de dag heeft zich al ontwikkeld als een expert op het gebied van onthaken, want niet altijd wordt een schepnet gebruikt om een snoek in de boot of aan de oeverkant van zijn takels te ontdoen, nee, soms wordt de snoek al van zijn ijzerwerk ontdaan terwijl hij/zij nog in het water naast de boot ligt door middel van de kieuwgreep en soms via een nekgreep als de snoek niet zo groot is.

Door een doodaastakel met een haak en twee dreggen te gebruiken, komt het vaak voor dat er na de aanbeet een dreg buiten de snoekenbek hangt en deze in het schepnet blijft hangen.
Na een paar spartelingen van de snoek is het net rondom de dreg in een hopeloze kluwen veranderd en probeer dan maar eens de dreggen uit de snoekenbek en het schepnet te onthaken en te ontwarren.
Daar ben je langer mee bezig dan je lief is en dan is een toegepaste kieuwgreep waarbij je de snoek eventueel half uit het water tilt nog de beste oplossing om te onthaken en kan je de buiten hangende dreg in de gaten houden.

Vroeger was dit al een mooi poldersnoekje (1981)



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator