Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Dropshotten op het IJ op een koude winterdag. 40 stuks
 

    
 
Dropshotten op het IJ op een koude winterdag. 40 stuks


Vandaag zit ik bij Arnold en Jeroen in de boot en ondanks het koude weer en na het moeizaam schoonkrabben van mijn autoruiten in de vroege ochtend, proberen we op deze dag een aantal snoekbaarzen aan de haken te krijgen.
Ik heb al zeer veel verhalen over het IJ geschreven, machtig veel gevangen, niet alleen in aantallen maar ook mooie grote snoekbaarzen en merk helaas dat de snoekbaarsstand van de grote kneiters wat achteruit loopt.

Het lijkt wel of de vangsten ervan zijn verplaatst naar de ochtend en avonduren, want het is soms een stuk moeizamer gebleken om op de dag een flink aantal snoekbaarzen in de boot te krijgen.



Soms ligt het aan de keuze van de shads, of je gaat dropshotten of verticalen, maar ook of je met aasvisjes gaat vissen en natuurlijk maakt het uit in welke maanden je gaat vissen.
Maar het moet toch wel heel gek lopen als je op het IJ zonder een enkele aanbeet afscheid moet nemen van een snoekbaarssessie, want dat komt zelden voor.

De grote kneiters zijn soms alleen maar in de avonduren te vangen, maar de spoeling is dun en helaas zijn de grotere snoekbaarzen dun gezaaid en niet meer op de plekken te vinden zijn waar ze voorheen in hun hindernissen lagen.



Toch blijven we goedgeluimd en steken we telkens onze energie in een nieuwe sessie, want per slot van rekening oefen je je hobby uit en daar heb je een hoop voor over.
Niemand gaat vissen met in het achterhoofd het idee dat je toch voor Jan met de korte lul gaat vissen en je toch niks mag vangen.

Dan kan je net zo goed thuisblijven en in een luie stoel naar de tv kijken en je visspullen op Marktplaats zetten, want daar doe je je vismaten ook geen lol mee.



Neem ik mijzelf op de korrel, dan bezit ik over een enorme vangdrang, want de visdag gaat in mijn beleving veel te snel om en is het moeilijk afscheid te nemen van de beuken op de top van mijn dropshothengel.
En natuurlijk ben ik niet de enige in het sportvisland, want veel gelijkgestemden bezitten hetzelfde virus.

Helaas zijn er nog genoeg mannen die van hun vrouw toestemming moeten krijgen om een hengeltje uit te gooien, want het gezin gaat vaak voor en zeker als er kinderen in het spel zijn.
Alle tijd die in het vissen gaat zitten moet dan gepland worden en moet tussendoor passen in het huiselijk gezin en de vrouw des huizes moet vooral niet het gevoel krijgen dat er niet naar haar geluisterd wordt, want dan gaat de bokkenpruik op.



Mannen met een visboot hebben het veel beter voor elkaar, want die grote uitgave is vaak mede door hun partner gerealiseerd en daarmee dus ook een onderliggende toestemming verleend om ook werkelijk er mee te gaan vissen op de tijden die niet altijd uitkomen.
Ik heb het zelf meegemaakt dat ik dertig jaar geleden aan de vrouw van een vismaat moest vragen of hij met mij mocht gaan vissen.

Wat denk je zelf, en ik de bijdehand ging dat nog vragen ook omdat hij dat niet aandurfde en waarschijnlijk een nee te horen zou krijgen als hij dat zelf aan haar zou vragen.



Kijk, het is pas foute boel als je van je vrouw te horen krijgt, “Wanneer ga je weer vissen”, want dat kan ook betekenen dat ze misschien wel de buurman op bezoek krijgt, hahaha.

Vandaag zag ik ook Mark Bonouvrie met twee andere vismaten op het IJ en zij wisten ruim 50 snoekbaarzen aan boord te hijsen, dus die hebben het beter gedaan dan wij.
Arnold, Jeroen en ik kwamen niet hoger dan ca. 40 stuks en dat kunnen er nog een paar meer geweest zijn en daar zijn we best tevreden over.
Het was koud (2 graden) en de wind guur, maar als het zonnetje voorzichtig achter de wolken tevoorschijn kwam dan warmde deze even mijn koude handen op.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator