Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Een nat kruis in de regen daar kan geen visser tegen
 

    
 
Een nat kruis in de regen daar kan geen visser tegen


Vooral met de herfst en winterdagen die soms met felle buien gepaard kunnen gaan, is een nat kruis een ware ramp als je op het water zit te vissen.
Je hebt het eerst niet zo snel in de gaten, maar ineens voel je een koude kruiper langs je dijen of je billen rollen op zoek naar je warme naad en dito scrotum.

Je dacht eerst dat je daar van gevrijwaard was, omdat de prijs die je voor je regenkleding moest betalen een ware hap uit je portemonnee was, maar nu blijkt dat ook deze dure aanschaf je geen warme en droge billen kon beloven.



Dit is al het zoveelste regenpak waar je teleurgesteld in bent, want elk regenpak hiervoor ging op den duur in het kruis lekken, aangezien je daar het meest op zit en op de naden behoorlijk wat spanning komt te staan.
Het maakt niet uit welk merk je hebt aangeschaft, op den duur gaan ze allemaal in het kruis lekken en voelt je reet ijskoud aan als je van je visstoel opstaat om een gevangen vis te scheppen.

Of er een ijsbeer aan je billen heeft gelikt en dan nog een koud windje er boven op, dan voel je je lichaamstemperatuur een flink aantal graden zakken als je weer op je stoel plaatsneemt en alles als een blok ijs aanvoelt of je op de Noordpool tijdens barre omstandigheden aan het vissen bent.
Tja, wat blijft er dan nog over.



Je kunt natuurlijk ook zo’n regenpak kopen die de vissers op zee gebruiken op trawlers, maar daar ga je in zweten omdat het pak op geen enkele manier je lichaamsvocht kwijt kan.
Dat zijn prima pakken als je je werk staande moet doen, evenals de regenbroeken met vaste laarzen die je aan het strand gebruikt, maar een ramp als je zittend in een visboot aan het vissen bent.

Zelfs de neopreenpakken met losse schoenen die je voor het vliegvissen gebruikt gaan op de naden in je kruis lekken, dat merk je op een gegeven moment als je tot je middel in de rivier staat of als je hetzelfde pak gebruikt om met de bellyboot te gaan vissen.
Investeer dan maar je dure pecunia in een goede poncho en natuurlijk niet in zo’n flinterdun niemendalletje die al scheurt als je hem probeert aan te trekken, maar eentje waar je jarenlang plezier van kan hebben en tegen een stootje kan.



Je kunt deze vinden bij Outdoor of dumpzaken die allerlei legerspullen verkopen en je kunt de poncho nog krijgen in een camouflage kleur ook.
Na het aantrekken deponeer je het rug gedeelte van de poncho over de rugleuning van je visstoel en als je zelfs in je blote reet op je stoel zit, blijft deze droog.
Ben je een beetje corpulent dan zie je na het aantrekken van je poncho er uit als een verdwaalde walrus, maar je blijft tenminste gevrijwaard van een nat kruis.

Vandaag zitten Marco en ik in de Marcraft op het IJ en natuurlijk hebben we een potentiele natte regendag uitgekozen.
Nu kunnen de buien ons passeren of elders in de omgeving gaan vallen, maar de poncho houd ik bij de hand als het plotseling gaat regenen.



We gaan dropshotten op de snoekbaars en eigenlijk verwachten we niet veel van onze gestekelde vrienden vanwege het ruwe weer die met veel wind is gepaard.
De zuidwesten wind staat een beetje ongelukkig op het IJ, zodat we een paar mooie plekken waar we regelmatig dropshotten, kunnen vergeten.

Dan zoek je de luwte plekken op, die niet alleen uit de wind liggen, maar niet altijd mooie aanbeten opleveren.
Dat werd zoeken vandaag en we kregen toch een aantal mooie vissen in de boot door vele plekken af te struinen.



We mochten kennis maken met een paar mooie eind zeventigers, die net zo verrast waren als wij toen ze het shadje probeerden te verschalken.
Ondanks deze vangsten, was het vandaag buffelen aangezien we vele kilometers hebben afgevist om er achter te komen waar ze zich verstopt hadden.

De vangsten die we konden realiseren lagen ver uiteen en je kunt wel stellen dat we toevallig ons shadje voor de neus van een vis deponeerden of er langs voeren.
De aanbeten waren dan ook zeer welkom, al waren dat er vandaag niet veel.



Eigenlijk hadden we het wel gezien en het leek wel of de wind het met ons eens was, want die begon nog aan te trekken om ons alvast naar de helling te blazen.
Toch nog even dat hoekje en toch nog even dropshotten langs dat kantje en daar hebben we geen spijt van gekregen, want de aanbeten waren fel genoeg om ons weer in de realiteit te slingeren.

We zagen vandaag slechts een visboot met twee roofvissers die een visje probeerden te verschalken toen we ’s middags naar de trailerhelling terug voeren, maar ’s morgens en op de dag was er geen bootje te bekennen.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator