Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Dropshotten op de grote rivieren
 

    
 
Dropshotten op de grote rivieren


Toen Marco en ik een paar dagen geleden op een van de mooiste grote rivieren aan het dropshotten waren, mochten we een stel prachtige kneiters in het net scheppen.
Verrassend, want dat hadden we eigenlijk niet verwacht.
Wel gehoopt, maar toch kan een sessie tegenvallen, ondanks de goede berichten van roofvissers die eerder mooie vangsten op de rivieren mochten realiseren en dat hebben geventileerd aan andere vissers.

Vaak hebben wij er patent op dat we gewoon een paar dagen te laat zijn met het vissen er op of dat de rovers al verder gemigreerd zijn verderop op de rivier of naar andere rivieren of plekken waar je ze net niet verwacht.



Omdat we een paar dagen geleden goed geboerd hadden, zijn we weer, nu ook met Frido naar dezelfde hotspots gevaren om te kijken of we weer een aantal kanjers over de rand van de boot kunnen krijgen.
Niet geschoten is altijd mis, dus we gaan er voor en we nemen dezelfde hengels mee die we drie dagen geleden ook hebben gebruikt, namelijk een dropshot en een bijhengel of doodaas hengel voor in de steun.

Omdat ik goede resultaten met de shad van Westin heb geboekt, plaats ik een zelfde shad aan de bijhengel en daar wilde ik dan wel een klein stingertje aan bevestigen, omdat je toch wat later reageert als met de handhengel.



Die moet je natuurlijk wegleggen of overpakken in je andere hand om de bijhengel uit de steun te pakken en daar verlies je soms een paar kostbare seconden mee.
Maar ik besloot om dit toch niet te doen.

Soms springt de gekromde hengel ineens weer in zijn rechte stand en kan je de aanbeet van de vis vergeten, die is er af omdat je net iets te laat reageerde.
Ik kijk dan ook bijna uitsluitend naar de top van de bijhengel en niet naar de top van mijn dropshothengel, omdat ik de tik daarop alleen maar hoef te voelen en niet per se hoeft te zien.



Vandaag heb ik weer een enorme vangdrang, wanneer eigenlijk niet, en misschien pakken we wel weer een paar grote snoekbaarzen en dat ze de 80 cm of groter mogen benaderen.
We gaan ongeveer naar dezelfde plekken toe want daar lagen mooie kneiters in de stroming en de kans is groot dat we die misschien weer aan de haken krijgen.

De vooruitzichten van het weer zijn niet optimaal, veel wind en regenbuien, maar daar kan je je op kleden, maar je moet er wel voor zorgen dat je kruis en zitvlak droog blijft.
Ik heb een van de vijf regenbroeken aangetrokken van de pakken die ik heb, die overigens allemaal na verloop van tijd bij flinke regenbuien zijn gaan lekken in het kruisgedeelte en daar kan ik een felgele regenbroek overheen aantrekken, eentje die wegwerkers in de buitendienst dragen om droog te blijven.



Werkt fantastisch, want als er een emmer water in het zitgedeelte van de bootstoel ligt, omdat je tijdens een flinke regenbui even een vangst moest scheppen en op moest staan, kun je met een gerust hart weer plaatsnemen en toch een droog kruis behouden.
De jassen van mijn regenpakken blijven hun functie behouden, die blijven het water goed afvoeren, dus die kan ik nog eens verwisselen met een regenbroek van een ander pak.
Tja, je moet toch wat.

Mijn pols registreerde een enorme klap op de top van mijn dropshothengel, automatisch sloeg ik aan en direct daarop boog mijn hengeltop richting wateroppervlak.
Mooie, riep ik nog naar Marco en Frido, maar die hadden de onverhoedse beweging van mijn opslag allang gezien en Marco stond al klaar met het schepnet.



Er stond hier ongeveer 7 meter water maar toch zwom de snoekbaars naar links en rechts en niet naar de diepte naar zijn veilige omgeving.

Een prachtige roverskop met felle ogen en een echte ruziezoekende blik kwam boven water en voor hij nog andere fratsen uit kon halen, werd hij door Marco geschept en in de boot getild.
Op zulke momenten geniet ik van de vangst en van de strijd die daar vooraf ging, want zo’n vechtlustige radeloze rakker heb je niet direct, want daar moet je even een felle strijd mee leveren.
De shad zat prachtig in zijn verhemelte en was snel en eenvoudig te verwijderen en na een foto werd hij terug gegeven aan de rivier.



De volgende agressieveling beet bijna een stuk uit de shad van nijd en helemaal toen hij er achter kwam, dat de haak in het rubberen visje in zijn bek vastgeklonken zat.
Hij ontpopte zich als een volleerde straatvechter en toen hij eindelijk geschept was hield hij van nijd zijn bek stijf gesloten en had ik echt moeite om mijn onthaaktang tussen de kaken te krijgen.

Streng aankijken werkt niet, want hij gloeide van nijd en spreidde zijn kieuwdeksels uit en leek veel groter en breder dan hij eigenlijk was.



De golven werden ’s middags steeds iets hoger, want de wind trok aan en een klein beetje miezer vergezelde het tijdelijke weerbeeld.
De ritten naar andere stekken waren soms een ware beproeving, omdat ik thuis gekomen nog steeds mijn nieren aan het zoeken was en mijn laarzen waren omgewisseld tijdens de ritten over woeste zijdelingse golven.

De snoekbaarzen waren fel en behoorlijk strijdlustig en gaven geen haarbreed toe tijdens de dril en zo hebben wij ze het liefst.
Ook de tweede sessie op de grote rivieren was succesvol en bracht mooie gezonde en sterke snoekbaarzen in de boot.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator