Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Weer of geen weer, wij gaan dropshotten op stekels 17 st
 

    
 
Weer of geen weer, wij gaan dropshotten op stekels 17 st


Het zou vandaag gaan sneeuwen en het zou blijven liggen op de straten en trottoirs.
Dus ook op de trailerhelling en in de Marcraft waar wij, Marco, Mike, Boy en ik vandaag gaan dropshotten.
Met zijn vieren in de Marcraft en dat gaat maar net, als we tenminste maar een paar vistassen en slechts een drophothengel per persoon meenemen.



Ik loop al een paar dagen op een bijzondere wijze rond, aangezien ik door mijn lage rugpijn nauwelijks uit mijn luie stoel, laat staan de visstoel in de boot, uit kan komen zonder gekreun en tandenknarsende geluiden.

Maar ik ga toch met de mannen vissen, want alleen als ik de Poeperitus Niagaravallis heb, of wel de schijterij, of wel last heb van kabbelend kontwater, dan blijf ik mopperend thuis op de wc-pot zitten.
Nu houden al die lagen kleding tegen de vrieskou mij ook wel een beetje in mijn figuur, want anders ga ik steevast door mijn voegen als ik uit de auto- of visstoel op moet staan.
Gewoon maar van te voren een paar Ibuprofennetjes door slikken met een glas water en gaan met die banaan.



Ik weet nog precies hoe ik aan die rugpijn ben gekomen, want al stuiterend over woeste golven met de Marcraft op weg naar een veelbelovende stek, schoof ik iets met mijn billen van mijn visstoel af en voelde ik een pijnscheut door mijn lendenen en onderrug die alleen maar erger werd naarmate die visdag en de volgende dagen erna vorderden.
Dus, geen gezeik over rugklachten en lekker met de mannen gaan vissen op de begeerde roofvisfamilie de snoekbaars.

Voor Mike is het weer even wennen, aangezien hij al een paar jaar niet meer een dropshothengel heeft gehanteerd en nu geconfronteerd wordt met vrieskou en naderhand een bak sneeuw op zijn muts.



Boy was al eerder met Marco en mij mee geweest en allebei in een warmtepak gestoken zaten ze weer te genieten van de (weinige) vangsten die ons vandaag ten deel vielen.
Met zo’n zooitje ongeregeld is het natuurlijk goed toeven en tussen de bijtloze momenten door werden de wereldse problemen, roddel en achterklap, slap gezwam en geestige opmerkingen ruimschoots geuit, die ons menige lachbui opleverden.

Het was weer even zoeken naar de rovers en als we ze eindelijk gevonden hadden, moesten ze ook nog tot een aanbeet bewogen worden, want ze hielden over het algemeen de bekken gesloten.



Gelukkig kregen we vandaag allemaal een of meerdere rovers aan de dropshothaken en dan vergeet je gewoon dat we in een echt winters landschap aan het vissen waren en de sneeuwvlokken door de harde wind ons om de oren vlogen.

Vandaag kregen we 17 snoekbaarzen over de rand van de boot en ondanks dit aantal hebben we ons geen moment verveeld en terwijl ik dit verhaal zit te typen, voel ik nog steeds krampen in mijn lachspieren.
Tot de volgende keer Mike en Boy en laat tussen deze leuke visdag weer niet zo’n lange visloze tijd zitten.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator