Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Wij vissen op een agressieve familie n.l. de snoekbaars 26 st
 

    
 
Wij vissen op een agressieve familie n.l. de snoekbaars 26 st


Het is elke keer weer een uitdaging om een stoer gevecht aan te gaan met een lid van de familie snoekbaars, want ik heb nog nooit zo’n agressief zooitje ongeregeld meegemaakt.
Zelfs de jongelingen van een of meerdere jaargangen knokken als iemand die al jaren een Dan heeft behaald in jiujitsu om per se elk gevecht te winnen en blazen zich op als je ze probeert te onthaken na de vangst.

t

Met uitgespreide kieuwdeksels en met hun fragiele lichaam in een soort spasme getrokken, kijken ze je met een vuile blik aan die je niet snel vergeet.
Hun fonkelende ogen stralen haat en nijd uit en zwaar gepikeerd proberen ze zich uit de greep van je hand te worstelen op weg naar hun vrijheid om verder klein speldaas uit te moorden.

Wij zijn echter ongevoelig geworden voor die boze blikken en we doen net of het ons niet interesseert, maar als zich een bak van een snoekbaars heeft aangemeld door ons aasje te nuttigen, dan hebben we onze handen vol aan deze lepe creaturen.
Vanaf zo’n 70 cm en hoger moet je alle zeilen bijzetten om het gevecht tot een goed einde te brengen want in de loop der jaren kennen ze alle foefjes om los te komen.



Je ziet het al aan de dropshothengel, want die staat krommer dan krom bij een aanslag en is even een behoorlijke tijd niet meer recht te krijgen als het gevecht om de vrijheid van de aangeslagen vis begint.
De slip begint ineens onder hoge trekkrachten uit zichzelf te draaien en de spoel geeft soepel de hoofdlijn af van de reel of molen om de buiging van de hengel enigszins tegen breuk ervan te ontlasten.



Kopstotend probeert de snoekbaars vertwijfeld de haak te lossen en bij elke woeste poging stuitert de top van hengel krachtig en ritmisch mee en trekt daarbij bijna de hengel uit je hand als er weer een hard ontsnappingsschot met de staart wordt gegeven.

Je zucht van opluchting als de krachtpatser eindelijk in zicht komt en zich overgeeft door op zijn zijkant te gaan liggen, als een hond die onderdanig zijn baasje erkend.
Maar denk er om dat je de lijn strak houdt en niet op het laatste moment verslapt, want zo is menige kneiter nog op het allerlaatste moment ontsnapt voor je hem uit het water hebt gepakt of geschept en heb je het nakijken.
Zo heb ik in het recente verleden mijn PR snoek laten ontsnappen en daar ben ik nog ziek van.
Grrrrr.



De laatste tijd vangen we meer kleine torretjes (snoekbaarsjes met een kleine hoofdletter) dan echte mooie formaten, aangezien die steeds sporadischer lijken voor te komen.
Goed, af en toe pakken we een zeventiger of een tachtiger, maar wil je de grotere kneiters vangen dan lijkt het wel of je ze op een andere manier, de Pelagic-manier, moet vangen.

Ben je als roofvisser tevreden met elke snoekbaars die je aan de haak krijgt en nog steeds in euforie geraakt als je een afwijkende maat (lees: grotere bak) vangt, dan blijf je nog steeds tevreden als huis, tuin en keukenvisser die zijn hobby uitoefent.
Niks mis mee, want het gros aan roofvissers voldoet precies aan dit beeld en voelt hetzelfde als jij.



Een paar procent van die roofvissers specialiseren zich in het vangen van reusachtige snoek of snoekbaarzen, maar die mannen kun je onder de specimen Hunters scharen.
Die verkennen een water tot in den treure en willen per se de grootste roofvissen aan de haak krijgen die daar rondzwemmen.
Dat je daar speciale apparatuur voor nodig hebt en daarmee gepaard gaande een tiet met geld, spreekt vanzelf, aangezien het een behoorlijke klap pecunia kost om dat te bewerkstelligen.

Dat is voor een huis, tuin en keukenroofvisser niet altijd weggelegd of je moet een vrijgezel zijn zonder kinderen of een partner hebben die ook meeverdiend en dat is belangrijk, jou dat lolletje gunt.



Misschien zit je wel te wachten op de hoofdprijs in de Staatsloterij of een buurtprijs van de Postcodeloterij, want andere financiële zaken in de familiesfeer gaan helaas voor.
Gelukkig leven we niet meer zoals vroeger, dat de werkende man met een stoot kinderen en een vrouw met eeuwig geldgebrek om een maaltijd op tafel te brengen, zijn hele schamele weekloon verzoop en uit de kroeg gehaald moest worden, maar de bedragen die je voor de apparatuur neer moet leggen is voor velen nog steeds een struikelblok.



Zelfs als een cadeau voor onder de Kerstboom is het voor een gezin nauwelijks te behappen, laat staan dat je even dat bedrag op kan hoesten en je een hele goede reden moet hebben om die uitgave te verantwoorden.
Je bent al blij dat je een tweedehandse of een nieuwe boot met toebehoren aan kon schaffen, al kostte je die uitgave ook een arm en een been en je stembanden om je wederhelft te overtuigen van het nut van je hobby.
Maar genoeg geluld over een vorm van roofvissen die klauwen met geld kan kosten en voor velen nooit bereikbaar zal zijn.

Vandaag kregen Marco, Corwin en ik 26 rovers, waaronder een snoek en een brasem in de boot en dat bleek geen makkelijke taak.
Diverse sterke rakkers schoten toch nog net van de haak, soms slechts een meter voor ze boven water kwamen en dat doet pijn.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator