Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| De sterkste blaaskaken mochten we vandaag haken 45 stuks
 

    
 
De sterkste blaaskaken mochten we vandaag haken 45 stuks


Het is opvallend, dat de snoekbaarzen sterker zijn geworden naarmate de temperatuur van het water waar ze in zwemmen, lager is geworden.
Toen de temperatuur van het water richting de 27 graden en iets hoger was geworden, door de hittegolven van de laatste paar weken, waren de gehaakte rovers te snel uitgeput om verder te strijden voor hun vrijheid.



Nu de temperatuur van het water is gezakt naar 23 graden en minder, zijn de activiteiten van de rovers niet alleen toegenomen, maar ook is de strijd om hun vrijheid te herwinnen veel feller dan daarvoor.
Nu moet je alle zeilen bijzetten om een gehaakte behoedzame rakker na een schier eindeloze strijd in het schepnet of in de boot te krijgen, want ze blijven door knokken om los te komen.

Het is natuurlijk een klein feestje als zo’n predator een fel gevecht met je aangaat, want niet alleen is de aanbeet op de top van je hengel een plezierig iets, maar ook de ijver en de inspanning van de woesteling om los te komen van de dropshothaak een heerlijke bezigheid en daar doen we het voor.



Op veel plekken zwemmen nu nog wolken kleine visjes, soms niet groter dan een paar centimeter, waar je geheid hongerige deugnieten in de buurt zult aantreffen die op gezette tijden alleen maar de bek open hoeven te doen om de argeloze kleintjes er in te laten zwemmen en door te slikken.

De rovers van nu waren voorheen de mazzelaars en lafaards van toen die aan de vreetpartijen van hun eigen families zijn ontsnapt en waarschijnlijk steeds in het midden van de groep visjes hun heil zochten, terwijl degenen die aan de rand van de groep rondzwommen eerder aan de beurt waren en een grotere kans liepen om opgepeuzeld te worden.
Juist die zogenaamde bijdehante bandieten krijgen wij nu aan de haak en dat dit voor hun zeer frustrerend werkt, kun je op de vingers van een hand natellen.



Als juveniel steeds de dans ontspringen en op gevorderde leeftijd verschut gaan op een klein siliconen visje, dat geeft een impact als jewelste op hun ego en bewustzijn en logisch dat ze zich bijna bewusteloos vechten om aan een vermeende en vroege dood te ontsnappen.

Dat zal die blaaskaken leren en eenmaal een keer gehaakt dan worden ze extra alert als ze weer hun vrijheid hebben terug gekregen en zullen voorlopig elk visje nauwkeurig observeren voor ze weer onbesuisd toeslaan.



Vanavond proberen Marco en ik weer de aantallen te evenaren die we regelmatig binnen in de boot hebben getrokken.
Dat zal misschien niet meevallen, maar we zijn positief en inderdaad, binnen de kortste keren kwamen al de eerste tien wildemannen over de rand van de Marcraft.

Het was even zoeken, maar de meeste rovers kwamen rond de anderhalve meter aan onze shads en knalden vaak met brute kracht op de soepele shads die vaak diep genomen werden.
Deze keer bleef de telling op 45 snoekbaarzen steken en weer waren Marco en ik tevreden over het behaalde resultaat, al zaten er geen uitzonderlijke kneiters bij.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator